(ANS – Campo Grande) – Salezjańska inspektoria Niemiec z siedzibą w Monachium zaprosiła pięciu młodych ludzi z plemienia Boe-Bororo, pochodzących z Mato Grosso w Brazylii, do Niemiec. Od niedzieli, 5 lipca, grupa ta przemierza różne miasta i miejsca, zwłaszcza te związane z salezjańskimi misjonarzami, a przede wszystkim ze sługą Bożym ks. Rodolfem Lunkenbeinem. W skład tej delegacji wchodzą: Mizael de Melo Tudugaregue Etoguiu, Lauro Lopes Leandro Pariko Ekureu, Elitanea Leandro Araru Ekureudo, Kemelly Xavier da Silva Boro Kuodago i Marina Tawie, a towarzyszą im salezjanie: Vinicius Neto Martins, ks. Javael Bokodori Ekureu, również pochodzący z plemienia Boe-Bororo, oraz ks. João Bosco Monteiro Maciel, sekretarz inspektorii Mato Grosso.

Ze strony niemieckiej towarzyszy im ks. Johannes Kaufmann, który na początku roku przebywał w Meruri. Jak stwierdził ks. João Bosco, tubylcy przybyli, aby poznać ojczyznę misjonarzy. Ten w ten sposób opisuje cel ich wizyty: „Zostaliśmy zaproszeni do Niemiec, aby przede wszystkim poznać miasta i miejsca, które są związane z ks. Rudolfem”. 

Wizyta w Bambergu pod znakiem cyrku i pedagogiki

Ich wizyta rozpoczęła się od Bambergu, miasta, które uniknęło bombardowań podczas II wojny światowej. Tam cała grupa zwiedziła katedrę i została przyjęta przez arcybiskupa Herwiga Gössla. Delegacja zapoznała się również z działalnością organizacji „Opera Don Bosco” – instytucji wykorzystującej cyrk jako narzędzie edukacyjne i wychowawcze w odniesieniu do młodzieży znajdującej się w trudnej sytuacji. Ks. João Bosco tak opisał tę metodę: „To środowisko cyrkowe – są tam wielkie namioty i odbywają się w nich różne przedstawienia i pokazy, a w międzyczasie młodzież uczy się i buduje swoją tożsamość. To naprawdę piękna sprawa”. Podczas pokazu żonglerki i akrobatyki zaprezentowanego przez Niemców młodzi Indianie Bororo również wykonali pieśni typowe dla ich grupy etnicznej oraz rozdawali krzyże i pióra wykonane z zgodnie z kanonami kultury rdzennej ludności Brazylii.

Poznawanie początków życia sługi Bożego Rudolfa Lunkenbeina

Następnie delegacja udała się do Dürnstadt, miasta, w którym urodził się ks. Rudolf Lunkenbein, gdzie zwiedziła dom, w którym dorastał sługa Boży, kościół z czasów jego dzieciństwa oraz cmentarz, na którym spoczywają jego rodzice. Ks. João Bosco przywołał dzieciństwo misjonarza oraz siłę jego matki w czasach wojny, stwierdzając: „Ks. Rudolf spędził swoje wczesne dzieciństwo w trudnych czasach II wojny światowej, kiedy to to właśnie jego matka zajmowała się rodziną i zapewniała jej utrzymanie”. Potem grupa zatrzymała się również w Buxheim, gdzie Lunkenbein uczęszczał na kursy przygotowawcze i liceum, a także w Benediktbeuern, które do dziś jest salezjańskim ośrodkiem formacji filozoficznej i teologicznej.

Wspomnienie poprzednich wizyt i oddanie hołdu męczennikom

Obecna jest trzecią wizytę grupy Indian Bororo w Europie. Dwie pierwsze miały miejsce w 1898 roku oraz w okresie od końca lat osiemdziesiątych do początku lat dziewięćdziesiątych, kiedy to rdzenni mieszkańcy spotkali się w Paryżu z antropologiem Claudem Lévi-Straussem. Ks. João Bosco powiedział, że ta obecna wizyta wpisuje się w ten cykl wizyt, dodając: „teraz nasza grupa tu przybyła, aby podążać dalej śladami ks. Rudolfa”. Program wizyty przewiduje również odwiedziny obozu koncentracyjnego w Dachau, a 12 lipca – prezentację biografii ks. Rudolfa i Simão Bororo, napisanej przez ks. Josepha Grunnera, która będzie również przełożona na język portugalski.

Kontynuacja wymiany: grupa niemiecka udaje się do Brazylii

Ta wizyta będzie mieć swoje zakończenie w Monachium, gdzie goście odwiedzą siedzibę inspektorii oraz zwiedzą zabytki miasta. Inspektoria niemiecka sfinansowała cały ich pobyt. Zaś po zakończeniu tej wizyty przewidziana jest wizyta delegacji niemieckiej w Brazylii, co potwierdza ks. João Bosco: „W drodze powrotnej będzie nam towarzyszyć 14-osobowa delegacja z Niemiec, w skład której wchodzą salezjanie, przełożony inspektorii niemieckiej, młodzież, a także krewni ks. Rudolfa”. I w takim towarzystwie Brazylijczycy dotrą na miejsce, po czym goście udadzą się w różne miejsca, takie jak Meruri, Campo Grande i Cuiabá, gdzie odwiedzą miejscowe wspólnoty salezjańskie.