Podczas tych spotkań pogłębiano koncepcję komunikacji społecznej jako istotnego wymiaru posłannictwa salezjańskiego, wykraczając poza jej charakter techniczny czy instrumentalny. W świetle “Podstawy programowej” i wytycznych dla Sektora Komunikacji Społecznej podkreślono, że komunikacja ma być doświadczeniem relacji, słuchania i bliskości, zdolnym do dialogu z językiem młodzieży i do znaczącego przedstawiania Ewangelii, zgodnie z pedagogiczną intuicją Księdza Bosko.

Zastanawiano się również nad rolą „Biuletynu Salezjańskiego” jako uprzywilejowanego narzędzia animacji, budowania tożsamości i ewangelizacji, a także nad potrzebą dążenia do zintegrowanej, formacyjnej i misyjnej komunikacji. Kierując się ideą Księdza Bosko dotyczącą rozpowszechniania „dobrych książek” jako narzędzia wychowawczego, ponowiono zobowiązanie do budowania komunikacji salezjańskiej, która tworzy kulturę, promuje aktywne uczestnictwo i z radością głosi Chrystusa, zwłaszcza w nowych środowiskach cyfrowych, w których przebywają młodzi ludzie.

Wizyta ta pozwoliła również przyjrzeć się aktualnym wyzwaniom stojącym przed Sektorem Komunikacji Społecznej w Zgromadzeniu, sprzyjając głębszemu zrozumieniu jej roli jako integralnego wymiaru życia salezjańskiego.

Zgodnie z wytycznymi XXIX Kapituły Generalnej, salezjanie zostali zachęceni do realizacji programów szkoleniowych, które włączają komunikację w życie codzienne, czyniąc przedmiotem uwagi takie kluczowe kwestie, jak ewangelizacja, współodpowiedzialność podzielana ze świeckimi, odpowiedzialne korzystanie z technologii cyfrowych oraz budowanie kultury pokoju.