Znalezisko w centrum Madrytu

Historia tego znaleziska ma szczególnie wzruszający kontekst. Tę figurę odnalazł były wychowanek salezjański, który rozpoznał w niej charakterystyczną postać Księdza Bosko. Potem poinformował o tym swoim odkryciu innych.

Figura ta znajdowała się w sklepie z antykami na “El Rastro”, starym madryckim targu, gdzie handluje się różnymi starymi rzeczami. Pomimo nagromadzonego kurzu i upływu czasu figura ta nie straciła swojego niepowtarzalnego wyrazu: Ksiądz Bosko w towarzystwie młodego człowieka, w układzie głęboko salezjańskim.

Po odpowiednich badaniach stwierdzono, że ta figura wykonana jest z gipsu w latach 1974-1975 roku przez Víctora Gonzáleza Gila (1912-1992), jednego z najważniejszych hiszpańskich rzeźbiarzy XX wieku, tworzącego dzieła o tematyce religijnej i sakralnej. Dzieło było częścią pomnika poświęconego Księdzu Bosko, odsłoniętego w 1975 roku w Astudillo (Palencia). Podpis autora na niej ułatwił uzyskanie tych informacji. 

Zbieżność historyczna, która przemawia do salezjańskiego serca

Odkrycie to nabiera jeszcze bardziej symbolicznego znaczenia, jeśli uświadomimy sobie, że Víctor González Gil urodził się w Talavera de la Reina (Toledo), mieście, w którym w latach 1914-1922 znajdował się dom salezjański. Chociaż rzeźbiarz był w tamtych latach tylko dzieckiem, historyczny zbieg okoliczności jest sugestywny: autor jednego z najbardziej charakterystycznych figur Księdza Bosko w Hiszpanii urodził się w miejscu, gdzie właśnie w okresie jego dzieciństwa salezjanie prowadzili intensywną działalność edukacyjną i duszpasterską. Jest to szczegół, który zachęca do odczytania tego odkrycia jako pewnego znaku historii: sztuka, misja i salezjańska pamięć spotykają się ponownie.

Dzieło, które pozwala poznać proces twórczy artysty

Figura ta jest wykonana w gipsie, co jest potwierdzeniem techniki, jaką stosował González Gil. Jej wartość jest wyjątkowa, jako że pozwala poznać proces tworzenia samego pomnika, a także odkryć język artystyczny autora, charakteryzujący się wielkim humanizmem i realizmem, powściągliwą ekspresją oraz jasnym i pedagogicznym wyrazem artystycznym.

Przedstawiony tam Ksiądz Bosko w towarzystwie młodego człowieka, który z ufnością opiera się o niego, w mistrzowski sposób odzwierciedla istotę charyzmatu salezjańskiego: bliskość, towarzyszenie i integralna edukacja.

Od rzeczy zapomnianej do żyjącego dziedzictwa

Po zakupie na targu “El Rastro” figura ta została poddana procesowi czyszczenia i konserwacji, z zachowaniem jej wyglądu i oryginalnych cech. Wspólnota „Miguel Rúa” postanowiła nadać jej szczególne znaczenie, które łączyłoby jej wartość historyczną z funkcją duchową, umieszczając ją w kaplicy wspólnotowej.

Poświęcenie tej figury miało miejsce podczas poniedziałkowej Eucharystii wspólnotowej, która dla wspólnoty „Miguel Rúa” była normalnym momentem braterskiego spotkania. Tym razem jednak ta przybrała bardziej uroczysty charakter, jako że wzięła w niej udział także druga wspólnota salezjańska z Carabanchel pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, która również chciała uczestniczyć w tej radości. Obecność obu tych wspólnot wzmocniła poczucie rodziny, ciągłości i wspólnej misji, które charakteryzują posłannictwo salezjańskie.

Pojawienie się tego „nowego Księdza Bosko” ma zatem istotne znaczenie: nie jest to tylko odzyskane dzieło sztuki, ale przede wszystkim symbol tożsamości, fragment pamięci salezjańskiej, który powraca, aby dalej żyć w nowym kontekście. Ten fakt uświadamia, że dziedzictwo to nie tylko zbiór przedmiotów, ale wspólna historia i odnawiająca się spuścizna.

W ten sposób wspólnota „Miguel Rúa” świętowała nie tylko poświęcenie figury, ale także powrót Księdza Bosko, który ponownie towarzyszy, tak jak zawsze tego pragnął, tym, którzy poświęcają swoje życie młodzieży.