Uczestników powitał w kaplicy wspólnotowej dyrektor domu, ks. Gianni Rolandi, który przybliżył potrójny charakter tego miejsca: dom formacyjny dla salezjanów studiujących teologię na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim (UPS) w Rzymie; dom przyjmujący gości i różne grupy, a także – siedziba Postulatury Generalnej. 

Następnie sam postulator generalny ds. kanonizacyjnych Rodziny Salezjańskiej, ks. Pierluigi Cameroni, wprowadził w temat tego dnia skupienia, łącząc w jasny i pouczający sposób historię Księdza Bosko z paschalną tajemnicą Chrystusa oraz nawiązując do życia i działalności Świętego Młodzieży w kontekście współczesnej rzeczywistości Zgromadzenia. W tej perspektywie każda codzienna posługa pełniona w ramach misji salezjańskiej znalazła swoje najgłębsze znaczenie także w kontekście drogi zbawienia, którą  zapoczątkował Jezus, a którą kroczyli Ksiądz Bosko i wielu innych świętych z Rodziny Salezjańskiej po nim. 

W tym samym duchu na nowo starano się również odczytać znaczące wydarzenia i rocznice, takie jak 200. rocznica I Komunii Świętej małego Jana Bosko, przypadająca w obecnym roku 2026, podkreślając fakt, ten przyjął ją w Wielkanoc 1826 roku (26 marca); powstanie Oratorium z siedzibą na Valdocco w Wielkanoc 1846 roku (12 kwietnia) czy kanonizacja Księdza Bosko w Wielkanoc 1934 roku (1 kwietnia), która to data zbiega się również z dniem urodzin Mamy Małgorzaty; wówczas był to także dzień uroczystego zakończenia nadzwyczajnego Świętego Roku Odkupienia.

Po tej refleksyjnej części w kaplicy był również czas na zwiedzenie nowych pomieszczeń Postulatury Generalnej: biblioteki z publikacjami dotyczącymi świętych salezjanów; archiwum zawierającego wszystkie zachowane dokumenty procesów oraz różnych biur i prawdziwej “perły”: kaplicy relikwii. 

Potem, po krótkiej przerwie, miał miejsce kulminacyjny punkt tego dnia skupienia, jakim była Msza św., której przewodniczył ekonom generalny, ks. Gabriel Stawowy, a koncelebrowali: radca regionu Azja Wschodnia – Oceania, ks. William Matthews; dyrektor i ekonom Siedziby Generalnej Salezjanów, odpowiednio ks. Francesco Marcoccio i ks. Luis Otávio Botasso, do których dołączył ks. Joseph Jose.

W homilii ekonom generalny nawiązał do Ewangelii zdnia, zachęcając wszystkich do zastanowienia się nad własnymi słabościami i zdradami, powtarzając pytanie apostołów zadane podczas Ostatniej Wieczerzy: „Czy to może ja?”, a jednocześnie wzywając do stałego zaufania miłosierdziu Jezusa, które zawsze otwiera drogi odrodzenia i nawrócenia.

Co nastąpiło pod koniec dnia, niespodziewanie pojawili się również Przełożony Generalny, ks. Fabio Attard, oraz Radca generalny ds. formacji, ks. Silvio Roggia, z Radców Generalnych z dwóch nowych regionów salezjańskich w Afryceks, Innocenta Bizimany i Alphonse’a Owoudou, a co było radosnym zwieńczeniem tego dnia skupienia, uświadamiając jeszcze bardziej uczestnikom, że każdy z nich na swój sposób współpracuje w ramach tej samej misji w imię Księdza Bosko i że, podobnie jak on i jego duchowi synowie, zmierza jedyną drogą wiodącą ku świętości.