(ANS – Rzym) – Wczoraj wieczorem, w niedzielę 12 lipca, w Siedzibie Generalnej Salezjanów rozpoczął się kurs formacyjny dla nowych przełożonych inspektorii, który potrwa do 24 lipca. Bierze w nim udział  dziewięciu księży inspektorów, którzy niedawno objęli swoje stanowiska, pochodzących z dziewięciu okręgów Zgromadzenia Salezjańskiego: ks. Ashley Miranda (INB), ks. Peter Chinweike Morba (ANN), ks. Racelis Amelito Mel (FIS), ks. J. Gaston Harisoa (MDG), ks. José Laventure Ignacio (AET), ks. Dariusz Bartocha (PLS), ks. Ronilo Javines (FIN), ks. Domenico Saraniti (ISI) i ks. Doss Kennedy Jegadoss (INT).

O godz. 18.00 to spotkanie oficjalnie otworzył Przełożony Generalny, ks. Fabio Attard, a następnie głos zabrał wikariusz Przełożonego Generalnego, ks. Stefano Martoglio. Na koniec tego dnia miała miejsce adoracja i nieszpory w kaplicy wspólnoty oraz kolacja w klimacie braterskim.

„Wezwani do służby”: pięć wskazań Przełożonego Generalnego

W swoim przemówieniu wprowadzającym, zatytułowanym „Wezwani do służby”, ks. Attard od samego początku podkreślił charakter kursu: nie jest to zwykłe szkolenie techniczno-administracyjne, lecz „czas łaski”, który pozwala wspólnie zastanowić się nad tym, co naprawdę oznacza służba powierzona przez Pana w Zgromadzeniu. Przypomniał, że posługa przełożonego inspektorii „bardziej niż funkcją zarządzania jest przede wszystkim wezwaniem w ramach powołania”.

Czerpiąc inspirację z wersetu ewangelicznego „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28-30), Przełożony Generalny podał nowym inspektorom pięć wskazań duchowych, którymi mają się kierować w czasie pełnienia przez nich tej służby:

– Powołanie przeżywane jako akt wiary: uznanie, żę pochodzi ono od Boga, a nie od człowieka, na wzór wielkich postaci biblijnych, które zostały powołane pomimo własnej kruchości;
– Powrót do tego, co istotne, czyli kształtowanie gorliwości duszpasterskiej w taki sposób, by wypływała ona z „żywego centrum” – osoby Jezusa, którego spotykamy w Słowie i w Eucharystii – unikając sytuacji, w której działalność ta sprowadzałaby się do „zamętu” pozbawionego źródła;
– Rozeznanie, które pozwala odróżnić aktywizm od działania wypływającego z modlitwy oraz wydajność od duchowej skuteczności, co ma się dokonywać przez codzienną medytację i towarzyszenie duchowe;
– Niezbędna samotność, rozumiana jako przestrzeń wewnętrzna zamieszkana przez Boga, na wzór Jezusa, który udawał się na pustkowie, by się modlić – jest to jedyne prawdziwe antidotum na „złą” samotność tego, kto przewodzi;
– Odpoczynek duchowy, jako przeciwieństwo „tyranii pilności” i wyznanie wiary w Boga, który sprawia, że wszystko wzrasta, nawet gdy człowiek się zatrzymuje, jak to ma miejsce w czasie biblijnego szabatu.

Na zakończenie swojego wystąpienia ks. Attard powierzył nowych inspektorów i ich inspektorie Maryi Wspomożycielce oraz Księdzu Bosko, życząc im „serca ojców: serca pełnego gorliwości, serca wypełnionego Bogiem”. 

To nie jest kurs, ale droga

Po wystąpieniu Przełożonego Generalnego głos zabrał jego Wikariusz, ks. Stefano Martoglio, który ze swojej strony również udzieli trzech krótkich wskazówek na ten czas jak najlepszego przeżycia owych dwóch tygodni formacji. Przede wszystkim, jak stwierdził, nie jest to kurs, lecz droga: księża inspektorzy nie muszą uczyć się niczego nowego, ponieważ już pełnią tę posługę, ale powinni nabrać dystansu wobec swojej inspektorii, aby uporządkować swoje wnętrze oraz nadać głębię i priorytet temu, czego doświadczają – pamiętając, co dotyczy również Przełożonego Generalnego, że to nie oni zmienią inspektorię, ale inspektoria zmieni ich.

Po drugie, ks. Martoglio podkreślił wspólnotowy wymiar tej drogi: przeżywanie jej razem z innymi współbraćmi, którzy ponoszą tę samą odpowiedzialność, pomaga wyjść z samotności charakterystycznej dla roli inspektora i stanowi okazję do nawiązania relacji – zarówno między nimi, jak i z Przełożonym Generalnym oraz jego Radą – a także do wzmocnienia poczucia przynależności do Zgromadzenia, stąd też to spotkanie nieprzypadkowo odbywa się w Siedzibie Generalnej. Na koniec zwrócił uwagę na intensywność tego kursu, składającego się ze spotkań wspólnotowych i rozmów indywidualnych, zachęcając uczestników do „zadbania o siebie” i zapewniając ich o pełnej dyspozycyjności gospodarzy tego miejsca, gdy chodzi o ich wszelkie potrzeby. 

Dwa tygodnie formacji

Program kursu, który zakończy się 24 lipca Eucharystią pod przewodnictwem Przełożonego Generalnego, przewiduje sesje poświęcone zagadnieniom prawnym, duszpasterskim i związanym z zarządzaniem inspektorią, z wystąpieniami radców generalnych i przedstawicieli różnych biur: od formacji po duszpasterstwo młodzieży, od misji salezjańskich po komunikację społeczną, od ekonomii po tożsamość i dyscyplinę religijną. Nie zabraknie również wizyt, m.in. w Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim, Bibliotece Watykańskiej oraz rzymskich miejscach związanych z Księdzem Bosko, a także okazji do osobistych rozmów, modlitwy i braterskiej wymiany doświadczeń.