Rodzinę Salezjańską reprezentowali: wikariusz Przełożonego Generalnego, ks. Stefano Martoglio SDB, a córki Maryi Wspomożycielki Wiernych wikaria Przełożonej Generalnej CMW – s. María del Rosario García Ribas. Oprócz nicz w spotkaniu uczestniczyli również odpowiedzialni za dwie główne instytucje uniwersyteckie Rodziny Salezjańskiej: Papieski Uniwersytet Salezjański (UPS), który reprezentowali jego rektor, ks. Andrea Bozzolo, a także dziekan wydziału pedagogicznego UPS, ks. Antonio Dellagiulia SDB, oraz Wydział „Auxilium”, który reprezentowały s. Piera Ruffinatto, a także siostra prodziekan Martha Séïde. Do nich dołączyła również dwójka radców generalnych ds. duszpasterstwa młodzieży z obu zgromadzeń: ze strony córek Maryi Wspomożycielki – s. Runita Borja, a ze strony salezjanów Księdza Bosko – ks. Rafael Bejarano.

Dyskusja skupiała się na misji edukacyjnej i wychowawczej oraz charyzmatycznej, którą salezjanie i córki Maryi Wspomożycielki realizują wspólnie, zwłaszcza w zakresie szkolnictwa wyższego oraz szkół i ośrodków kształcenia zawodowego. Podkreślono, że misja ta wypływa z charyzmatu otrzymanego od św. Jana Bosko i św. Marii Dominiki Mazzarello, i że nadal jest ona ukierunkowana przede wszystkim na służbę najbiedniejszym i najbardziej potrzebującym chłopcom i dziewczętom.

Uczestnicy spotkania przyznali, że jednym z głównych współczesnych wyzwań jest wierne zachowanie charyzmatu salezjańskiego, bez utraty jego proroczej siły, a jednocześnie dbanie o instytucjonalność dzieł wychowawczych i akademickich. Ta troska jest niezbędna, aby zagwarantować odpowiednią jakość oferty edukacyjnej i utrzymać wiarygodny i owocny dialog z rzeczywistością kulturową, społeczną i kościelną różnych krajów i kontynentów, w których obecna jest Rodzina Salezjańska.
W rozmowie z kardynałem Tolentino de Mendonça zaznaczono, że salezjańskie instytucje edukacyjne, w szczególności akademickie, kładą przede wszystkim nacisk na integralny rozwój osoby i uwzględniają zmiany kulturalne, promując wizję inspirowaną Ewangelią i ukierunkowaną na budowanie Królestwa Bożego. Edukacja w stylu salezjańskim jest postrzegana jako uprzywilejowana przestrzeń spotkania wiary i kultury, zdolna do budowania nadziei, odpowiedzialności społecznej i zaangażowania na rzecz dobra wspólnego.

Spotkanie zakończyło się wspólnym zobowiązaniem do kontynuowania współpracy między różnymi podmiotami salezjańskimi w kontekście wzmocnienia istniejącej już synergii i jeszcze większego dowartościowania wspólnego dziedzictwo edukacyjnego i charyzmatycznego, aby ośrodki uniwersyteckie, edukacyjne i szkoleniowe były w stanie z nową kreatywnością odpowiadać na wyzwania związane ze współczesnym światem, pozostając wierne swoim korzeniom i misji, jaką jest służba młodzieży.