Serdeczne powitanie w stylu salezjańskim
W dniu 16 lutego ks. Bosco Zeya Aung, przełożony wizytatorii Mjanmy, wraz z ks. Leo Mangiem, swoim wikariuszem, powitali gości na lotnisku w Mandalay. Po południu lokalna Rodzina Salezjańska zgromadziła się w Sanktuarium maryjnym „Nazareth” na oficjalnym powitaniu gości, w którym uczestniczyli salezjanie (SDB), córki Maryi Wspomożycielki (FMA), prenowicjusze SDB i postulantki FMA oraz młodzież.
Ceremonia powitania została uświetniona tradycyjnym tańcem kulturowym w wykonaniu postulantek FMA i prenowicjuszy SDB, po którym nastąpiło przemówienie powitalne ks. inspektora. Klasyczna birmańska piosenka „Mandalay Royal City”, śpiewana przez trzech kleryków z akompaniamentem fortepianu w wykonaniu samego ks. inspektora, dodała spotkaniu radosnego i lokalnego charakteru.
Zabierając głos, ks. Orendain podziękował za to gorące przyjęcie, informując, że Zgromadzenie Salezjańskie jest obecne w 93 okręgach (inspektoriach i wizytatoriach) w 137 krajach, stanowiac znaczącą siłę dobra ukierunkowaną na młodzież, zwłaszcza tę najbardziej potrzebującą. Zachęcił młodych ludzi do czynienia dobra w teraźniejszości i nie odkładania tego na przyszłość. Przywołując przykład ubogich młodych ludzi z Papui-Nowej Gwinei, którzy kiedyś podzielili się swoimi skromnymi oszczędnościami, aby pomóc ofiarom powodzi w Cebu, zaznaczył, że nawet ci, którzy mają ograniczone środki, mogą stać się protagonistami solidarności.
To spotkanie wieczorne zakończyło się modlitwą różańcową i nieszporami, po których nastąpiło tradycyjne „słówko na dobranoc”. Nawiązując do czasu swojej aspirantury w Cebu, radca generalny porównał formację do surowego metalu w warsztacie: nie ważne jest, jak ten materiał wygląda teraz, ale to, czym może się stać, gdy zostanie ukształtowany zręcznie i starannie. Podobnie Bóg wykorzystuje wydarzenia i wyzwania związane z formacją, aby kształtować przyszłych salezjanów zgodnie z apostolską wizją Księdza Bosko.
Formacja i wyzwanie związane ze światem cyfrowym
17 lutego ks. Orendain i ks. Sathish spotkali się ze wspólnotami nowicjatu i prenowicjatu na porannej refleksji i dialogu. Radca generalny podkreślił powagę lat formacji, stwierdzając, że zmagania i trudności, których doświadczają dzisiaj młodzi salezjanie, przygotowują ich do przyszłych wymagań związanych z życiem apostolskim.
Odnosząc się do kultury cyfrowej, radca opisał narzędzia komunikacji społecznej jako przedłużenie funkcji człowieka: mikrofon przedłuża głos, a kamera przedłuża wzrok. Uznając ich użyteczność, ostrzegł jednak, że nadmierna zależność od technologii może osłabić naturalne zdolności człowieka. Dlatego zachęcił młodych ludzi na etapie formacji początkowej, aby byli zakorzenieni w Chrystusie poprzez ciągłe rozeznawanie, regularnie zadając sobie pytanie, czy naprawdę odpowiadają na Boże wezwanie.
Potem głos zabrał ks. Satish, odnosząc się do tematu Jubileuszu 2025 „Pielgrzymi nadziei”. Zachęcił wspólnotę do pielęgnowania nadziei poprzez pokorę, wierność sumieniu, ufną modlitwę i umiejętność doceniania małych radości codziennego życia. Po południu goście udali się do wspólnoty postnowicjatu, gdzie zostali również ciepło powitani śpiewami i serdecznymi słowami dyrektora.
Środa Popielcowa: zaproszenie do odnowy
18 lutego, w Środę Popielcową, ks. Orendain przewodniczył Eucharystii o godz. 6:30 rano, rozpoczynając Wielki Post wraz ze wspólnotą. W homilii i podczas późniejszej konferencji formacyjnej zachęcił obecnych do przeżywania tego okresu liturgicznego jako czasu odnowy, nawrócenia i odnowionego zaangażowania misyjnego.
Wizyta obejmowała również braterskie spotkania z pobliskimi wspólnotami córek Maryi Wspomożycielki, wzmacniając więzi w ramach Rodziny Salezjańskiej. Ten pobyt w Mandalay zakończył się braterskim obiadem, po którym ks. Orendain i ks. Satish powrócili do Domu Inspektorialnego, aby poprowadzić tam dwudniowe spotkanie dla salezjanów profesów wieczystych.
Wizyta komunii i misji
Te dni animacji były czymś więcej niż tylko formalną wizytą – były one dla wizytorii czasem łaski. W tej trudnej sytuacji, w jakiej znajduje się Mjanma, obecność radcy generalnego była wyrazem bliskości Przełożonego Generalnego i Zgromadzenia Salezjańskiego. Potwierdziła ona również, że formacja jest drogą przemiany, komunikacja jest istotnym wymiarem ewangelizacji, a nadzieja jest codzienną cnotą salezjańską.
Salezjanie zostali zachęceni do kontynuowania misji w duchu Księdza Bosko z odwagą i kreatywnością, formując młodych ludzi, aby stali się nosicielami wiary, solidarności i nadziei w społeczeństwie.
Ks. Eward Sein Myint SDB
{gallery}MYM – Visita d Orendain 2026{/gallery}
