To spotkanie, którego koordynatorem był prezes regionalnych stowarzyszeń “CNOS-FAP”, ks. Maurizio Lollobrigidę SDB, była okazją do spotkania i wymiany poglądów. Wzięli w niej udział dyrektorzy, koordynatorzy, opiekunowie i instruktorzy ze wszystkich regionów salezjańskiego okręgu „Sacro Cuore” w środkowych Włoszech (ICC).
Jakie wyzwania czekają nas w przyszłości i jakie rozwiązania proponujemy, aby im sprostać?
Wspólnym celem było kontynuowanie prac Rady Duszpasterskiej z ubiegłego listopada. W szczególności starano się określić, jakie wyzwania mogą pojawić się w przyszłości, oraz sformułować propozycje dotyczące sposobów ich pokonywania. A wszystko to w duchu salezjańskiego stylu otwartości, gościnności i troski o relacje międzyludzkie.
Spotkanie rozpoczęło się od powitania ze strony przełożonego okręgu ICC, ks. Roberta Colameo. Następnie odbyły się warsztaty i dyskusje w dwóch grupach. W ciągu czasu przedpołudniowego obie grupy zastanawiały się nad kierunkiem, w którym należy podążać, pełniąc rolę “igły” w kompasie salezjańskim.
Którą drogę wybrać? A przede wszystkim, które elementy stylu wychowawczego salezjanów należy zachować?
Potem była przerwa w obradach. Uczestnicy udali się na obiad, który został przygotowany przez uczniów kursu gastronomicznego z ośrodka kształcenia zawodowego w “Borgo Ragazzi”. Ci mogli zakosztować patraw wspaniałej jakości, a także zapoznać się z ofertą edukacyjną ośrodka zawodowego. Po posiłku była okazja do zwiedzenia pomieszczeń ośrodka i jego pracowni.
Po południu wznowiono obradu w nowej formule. Grupy nie były już podzielone według obszaru geograficznego, ale według pełnionych funkcji. Instruktorzy, opiekunowie, koordynatorzy duszpasterscy i dyrektorzy wymieniali poglądy i dzielili się doświadczeniem, przedstawiając swoje punkty widzenia. Wszyscy mieli możliwość zapoznania się z różnymi perspektywami funkcjonowania salezjańskich ośrodków zawodowych.
Salezjańskie ośrodki zawodowe: domy i wspólnoty
Wszyscy byli zgodni co do jednego: Salezjańskie ośrodki kształcenia zawodowego nie zamierzają rezygnować z salezjańskiego DNA. Wręcz przeciwnie, uważają to za silny punkt i element wyróżniający, doceniany również przez młodzież. Ośrodki te chcą być przede wszystkim domami i wspólnotami. Wspólnym celem jest towarzyszenie młodym ludziom na drodze ich rozwoju, również poprzez koherentne zachowanie ze strony wychowawców.
Przedstawione propozycje są ukierunkowane na przyszłość. Wśród nich znalazły się następujące:
– większa stabilność umożliwiająca stałe planowanie;
– wspólny styl wychowawczy, kładący większy nacisk na dialog międzyreligijny;
– silna tożsamość salezjańska, zdolna do przeciwdziałania ryzyku nadmiernej biurokracji.
Pod koniec spotkania uczestnicy podzielili się końcowymi wnioskami z tego spotkania. To zakończyło się słowami podziękowania i pożegnania ze strony ks. Lollobrigidy, który skierował jasne i wyraźne przesłanie: „Nie można już wrócić do pracy w pojedynkę”.
