Pełne radości powitanie o świcie
Ks. Fabio przybył do Azimganj Junction wczesnym rankiem, gdzie został gorąco powitany przez współbraci salezjanów, prenowicjuszy, siostry, odpowiedzialnych za parafię i współpracowników świeckich. Tradycyjne pieśni, rytmiczne bębny i gesty powitania towarzyszyły mu od stacji kolejowej do Savio Bhavan, wyrażając radość lokalnego Kościoła z przyjęcia następcy Księdza Bosko z okazji Jubileuszu Stulecia. Procesja była sama w sobie pięknym świadectwem wspólnoty między salezjanami a wiernymi Santhal, którzy dorastali wraz z misją na przestrzeni dziesięcioleci.
Eucharystia w centrum misji
O godz. 11:45 ks. Fabio przewodniczył uroczystej celebracji Eucharystii na terenie kampusu „Ksiądz Bosko”, koncelebrowanej przez Inspektora, współbraci salezjanów i duchowieństwo diecezjalne. Prawie 7000 wiernych z różnych parafii, podstacji i wiosek zgromadziło się na Mszy św., a wielu z nich przebyło długą drogę, aby w niej uczestniczyć.
Liturgia, wzbogacona hymnami w języku santhal, bębnami i procesjami, odzwierciedlała głęboką inkulturację wiary, która charakteryzowała misję Azimganj na przestrzeni dziesięcioleci. Homilia, przetłumaczona na język santhali, skupiała się na dwóch podstawowych tematach duchowych: mądrości i ciszy.
Czerpiąc z pierwszego czytania, ks. Fabio przypomniał modlitwę króla Salomona, który prosił Boga nie o władzę ani bogactwo, ale o mądrość. Prawdziwa mądrość, wyjaśnił, pozwala na rozeznanie, pomaga uniknąć wyrządzania krzywdy innym i prowadzi ludzi do aktywnego czynienia dobra. Jest to wolność, która zapobiega zniewoleniu przez władzę, dobra materialne lub strach.
Następnie rozważał na temat ciszy, przypominając zgromadzonym, że również Jezus zachęcał swoich uczniów, aby po intensywnej działalności wycofywali się w spokojne miejsca. Cisza, powiedział, nie jest brakiem słów, ale pełną obecnością przed Bogiem, słuchaniem tego, co On mówi w naszym wnętrzu. „Mądrość i cisza idą w parze”, zauważył, „ponieważ tylko w ciszy Bóg może kształtować nasze decyzje, zwłaszcza zanim gniew lub nienawiść przejmą nad nami kontrolę”.
Słowo do salezjanów i wychowawców
Zwracając się w szczególności do salezjanów i wychowawców, Przełożony Generalny podkreślił, że wychowywanie młodych ludzi na dobrych chrześcijan i odpowiedzialnych obywateli jest samo w sobie aktem mądrości. Jednak misja ta wymaga wychowawców głęboko zakorzenionych w obecności Boga. „Nie możemy mądrze wychowywać, jeśli sami nie jesteśmy ludźmi Boga” – powiedział. „Cisza jest przestrzenią, w której Bóg nas formuje, abyśmy mogli stać się mądrymi wychowawcami, przepełnionymi Jego obecnością”.
Spotkanie, kultura i uroczystość
Po braterskim obiedzie z księżmi i zakonnikami, ks. Fabio spotkał się po południu z salezjanami, członkami Rodziny Salezjańskiej i Radą Inspektorialną, a następnie wypił herbatę z nauczycielami i współpracownikami. Dzień zakończył się bogatym programem kulturalnym na terenie kampusu „Ksiądz Bosko”.
Grupy taneczne Santhal, młodzież, studenci, grupy kobiet i byli uczniowie zaprezentowali tradycyjne tańce, pieśni ludowe i krótkie skecze, które opowiadały zarówno o ich tożsamości kulturowej, jak i drodze wiary. Zwracając się do zgromadzonych wiernych, gości, młodzieży, nauczycieli i członków Rodziny Salezjańskiej, poprzez tłumaczenie na język bengalski, Przełożony Generalny zachęcił ich do pozostania zakorzenionymi w wierze, kulturze i edukacji jako znakach nadziei dla przyszłych pokoleń.
Wieczorem, po powrocie do „Savio Bhavan”, prenowicjusze pożegnali Przełożonego Generalnego, kończąc spotkanie w rodzinnej atmosferze i wspólnymi zdjęciami.
Misja o głębokich korzeniach
Znaczenie tej wizyty wynika z historii, która rozpoczęła się w latach 50. XX wieku, kiedy to pionier salezjański ks. John Topno po raz pierwszy wyruszył z Berhampore w głąb okręgu Murshidabad, docierając do Santhals i migrantów ze Wschodniego Bengalu, którzy żyli w skrajnym ubóstwie i mieli minimalną opiekę duszpasterską. Od tych skromnych początków misja Azimganj, która formalnie rozwinęła się w latach 60., stała się ważnym ośrodkiem ewangelizacji, edukacji i odnowy społecznej wzdłuż rzeki Bhagirathi.
W ciągu dziesięcioleci powstały internaty, katechumenaty, kaplice wiejskie i nowe centra misyjne, które zasilały lokalne powołania i ożywione wspólnoty parafialne. To, co zaczęło się jako ryzykowna granica, stało się jednym z najbardziej dynamicznych obszarów misyjnych Inspektorii Kalkuty.
Znak nadziei w stuleciu
Wizyta Przełożonego Generalnego w Azimganj z okazji Jubileuszu Stulecia uwypukliła głębsze znaczenie stuletniej drogi Inspektorii: misji zakorzenionej nie w liczbach czy strukturach, ale w obecności, słuchaniu, szacunku dla kultury i wierze dzielonej z ubogimi.
Zgromadzenie tysięcy wiernych Santhal wokół następcy Księdza Bosko pozostanie fundamentalnym momentem w stuletniej historii salezjanów z Kalkuty, potwierdzającym, że charyzmat salezjański nadal przynosi owoce na peryferiach, pokolenie po pokoleniu.
{gallery}Visita RM DB Azimganj{/gallery}