Przedstawił go ks. Alphonse Owoudou, radca tegoż, podkreślając jego żywotność i głęboko misyjny charakter: „Jest to jedna z najmłodszych i najnowszych struktur w Zgromadzeniu. Cztery z sześciu inspektorii, które go tworzą, powstały po XXVII Kapitule Generalnej; tylko Afryka Środkowa (AFC), erygowana w 1959 r., i Afryka Tropikalna Równikowa (ATE), erygowana w 1998 r., istniały już wcześniej”.
Pozostałe inspektorie – ACC, ANN, AON i AOS – powstały w wyniku procesu reorganizacji i ożywienia obecności salezjańskiej, mając na celu zwiększenie skuteczności animacji i misji wśród młodzieży.
Kongo, kolebka salezjańskiej obecności w Afryce Subsaharyjskiej
Region ten przechowuje niezwykle ważne dziedzictwo historyczne: Kongo było bowiem pierwszym krajem Czarnej Afryki, który przyjął salezjanów w 1911 roku. Chociaż już kilka lat po śmierci Księdza Bosko powstały placówki misyjne w Afryce Północnej, RPA i Mozambiku, to właśnie od Konga zaczyna się historia salezjanów w Afryce Subsaharyjskiej.
Inspektoria Afryki Środkowej (AFC), utworzona w 1959 roku, była pierwszą afrykańską inspektorią i z czasem dała początek nowym okręgom: w 2006 roku powstał okręg Afryki Wielkich Jezior (AGL); w 2016 roku Afryka Kongo Kongo (ACC), zależny od ATE, a teraz, w 2026 roku, nowa wizytatoria Afryki Konga Wschodniego pw. św. Józefa (ACE) z siedzibą w Gomie. „To znak żywotności, duchowej i powołaniowej płodności – stwierdził ks. Owoudou – ale także wezwanie do przemyślenia struktur w służbie misji”.
Szeroko zakrojone i cieszące się dużym udziałem konsultacje
Niedawny proces restrukturyzacji AFC nie był zwykłą operacją administracyjną, lecz prawdziwą drogą wspólnotowego rozeznania. Konsultacje, o które formalnie poprosił w listopadzie 2024 r. przełożony inspektorii, ks. Guillermo Basañes, i które poparł przełożony generalny wraz ze swoją radą, objęły 246 z 283 współbraci, co stanowi 86,9%.
Znaczący jest procent współbraci w formacji początkowej (56,5%), co potwierdza, że jest to młody okręg, mający dużo powołań. „Nie chodzi tu tylko o liczby – podkreślił radca regionalny – ale o wsłuchanie się w to, co leży w sercach współbraci: ich obawy, nadzieje, stopień poczucia przynależności”.
63% wyraziło chęć pozostania w AFC, podczas gdy 28,5% zdecydowało się przynależeć do nowego okręgu Wschodniego, zaś 7,3% zadeklarowało gotowość do służby tam, gdzie Zgromadzenie uzna to za najbardziej stosowne. Uderzające jest to, że około 71% tych, którzy wybrali Wschód, to bracia nadal będący w formacji początkowej, co jest oznaką wspaniałomyślności z ich strony i zapału misyjnego.
Wśród zgłaszanych obaw znalazły się ryzyko regionalizmu, niepewność gospodarcza oraz obawa przed rozproszeniem sił. Jednak najczęściej wyrażane oczekiwania dotyczą większej bliskości w pracy duszpasterskiej, obecności bliżej młodzieży oraz odnowionej zdolności do misyjnej ekspansji. „Nie chodzi tu o zwykłą reorganizację – stwierdził jeszcze ks. Owoudou – ale o prawdziwe rozeznanie, jak być dzisiaj Księdzem Bosko dla młodzieży w Kongo”.
Goma: misja w czasie konfliktu
Powstanie nowej wizytatorii ACE zachodzi w trudnej sytuacji. Miasto Goma znajduje się pod kontrolą rebeliantów z frakcji M23, którzy zastąpili władze cywilne. Jeden z ośmiu znajdujących się tam domów wspólnot salezjańskich został zajęty, ponieważ uznano go za strategicznie ważny pod względem ekonomicznym.
Mimo to współbracia odważnie kontynuują swoją posługę. „Mogłem podziwiać odwagę naszych współbraci i biskupa Gomy – kontynuuje ks. Owoudou. „Nadal ożywiają oni całą diecezję, prosząc także księży i zakonników, aby nie angażowali się politycznie, służąc dalej ludziom z roztropnością i wiarą”.
Niepewność sytuacji utrudnia codzienne życie: ograniczone przemieszczanie się, wysiedlone rodziny, młodzież naznaczona strachem, ale także zaskakującą zdolnością do nadziei. W tym kontekście wybór odpowiedniego przełożonego okręgu łączy się z decyzją podejmowaną w kontekście szczególnej odpowiedzialności i wiary.
Przełożony Generalny, ks. Fabio Attard, mianował już pierwszego przełożonego nowej wizytatorii ACE, a obecnie trwają konsultacje w sprawie składu Rady, aby można było zapewnić pełne i stabilne kierowanictwo tego okręgu.
“Bez Księdza Bosko już byśmy nie żyli”: słowa jednej z matek
Na zakończenie swojego wystąpienia ks. Owoudou przytoczył słowa pewnej matki z Gomy, wypowiedziane podczas rozdawania żywności zorganizowanego po Mszy św.: „Kiedy wrócicie, przekażcie księdzu Bosko, że bez niego już dawno byśmy nie żyli”.
„Jest to proste zdanie – stwierdził radca regionalny – ale zawiera w sobie wdzięczność, wiarę i nadzieję ludu, który odczuwa obecność Księdza Bosko jako konkretną ochronę”. W tych słowach odzwierciedla się zatem misja Regionu Afryki Środkowej i Zachodniej: być znakiem pokoju, szkołą, chlebem i przyszłością dla tysięcy młodych ludzi.