Tirupattur: kolebka salezjańskich Indii

Placówka w Tirupattur, powierzona salezjanom po reorganizacji terytoriów związanych z archidiecezją Madrasu na początku XX wieku, szybko stała się stałym centrum formacji i duszpasterstwa młodzieży w południowych Indiach. Przez dziesięciolecia aspirantat „Don Bosco”, parafia pw. Maryi Wspomożycielki, wraz jej kaplicami, a także pobliski instytut Najśw. Serca PJ ukształtowały to miasto, czyniąc je żywym wyrazem charyzmatu Księdza Bosko, tchnąc w nie życie i zapewniając przyszłość tysiącom ubogich młodych ludzi.

Całe pokolenia salezjańskich aspirantów rozpoczęły tu swoją drogę powołaniową, dorastając w środowisku salezjańskich szkół i oratoriów. Dzieła salezjańskie, prowadzone we współpracy z córkami Maryi Wspomożycielki i innymi grupami Rodziny Salezjańskiej i szerszą Rodziną Salezjańską, sprawiły, że Tirupattur zostało uznane za prawdziwe „miasto salezjańskie”, gdzie zarówno Kościół, jak i społeczeństwo obywatelskie chętnie kojarzą ten region z ewangelizacją skoncentrowaną na młodzieży w duchu Księdza Bosko.

Spotkanie z salezjanami w formacji początkowej

Przełożony Generalny rozpoczął swoją wizytę w Aspirantacie „Don Bosco” od spotkania z młodymi salezjanami będącymi na etapie formacji początkowej. Spotkanie stało pod znakiem prostoty, uwagi i szczerego dialogu, a nie formalnych przemówień. Odpowiadając cierpliwie na pytania, Przełożony Generalny udzielił ojcowskich wskazówek opartych na doświadczeniu i głębokiej duchowości.

Czerpiąc inspirację ze snu Księdza Bosko z 9. roku życia, zachęcił ich, aby przyswoili sobie misyjną dynamikę Księdza Bosko, nie ograniczając się jedynie do wiedzy o nim.  Podkreślił, że formacja jest wewnętrzną drogą rozeznania, wspieraną przez żywą relację z Jezusem. Wskazał przy tym na dwa filary niezbędne dla trwałości powołania: regularne towarzyszenie ze strony zaufanego kierownika duchowego oraz codzienne rozważanie Słowa Bożego.

Przede wszystkim zachęcił ich, aby pozostawali blisko młodych ludzi, zwłaszcza tych najbiedniejszych, by przyszłość Zgromadzenia pozostała mocno zakorzeniona w Chrystusie i wierna pierwotnej wizji Księdza Bosko.

Pamięć i komunia eucharystyczna

Przed udaniem się do pobliskiego kampusu wspólnoty „Don Rua” na Eucharystię ks. Attard zatrzymał się na miejscowym cmentarzu salezjańskim. W cichej modlitwie powierzył Panu salezjanów, którzy pracowali w „winnicy Tirupattur” i w okolicznych placówkach misyjnych. Ta chwila pamięci łączyła się z refleksją nad żywotnością inspektorii, a zwłaszcza nad poświęceniem i oddaniem poprzednich pokoleń salezjanów, którzy położyli podwaliny pod to silne dzieło.

Podczas Eucharystii, w której uczestniczyli salezjanie, także ci w formacji początkowej, współpracownicy świeccy i członkowie Rodziny Salezjańskiej, ks. Attard podkreślił ewangeliczne wezwanie do dziecięcej pokory. Prawdziwa wielkość, jak zaznaczył, tkwi w prostocie, bezwarunkowej otwartości i zaangażowaniu w odpowiedzialne wychowywanie młodzieży poprzez integralną edukację. Te wartości, ucieleśnione przez Księdza Bosko, nadal definiują autentyczność misji salezjańskiej.

Odnowione wezwanie w kolebce salezjańskich Indii

Dzień spędzony w Tirupattur stał pod znakiem formacji, wdzięczności i komunii eucharystycznej, łącząc w jednolitym i przekonującym przesłaniu: przyjąć powołanie salezjańskie z pokorą, przekonaniem i misyjnym zapałem.

W mieście, którego nieprzerwana historia powołań, edukacji i duszpasterstwa ukształtowała tożsamość salezjańskich Indii, obecność Przełożonego Generalnego potwierdziła trwałą rolę Tirupattur jako żywego laboratorium tożsamości i misji salezjańskiej dla inspektorii INM i całej Rodziny Salezjańskiej w Azji Południowej.

Ks. John Britto i ks. Anto John (INM)

{gallery}INM – RM a Tirupattur 2026{/gallery}