Obejmując terytorium Bangladeszu, Indii, Nepalu, Sri Lanki, Kuwejtu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, region Azja Południowa jest obecnie największym regionem Zgromadzenia pod względem liczby salezjanów i domów. Z 3074 salezjanami i nowicjuszami w 425 domach stanowi on jedno z najbardziej dynamicznych pól misyjnych w świecie salezjańskim.
Region witalności i rozwoju
W ramach Zgromadzenia, które liczy obecnie 13 558 członków na całym świecie, region Azja Południowa nadal się rozwija. W latach 2024–2025 ten odnotował wzrost liczby salezjanów o 25, a liczba nowicjuszy wzrosła z 97 do 117 – co jest oznaką żywotności powołaniowej.
Region liczy:
- 2023 salezjanów kapłanów;
- 116 koadiutorów;
- 818 kleryków;
- 117 nowicjuszy.
W samych Indiach jest 2742 salezjanów; ten kraj posiada największą liczbę salezjanów w całym zgromadzeniu.
W ramach swoich 425 domów i placówek – o 163 więcej niż w regionie zajmującym drugie miejsce na liście, jakim jest Azja Południowa, służy ogromnej rzeszy ludzi młodych w wioskach, miastach, na terenach misyjnych oraz w rozrastających się przedmieściach.
Jedność w różnorodności, pasja w misji
Szczególnie w Indiach, często przedstawianych jako kraj „jedności w różnorodności”, obecność salezjanów odzwierciedla to całe bogactwo. Różne kultury, obrzędy, języki i realia społeczne łączą się we wspólnej gorliwości misyjnej.
„Nasza siła nie polega tylko na liczbie – dodaje ks. Biju Michael – ale na pasji, z jaką nasi współbracia pełnią swoją posługę. W całej Azji Południowej realizowana jest cicha i niestrudzona praca: w odległych wioskach, miejskich slumsach, szkołach, ośrodkach zawodowych, parafiach i ośrodkach młodzieżowych, a zwłaszcza wśród ubogich i wykluczonych. To właśnie to oddanie jest naszym prawdziwym bogactwem”.
Misja zakorzeniona w odnowie
Kierując się wytycznymi 29. Kapituły Generalnej oraz priorytetami wyznaczonymi przez Przełożonego Generalnego, Region opracował sześcioletni plan działania skupiający się na odnowie duchowej i misyjnej.
Ta ma na celu przywrócenie centralnej roli Jezusa Chrystusa, ożywienie życia braterskiego we wspólnocie, wzmocnienie służby na rzecz najbiedniejszej młodzieży, wzmocnienie procesów formacyjnych, promowanie wspólnej formacji salezjanów, świeckich i członków Rodziny Salezjańskiej oraz wzmocnienie towarzyszenia młodzieży – zwłaszcza w środowisku cyfrowym.
„Mission Poverty Eradication”: kluczowe zobowiązanie
Wśród głównych inicjatyw znajduje się „Mission Poverty Eradication” (MPE), kluczowy program, który ma nie tylko na celu osiągnięcie wymiernych rezultatów, ale także wypracowanie odpowiedniego salezjańskiego sposobu bycia i działania w odpowiedzi na ubóstwo.
Ta inicjatywa stawia sobie następujące cele:
– Rozszerzyć zasięg działania na osoby najbardziej potrzebujące;
– Oceniać stopień oddziaływania w odniesieniu do ustalonych standardów;
– Dokumentować i prezentować wiarygodne wyniki realizowanych działań;
– Rozbudzać entuzjazm, kreatywność i energię misyjną.
“W naszym kontekście – zauważa radca regionalny – ubóstwo jest codziennością. Nasza odpowiedź musi być zgodna z nauką Ewangelii, profesjonalna i stała. Chcemy, aby nasze działania nie tylko służyły ludziom, ale także zmieniały ich życie”.
Przyszłość współodpowiedzialności i nadziei
Region Azja Południowa jawi się dziś jako żywe urzeczywistnienie snu Księdza Bosko: liczny, bogaty w różnorodność kulturową, silny w powołaniu i głęboko zaangażowany w pomoc najbiedniejszym.
W tym regionie charakteryzującym się wyżem demograficznym i złożonością społeczną salezjanie nadal towarzyszą młodzieży: wychowując, ewangelizując, kształtując sumienia i budując przyszłość.
„Naszym powołaniem – mówi na koniec ks. Biju Michael – jest pozostawanie zjednoczonymi w Chrystusie, będąc pełni pasji w misji i niestrudzeni w służbie. Kiedy żyjemy tym duchem, sen Księdza Bosko nie tylko jest realizowany, ale rozrasta się i umacnia”.
