„Wszystko zaczęło się od e-maila od Gabrieli Gordillo-Banuelos, dyrektor “Center for Service and Justice”, która poinformowała, że kilkunastu uczniów ostatniej klasy “Loyola High School” szuka miejsca, w którym mogliby odbyć obowiązkowe godziny pracy społecznej” – pisze Montenegro i kontynuuje: „Uczniowie mieli pełnić tę służbę przez trzy dni, po cztery godziny dziennie, w społeczności lokalnej, a ona uznała, że Ośrodek Młodzieżowy Rodziny Salezjańskiej doskonale się do tego nadaje”.
Po przybyciu do Ośrodka uczniowie zaoferowali znacznie więcej niż tylko pomoc. W ciągu tych trzech dni uczniowie dokładnie posprzątali sale, wypolerowali samochody dostawcze, pomalowali, uporządkowali pomieszczenia i spędzili dużo czasu z dziećmi. Cokolwiek od nich wymagano, robili to chętnie i starannie. Ich etyka pracy, elastyczność i pozytywne nastawienie były widoczne już od momentu ich przybycia.
Pod koniec drugiego i trzeciego dnia ci młodzi ludzie zostali również poproszeni o refleksję nad tym, czego się nauczyli i co zamierzają robić w przyszłości. Ich odpowiedzi były przemyślane i szczere. Mówili o znaczeniu empatii i doceniania każdej chwili, każdej okazji i każdej osoby, którą spotykają. Wielu z nich zauważyło, że nawet niewielki kontakt może mieć duży wpływ. Kilku uczniów wyraziło chęć dalszego służenia innym, zwłaszcza osobom pochodzącym ze społeczności marginalizowanych czy imigranckich.
Z tego doświadczenia wynikają trzy podstawowe wnioski. Po pierwsze, znaczenie współpracy i relacji. To właśnie wcześniejsze powiązania Gabrieli Gordillo-Banuelos z salezjanami umożliwiły nawiązanie tej współpracy (partnership), pokazując, że długotrwałe relacje i budowanie sieci kontaktów (networking) nadal stwarzają możliwości służby i wywierania wpływu. Po drugie, zdolność uczniów do działania i służenia wszędzie tam, gdzie było to konieczne, odzwierciedlała ich silny charakter i szczerą gotowość do pomocy innym. Nie wahali się i wzięli na siebie odpowiedzialność za powierzone im zadania. Po trzecie, autentyczne więzi, które nawiązali z dziećmi, miały ogromne znaczenie. Poza zadaniami, które mieli do wykonania, bawili się, słuchali i zdobywali zaufanie tych dzieci, dając od siebie coś, czego nie da się zmierzyć w godzinach.
To doświadczenie uświadomiło, że służba nie polega wyłącznie na spełnianiu wymagań. Chodzi raczej o nawiązywanie relacji, rozwijanie współczucia i odkrywanie celu. Kiedy młodzi ludzie otrzymują możliwość świadomego służenia, nie tylko wzmacniają lokalną społeczność przez swoją służbę, ale sami przechodzą trwałą przemianę.
