W atmosferze dialogu, słuchania, dzielenia się doświadczeniami, a przede wszystkim konkretnego zaangażowania, każda z obecnych przy stole stron, czerpiąc z własnego doświadczenia i słuchając o historycznych i społecznych realiach naszych czasów, mogła pokazać, jak ważne jest działanie na rzecz duszpasterstwa, które oferuje przestrzeń do słuchania, bliskości, prawdziwej i szczerej przyjaźni, osobistego spotkania z Jezusem i służby innym poprzez słuchanie Jezusa i wykonywanie tego, co nam mówi.

Koordynowane przez ks. Jerry’ego Matsoumbou z Sektora Duszpasterstwa Młodzieży spotkanie to zaoferowało wszystkim uczestnikom przestrzeń dialogu w Duchu, składającą się z pytań i odpowiedzi, bogatą w treści, które dają możliwość wsłuchania się w słowa Maryi: „Zróbcie wszystko, co wam powie”.

Otwarte serca młodych ludzi

Dzielenie się doświadczeniami młodych ludzi podczas tej chwili dialogu w Duchu pozwoliło odczytać i dostrzec sedno ich oczekiwań.

Oto niektóre z ich odpowiedzi na poniższe pytania:

Czym jest dla ciebie wiara, wychodząc od twojego doświadczenia?

„Moja wiara to: dialog z Bogiem, słuchanie Boga, odczuwanie Jego obecności, zaufanie Mu, pozostawanie Mu wiernym, życie wartościami ewangelicznymi i dawanie o nich świadectwa w naszym życiu”. „Moja wiara: nie chodzi tu tyle o zrozumienie Boga, ile o podjęcie decyzji, by pozostać nawet wtedy, gdy nic nie rozumiem: ani Jego planów, ani Jego kalendarza, ani tego, co mnie spotyka”. „Moja wiara: to moja przyjaźń, moja relacja z Jezusem”.

Jakie są miejsca i chwile, w których w dziełach salezjańskich czułeś, że wzrasta twoja przyjaźń z Jezusem?

– W ludziach, których spotykam każdego dnia i którzy mnie przyjmują, ludziach, których witam w oratorium, w centrum młodzieżowym i w szkole.

– Na dziedzińcu podczas przerw, w salach lekcyjnych w obecności salezjańskich wychowawców, którzy nam towarzyszyli.

– Podczas rekolekcji duchowych i sprawowania sakramentów, zwłaszcza Eucharystii.

– W chwilach modlitwy młodzieży, a zwłaszcza w służbie innym.

– Spotykam Jezusa i wzrastam w wierze w małej grupie, gdzie słuchamy, dzielimy się, modlimy się, trwamy w komunii i medytujemy nad Słowem Bożym; w grupie, w której każdy czuje się jak w domu, kochany, nieoceniany. Spotykam Go również w służbie, towarzysząc młodszym ode mnie, na przykład w oratorium i podczas katechezy.

O co poprosiłbyś Księdza Bosko dla Rodziny Salezjańskiej, gdyby był teraz tutaj, na tej scenie?

 – Aby powiedział im, żeby nie zapominali, że modlitwa jest sposobem na utrzymanie Go w naszym życiu.

– Aby troszczyli się o wspólnotę.

– Towarzyszyć każdemu młodemu człowiekowi osobiście i z cierpliwością.

– Być wiarygodnymi i wiernymi świadkami charyzmatu, który został im przekazany, aby nas wychowywać i towarzyszyć nam.

– Być postacią brata, siostry, ojca, matki; być obecnym w naszym otoczeniu, w naszych przestrzeniach.

– Pomagać nam odnaleźć Jezusa i nie pozwalać nam oddalać się od Niego.

– Niech ich świadectwo pokazuje nam, że można być szczęśliwym.

O co prosicie Rodzinę Salezjańską, aby lepiej was towarzyszyła?

 – „Gdybym miał poprosić Rodzinę Salezjańską o jedną rzecz, byłoby to, aby wzięła sobie do serca i zadbała o procesy i przestrzenie, w których młodzi ludzie czują się towarzyszeni i akceptowani takimi, jakimi są”.

– „Proszę ich, aby nadal słuchali wołania młodych”;

– „Chciałbym poprosić członków Rodziny Salezjańskiej, aby kontynuowali tę misję wychowawczą i duchową wśród młodych ludzi”.

– „Droga Rodzino Salezjańska, proszę was, abyście naprawdę byli z nami, nie tylko obecni, ale blisko nas”.

– „Rodzino Salezjańska, nie bójcie się prosić o niewielką pomoc; my, młodzi, jesteśmy tutaj i zawsze chętnie spędzamy czas z tymi, którzy nas wychowali, towarzyszyli nam i kochali”.

– „Rodzino Salezjańska, nadal liczcie na nas w wspieraniu misji”.

– „Proszę was, abyście pracowali w jedności, abyście byli spójnymi świadkami życia chrześcijańskiego”.

Pasja i zaangażowanie rodziny w służbie młodzieży

 W postawie słuchania i modlitwy oraz w świetle oczekiwań młodych ludzi, również członkowie Rodziny Salezjańskiej otworzyli swoje serca, aby powiedzieć:

Co zrobić, aby rozbudzić i towarzyszyć wierze młodych ludzi dzisiaj w naszych dziełach?

 – „Nigdy nie przedkładajcie programów nad ludzi, kontakt, konkretne gesty miłości”.

– „Zrozumieć, że młodzi ludzie nie odrzucają wiary, ale zniekształcony obraz Boga. Musimy pokazać im Jezusa ludzkiego, konkretnego, który troszczy się o to, co przeżywają, który rozumie ich słabości i marzenia, który jest towarzyszem podróży, a nie sędzią, który zaprasza ich do pełnego, wolnego i autentycznego życia”.

– „Oferowanie modlitwy, chwil spotkania z Jezusem w słowie i działaniach duchowych”.

– „To, co może rozbudzić wiarę młodych ludzi, to osobiste i wspólnotowe świadectwo autentycznych i wiarygodnych dorosłych, którymi jesteśmy powołani być”.

– „Uważam, że tym, co naprawdę budzi wiarę młodych ludzi dzisiaj, jest autentyczne doświadczenie miłości. Wiara nie jest kwestią zasad czy praktyk, ale spotkania z miłością Boga. Kiedy młodzi ludzie doświadczają szczerej troski, przyjęcia i towarzyszenia, wiara staje się dla nich realna i znacząca”.

Jakie zobowiązania należy podjąć dzisiaj, aby wypełnić polecenie Pana i lepiej towarzyszyć młodym ludziom?

 – „Być zakorzenionymi w Chrystusie. Jeśli bowiem pozostaniemy zakorzenieni w Chrystusie, nasza obecność wśród młodych ludzi stanie się bardziej znacząca i autentyczna”.

– „Przedkładać obecność nad dystans, relacje nad zasady i struktury, a towarzyszenie nad zwykłą organizację zajęć”.

– „Zachęcajmy do aktywnego i empatycznego słuchania, aby zrozumieć ich potrzeby i wyzwania”.

Oto zatem proste podsumowanie, które oferuje nam pełen wazon wielkich pragnień i wielkich marzeń młodych ludzi, ale także wielkich marzeń o coraz bardziej pilnym i aktywnym zaangażowaniu Rodziny Salezjańskiej na rzecz młodzieży. Charyzmat Księdza Bosko pozostaje żywy i wraz z młodymi ludźmi będzie żył dla dobra ludzkości, dla dobra Kościoła, dla dobra naszych społeczeństw. Bóg jest w swoich młodych ludziach, a Maryja prawdopodobnie prosi nas, abyśmy słuchali tego, co Jezus powie nam poprzez nich i wraz z nimi.