Urodzony 21 października 1951 r., złożył śluby wieczyste 24 maja 1981 r. i został wyświęcony na kapłana 2 czerwca 1985 r. Następnie został wyświęcony na Biskupa Kuzhithurai 24 lutego 2015 r., kierując Diecezją do 2021 r.
Msza święta żałobna została odprawiona 24 marca w Sanktuarium Matki Bożej z Lourdes w Perambur w Chennai. Pogrzeb odbędzie się 25 marca 2026 r. o godz. 15:00 w Katedrze Trójcy Przenajświętszej w Thirithuvapuram w Kuzhithurai.
Życie całkowicie poświęcone Bogu i młodzieży
Życie Biskupa Jerome’a charakteryzowało się głęboką wiarą, gorliwością duszpasterską i niezachwianym oddaniem misji salezjańskiej. Po uzyskaniu licencjatu z nauk o wychowaniu na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim (UPS) w Rzymie (1985–1987) pełnił różne funkcje edukacyjne i duszpasterskie w całym stanie Tamil Nadu.
Był Wicerektorem i Dziekanem studiów w Vellakinar, Dyrektorem w „DB Tirupattur” i Pallithammam, ekonomem i wikariuszem domu w Trichy, a następnie Dyrektorem w „St. Mary’s” w Chennai. Kierował również inicjatywami „Kalvisolai” w Tirupattur i Ennore, wykazując silne zaangażowanie w działania na rzecz edukacji.
Jego serce jednak szczególnie pociągały społeczności wiejskie i marginalizowane. W latach 2005–2010 pełnił bowiem posługę w Thalavadi, najpierw jako Dyrektor, a następnie jako Rektor, wzmacniając zaangażowanie misyjne wśród ubogich i ludności plemiennej. Jego pionierska praca na obszarach znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, w tym w Kadambur i Thalavadi, odzwierciedlała jego szczególną miłość do najbardziej opuszczonych.
W latach 2010–2015 pełnił funkcję Dyrektora i Magistra nowicjuszy w Yelagiri (Idaya Deepam), gdzie towarzyszył młodym salezjanom w latach ich formacji. Wielu pamięta go jako łagodnego i dodającego otuchy formatora, ojcowską postać, która zawsze starała się uspokajać, a nie surowo korygować. Jego comiesięczne rozmowy indywidualne z nowicjuszami charakteryzowały się łagodnością, cierpliwością oraz umiejętnością dostrzegania i pielęgnowania dobra w każdej osobie.
Pasterz Kuzhithurai
Mianowany Biskupem Kuzhithurai w 2015 roku, Biskup Jerome kierował Diecezją z pokorą, prostotą i pasterskim sercem bliskim ludziom. Był znany ze swojej dostępności, głębokiego życia modlitewnego i pełnego współczucia zaangażowania, zwłaszcza wobec rodzin w trudnej sytuacji i społeczności odległych wsi. Jego posługa Biskupia łączyła głębię duchową z zaangażowaniem społecznym, ponieważ pozostawał wrażliwy na cierpienia swojej owczarni.
Nawet jako Biskup zachował prostotę i braterstwo prawdziwego syna Księdza Bosko: był przystępny, pogodny i głęboko zakorzeniony w modlitwie.
Człowiek modlitwy, muzyki i współczucia
Biskup Jerome był powszechnie podziwiany za swoją osobistą świętość i życie wewnętrzne. Modlitwa była w centrum jego codziennego rytmu, a jego oderwanie od trosk materialnych było widoczne dla wszystkich, którzy go znali. Jego życie świadczyło o pierwszeństwie Boga i salezjańskim duchu pełnym miłości i życzliwości.
Obdarzony talentem muzycznym, komponował hymny i pieśni liturgiczne, które nadal wzbogacają uroczystości w wspólnotach salezjańskich. Muzyka była dla niego zarówno modlitwą, jak i narzędziem duszpasterskim: wyrazem radości i wiary.
W ostatnich latach, zwłaszcza po zakończeniu posługi Biskupiej, służył dyskretnie jako spowiednik w St. Bede’s (Chennai) i w Becchi (Kavaraipettai), a następnie jako kierownik duchowy w Domu Inspektorialnym w Kilpauk w Chennai (2023–2026). Nawet w obliczu słabości fizycznej i długotrwałego cierpienia promieniował pokojem i nadzieją, dając ciche świadectwo wiary.
Wdzięczność i modlitwa
Inspektoria Salezjańska w Chennai wyraża swoją szczerą wdzięczność wszystkim, którzy opiekowali się Biskupem Jerome’em w jego ostatnich dniach, w tym Małym Siostrom Ubogich, personelowi medycznemu i współbraciom, którzy mu towarzyszyli.
Wraz z jego odejściem Kościół w Tamil Nadu i Zgromadzenie Salezjańskie tracą łagodnego Pasterza, mądrego wychowawcę, współczującego misjonarza i pokornego sługę Bożego. Jego życie pozostaje jasnym przykładem wierności, łagodności i całkowitego oddania młodzieży i ubogim. Niech Dobry Pasterz, któremu tak wiernie służył, przyjmie go do wiecznego pokoju.
