Wsparcie Przełożonego Generalnego; słowo, które ukierunkowuje
Są takie słowa, które zostały wypowiedziane w kontekście całej działalności organizacji “Salesiani per il sociale”: wdzięczność, która staje się zachętą. Wypowiedział jePrzełożony Generalny ks. Fabio Attard, XI następca Księdza Bosko i przewodnik Zgromadzenia Salezjańskiego na całym świecie, który zdecydowanie i mocno wspiera tę inicjatywę.
„Kieruję przede wszystkim słowo uznania, a także wdzięczności za pracę, jaką ‘Salesiani per il sociale’ wykonują we wszystkich salezjańskich inspektoriach we Włoszech” – stwierdza ks. Fabio Attard, doceniając wartość powszechnego i konkretnego zaangażowania tej organizacji. Praca ta, jak podkreśla, jest ‘kluczowa pod względem charyzmatycznym’, ponieważ jest zakorzeniona w konkretnym doświadczeniu Księdza Bosko.
W swoim przesłaniu wyraźnie wskazuje na pewien kierunek: dogłębna analiza teraźniejszości, dobre zrozumienie wyzwań stojących przed poszczególnymi regionami oraz wypracowanie rozwiązań odpowiadających potrzebom młodzieży, zwłaszcza tej najbardziej potrzebującej.
„Zaangażowanie w dokładną analizę sytuacji w regionie, przyjrzenie się wyzwaniom, przed którymi stoimy […] oraz zastanowienie się, jaką odpowiedź powinniśmy dziś dać staje się w ten sposób konkretnym wezwaniem do działania”.
Zakorzenieni w charyzmacie Księdza Bosko: Ksiądz Bosko dzisiaj
Przełożony Generalny kieruje jasne i mocne wezwanie do pozostania zakorzenionym w charyzmacie salezjańskim, wcielając go w teraźniejszości.
„To słowo wdzięczności staje się również słowem zachęty, by nadal zakorzeniać się w tym, czym jest charyzmat salezjański, w tym, kim jest dziś Ksiądz Bosko” – stwierdza.
Nie tyle chodzi tu o to, by strzec pamięci, ale by uczynić ją owocną. Chodzi to, by dziś wcielać w życie to samo spojrzenie, jakie miał Ksiądz Bosko: spojrzenie zdolne do spotkania, towarzyszenia i wspierania każdego młodego człowieka.
Jest to wizja łącząca duchowość z konkretem, wiarę z działaniem społecznym. Ponieważ, jak przypomina Ksiądz Attard, droga Zgromadzenia od dawna naznaczona jest jasnym zobowiązaniem: troską o sprawy społeczne, aktywnym obywatelstwem i obroną praw człowieka.
Spojrzenie na teraźniejszość z myślą o przyszłości
W przesłaniu Przełożonego Generalnego widać również silny wymiar proroczy. Nie wystarczy odpowiadać na potrzeby: trzeba to robić z odwagą, z wizją i ze wspólną odpowiedzialnością.
„Zachęcam was, byście patrzyli na teraźniejszość w perspektywie przyszłości, umocnieni świadomością charyzmatyczną […] oraz odwagą bycia obecnymi w znaczący sposób dzisiaj”.
Jest to zaproszenie skierowane do całej sieci salezjanów działających w sferze społecznej: wychowawców, pracowników, wolontariuszy, wspólnot. Zaproszenie, by nie cofać się przed wyzwaniami, ale przeżywać je jako przestrzeń misji.
„Organizować nadzieję” – droga, która łączy się danym terytorium
W tym kontekście ukształtowała się droga „organizowania nadziei”, która angażuje stowarzyszenia tworzące salezjańską sieć społeczną w proces opracowania Dokumentu programowego 2026–2029.
Nie jest to tylko hasło, ale konkretny proces słuchania, dialogu i współodpowiedzialności. Droga, która stawia w centrum najbardziej potrzebującą pomocy młodzież, stawiając na uczestnictwo o charakterze wspólnotowym jako na narzędzie sprawiedliwości społecznej.
Ta droga debaty, która przebiegała przez całe Włochy, dając głos poszczególnym regionom i różnym podmiotom sieci, a która rozpoczęła się w Turynie i była zainicjowana przez Salezjański Komitet ds. Społecznych Piemontu i Doliny Aosty, a potem kontynuowana przez inne Komitety, wiodąc do Mediolanu, Lombardii i Emilii-Romanii, obejmując region północno-wschodni (Wenecja Euganejska, Trentino-Górna Adyga i Friuli-Wenecja Julijska), a następnie prowadząc do Bari, południowych Włoch, Basilicaty, Kampanii, Kalabrii i Apulii. A potem jeszcze były obszary środkowych Włoch (Toskania, Umbria, Marche, Lacjum, Sardynia, Abruzja i Liguria) oraz Sycylia. Tak więc objęła ona cały kraj.
Na każdym etapie pedagodzy i działacze dyskutowali na temat pięciu kluczowych obszarów – edukacji, pracy, pomocy socjalnej, szkoleń oraz powszechnej służby cywilnej – przyczyniając się do stworzenia wspólnej wizji przyszłości.
Droga, która staje się wyborem wspólnotowym
“Organizowanie nadziei” to przede wszystkim wybór: wspólne działanie, nadawanie kształtu marzeniom, przekształcanie codziennego zaangażowania we wspólny projekt.
Jest to droga, która rodzi się z procesu wsłuchiwania się w potrzeby lokalnych społeczności i która docenia codzienną pracę dzieł salezjańskich u boku najbardziej potrzebujących młodych ludzi, nieletnich, młodych migrantów, młodzieży w trudnej sytuacji oraz wspólnot wychowawczych.
To właśnie tutaj charyzmat Księdza Bosko urzeczywistnia się dzisiaj, w zdolności do bycia blisko drugiego, tworzenia możliwości i budowania przyszłości.
Zjazd krajowy w Neapolu w 2026 roku
Ta proces dobiegnie końca w Neapolu, gdzie w dniach 5, 6 i 7 czerwca 2026 r. w Szkole salezjańskiej „E. Menechini” przy ulicy Don Bosco 8 odbycie Krajowy Walny Zjazd stowarzyszeń całej sieci, podczas którego będzie mieć miejsce zatwierdzenie nowego dokumentu programowego na lata 2026–2029, będącego owocem prawdziwie wspólnego i partycypacyjnego procesu.
Będzie to nie tylki czas podejmowania decyzji, ale także moment przełomowy, kiedy to cała sieć konkretnie określi swoje miejsce, przejdzie odnowę i potwierdzi swoje dalsze zaangażowanie.
Sieć, która rodzi nadzieję
Przesłanie Przełożonego Generalnego oddaje najgłębszy sens tej drogi – sieci, która w imię Księdza Bosko nieustannie budzi nadzieję.
Jest to nadzieja konkretna, “zorganizowana”, wspólna. Nadzieja, która nabiera kształtu w poszczególnych regionach, w relacjach, w działaniach wychowawczych. Nadzieja, która postrzega ludzi młodych znajdujących się w trudnej sytuacji nie jako odbiorców, ale jako protagonistów.
Na tym polega siła “Salesiani per il sociale”: na łączeniu charyzmatu z działaniem, wizji z codziennością, aby być dzisiaj – z odwagą i odpowiedzialnością – żywym obliczem Księdza Bosko we Włoszech i na całym świecie.