Późnym rankiem Przełożony Generalny spotkał się z salezjanami, uczniami i członkami Rodziny Salezjańskiej pochodzącymi z Bengalu Północnego, Sikkimu, Biharu i Nepalu. Mówiąc ciepło i jasno, zaprosił ich do odnowienia swojej pasji do Jezusa Chrystusa i młodzieży, przypominając im, że te dwie miłości nigdy nie powinny być rozdzielane w prawdziwym życiu salezjańskim. Rozważając temat roku „Róbcie wszystko, co wam powie”, zainspirowany słowami Maryi podczas wesela w Kanie, zaproponował prostą, ale wymagającą drogę duchową: uważne patrzenie, głębokie słuchanie, swobodny wybór i odważne działanie, podkreślając, że prawdziwe świadectwo salezjańskie wymaga dziś rozeznania, odpowiedzialności i konkretnych działań zakorzenionych w miłości.

Zwracając się do Rodziny Salezjańskiej, ks. Attard podkreślił, że w wielowyznaniowym i wielokulturowym kontekście najbardziej wiarygodne głoszenie Ewangelii nie odbywa się głównie poprzez słowa, ale poprzez świadectwo własnego życia. „Ludzie mogą nie zawsze słuchać tego, co mówimy – skomentował – ale zawsze będą obserwować, jak żyjemy”. Zachęcił wychowawców i duszpasterzy, aby przede wszystkim między sobą żyli Systemem Prewencyjnym, przypominając nacisk, jaki kładł Ksiądz Bosko na to, że braterstwo, życzliwość i wzajemny szacunek są fundamentalne dla misji.

Po południu Przełożony Generalny przewodniczył uroczystej celebracji eucharystycznej w sanktuarium Księdza Bosko, koncelebrowanej wraz z emerytowanym biskupem Jalpaiguri, ks. Clementem Tirkeyem, w której uczestniczyli salezjanie, członkowie Rodziny Salezjańskiej, goście, młodzież i postulantki Sióstr Misjonarek Maryi Wspomożycielki, które powitały koncelebransów tańcem modlitewnym.

W homilii XI Następca zastanawiał się nad pytaniem ewangelicznym: „Kto jest największy w Królestwie Niebieskim?”. Zwracając uwagę na fakt, że Jezus stawia dziecko w centrum, wyjaśnił, że wielkość w Królestwie Bożym nie dotyczy władzy ani uznania, ale stania się „nikim” w oczach świata. Na podstawie tego obrazu ewangelicznego podkreślił trzy zasadnicze cechy: pokorę, otwartość i wdzięczność.

Pokora, powiedział, oznacza świadomość tego, kim jesteśmy i kim dzięki łasce Bożej możemy się stać. Uwalnia nas od fałszywych oczekiwań, sprawia, że życie staje się prostsze i tworzy przestrzeń, w której młodzi ludzie czują się kochani, a nie osądzani. Gościnność, której przykładem jest spotkanie Księdza Bosko z Bartłomiejem Garelli, nie jest działaniem, ale postawą, świadomym wyborem bycia przyjacielem każdego młodego człowieka, zwłaszcza tych marginalizowanych. Docenianie, podsumował, pozwala wychowawcom spojrzeć poza błędy, uznając, że porażka nie definiuje człowieka i że każde młode serce nosi w sobie ziarno dobroci, które czeka na wykiełkowanie.

Zwracając się do wychowawców i duszpasterzy, Przełożony Generalny podkreślił, że Ewangelii nie można żyć na warunkach. „Nie przyjmujemy innych, ponieważ oni przyjmują nas; przyjmujemy, ponieważ w to wierzymy” – powiedział. Zauważył, że w cyfrowym i zglobalizowanym świecie młodzi ludzie nie są pod wrażeniem tytułów, władzy czy pełnionych funkcji, ale głęboko porusza ich pokora, szczere przyjęcie i umiejętność rozpoznawania i pielęgnowania dobroci. Takie świadectwo, zauważył, stawia wychowawców „w połowie drogi” do ewangelizacji.

Po celebracji Eucharystii odbył się krótki program uroczystości z występami kulturalnymi młodzieży, które odzwierciedlały żywiołowość i wiarę lokalnego Kościoła. Dzień zakończył się wspólnym popołudniowym podwieczorkiem.

W momencie, gdy Inspektoria „Świętego Jana Bosko” w Kalkucie (INC) wkracza w drugi wiek swojej działalności, przesłanie ks. Attarda brzmi jak wezwanie i wyzwanie: budować przyszłość poprzez pokorę, otwartość i autentyczne świadectwo.

{gallery}India – Visita RM a Siliguri 6-2-2025 Parte 1{/gallery}