W środę 10 czerwca, z centralnego balkonu fasady opactwa w Montserrat, będącego jednym z wielkich symboli duchowych Katalonii, papież Leon XIV skierował wezwanie do jedności, zachęcając tysiące wiernych, którzy go słuchali, aby żyli „wszyscy zjednoczeni jak w jednej rodzinie”. Był to jeden z kluczowych elementów jego wizyty w autonomicznej wspólnocie Hiszpanii.
Podobnie jak podczas Mszy św., której przewodniczył w stulecie śmierci Antoniego Gaudiego w Bazylice “Sagrada Fimilia” – architekta tego dzieła, papież Leon XIV ponownie zaapelował do serca każdego chrześcijanina, wzywając do pokoju i otwartości, podkreślając przy tym, że ten, kto wierzy, nie może zabijać niewinnych ani „opuszczać tych, którzy cierpią, płaczą, uciekają przed nędzą”.
W obu tych miejscach o niezwykłym znaczeniu dla chrześcijan, w których papież Leon XIV skierował apel o jedność i braterstwo, obecny był również Ksiądz Bosko, co ks. Playà tak wyjaśnia:
„Inicjatorzy tych dzieł chcieli, aby znalazły się tam postacie świętych urodzonych w Barcelonie lub tych, którzy mieli bezpośredni związek z tym miastem. A Ksiądz Bosko z pewnością jest jednym z nich”.
Święty Młodzieży udał się z wizytą do Barcelony pod koniec swojego życia, w 1886 roku, ale znalazł tam jeszcze czas, aby wzbudzić wielkie zainteresowanie i dać poznać swoją wielką gorliwość i cześć dla Pana, do tego stopnia, że otrzymał darowiznę w postaci działki na górze Tibidabo, gdzie polecił wybudować wielką świątynię ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Ta stoi tam do dziś, stanowiąc idealne przedłużenie dzieła w Rzymie, któremu poświęcił ostatnie lata swojego życia.
„Teraz, gdy kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzymie jest już prawie ukończony – powiedział Ksiądz Bosko, przyjmując w Barcelonie ten nieoczekiwany dar – musimy zastanowić się, w jaki sposób coraz bardziej szerzyć nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego. I jakiś wewnętrzny głos zapewnił mnie, że znajdę środki, by zrealizować to moje pragnienie. Głos ten powtarzał mi: Tibidabo, tibidabo (łac. dam ci, dam ci)” (MB XVIII,114).
Wracając do tych dwóch miejsc, delegat Przełożonego Generalnego ds. Rodziny Salezjańskiej dodaje: „W przypadku opactwa w Montserrat wizerunek Księdza Bosko w otoczeniu dwójki dzieci umieszczono dokładnie naprzeciwko Bazyliki, jakby nawiązując do opactwa i czczonej tam Matki Bożej. Natomiast w przypadku Sagrada Família to Antonio Gaudí od samego początku budowy pragnął obecności świętych jako żywych symboli praktykowania cnót i wzorów dla świata, aby ich kontemplowanie pomogło zachować pamięć o nich i skłonić do ich naśladowania”.
Ponadto nawiązując do Księdza Bosko w Bazylice
“Sagrada Familia”, nie można nie połączyć tego z salezjańską Bazyliką Najświętszego Serca Pana Jezusa na Tibidabo.
Ksiądz Playà mówi na koniec:
„Tak jak Sagrada Familia ze swoimi wieżami jest najwyższym punktem w mieście, tak Tibidabo, któremu patronuje Najświętsze Serce Jezusowe, jest najwyższym punktem góry otaczającej miasto. A przecież Ksiądz Bosko, zawsze przedstawiany w otoczeniu ludzi młodych, zachęcał właśnie do „Podniesienia oczu”, co jest mottem obecnej podróży apostolskiej, aby ożywić wiarę, podsycić nadzieję i ćwiczyć się w miłości”.
{gallery}Spagna – DB a Barcellona per Papa Leone 2026{/gallery}
