I w tym kontekście uczestnicy zastanawiali się nad tematem tegorocznej Wiązanki: “Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. Wierzymy, służymy w wolności”, zaproponowanej przez Przełożonego Generalnego, ks. Fabio Attarda. Prosty, ale dobrze przygotowany program pozwolił Rodzinie Salezjańskiej modlić się, rozważać i planować wspólnie, uświadamiając, że Wiązanka jest “duchową mapą drogową”, wspólną dla wszystkich grup Rodziny Salezjańskiej, nie tylko dla salezjanów.

Refleksja skupiała się na weselu w Kanie Galilejskiej, przedstawiając słowa Maryi jako zaproszenie do uważnego słuchania, które sprzyja rozeznaniu w świetle wiary. Podkreślono, że prawdziwa wolność rodzi się z wiary w Chrystusa i wyraża się poprzez konkretną służbę, czyniąc wierzących naprawdę „wolnymi, by służyć” poprzez zaufanie Bożemu powołaniu. 

Słudzy z Kany zostali przedstawieni jako wzór dla współczesnej Rodziny Salezjańskiej: dostrzegają oni krytyczną sytuację („nie mają już wina”), słuchają uważnie, ufają Jezusowi, który kieruje do nich nieoczekiwaną prośbę, i działają z wielką wiarą. W kontekście Bengalu ten “brak wina” został odczytany jako wiele form braków, które dotykają dzisiejszą młodzież, w tym brak możliwości, odpowiedniego ukierunkowania i nadziei.

Obchody tego Dnia objęły cztery części: rozpoznanie, odczytanie, dokonanie wyboru i działanie. Uczestnicy najpierw przeanalizowali sytuację młodych ludzi w południowym Bengalu, dostrzegając ich kreatywność, umiejętności cyfrowe i świadomość społeczną, ale także podatność na izolację, uzależnienia i dezorientację. Jako pierwszy wyraz służby wskazano empatyczne słuchanie.

Następnie uczestnicy zastanawiali się nad tym, co Bóg mówi poprzez te realia, podkreślając potrzebę modlitwy, ciszy i wspólnotowego rozeznania, aby usłyszeć głos Boga pośród społecznego zgiełku. Natomiast trzeci etap skupiał się na wolności i wyborze, zachęcając poszczególne osoby i grupy do wyjścia poza podejścia podyktowane strachem lub egocentryzmem i podejmowania decyzji opartych na Ewangelii, które są wyrazem autentycznej służby.

W ostatniej fazie położono nacisk na działanie. Wiązanka wzywa Rodzinę Salezjańską do wyjścia poza działania związane z pojedynczymi wydarzeniami, aby stale towarzyszyć młodym ludziom, zwłaszcza tym najbardziej zagrożonym, ufając Opatrzności Bożej i przyjmując postawę apostolskiej odwagi.

Dyskusje w grupach zakończyły się konkretnymi zobowiązaniami. Poszczególne osoby zobowiązały się do większej obecności, dyspozycyjności i cierpliwości, wybierając towarzyszenie zamiast kontroli. Wspólnoty zaproponowały praktyczne inicjatywy, takie jak obozy uczące odpowiedniego kierownictwa, ośrodki doradztwa i ukierunkowania zawodowego, ośrodki kształcenia zawodowego, platformy wyrażania opinii przez młodzież oraz większe zaangażowanie rodzin. Propozycje te odzwierciedlały synodalne podejście, polegające na towarzyszeniu młodzieży i dzieleniu się z nią odpowiedzialnością.

Spotkanie zakończyło się Eucharystią i wspólnym posiłkiem, a uczestnicy zakończyli je odnowieni, zobowiązując się do wprowadzenia w życie treści Wiązanki w swoich lokalnych środowiskach. Zjednoczeni jako jedna Rodzina Salezjańska, wrócili do swoich domów przekonani, że razem naprawdę „wierzą, służą w wolności”, będąc gotowi pomagać ludziom młodym w przywracaniu nadziei i radości w ich życiu.