Początkowo Joan czuł się wykluczony, miał ciągle wrażenie, że jest ciągle na zewnątrz, jakby stał przed zamkniętymi drzwiami: „Czułem się odległy od wszystkiego i od wszystkich. Każdego ranka coraz trudniej było mi wstać”.

To historia, która nie dotyczy tylko jego. Dzisiaj we Włoszech prawie co czwarty młody człowiek myśli o przedwczesnym przerwaniu nauki, a znaczna część pozostaje na marginesie, nie chodząc do szkoły, ani nie pracując. Tak wynika z raportu „Fragili” przygotowanego przez “Salesiani per il sociale” we współpracy z “AstraRicerche”, która przeprowadziła badanie na próbie prawie 1100 młodych ludzi w wieku od 14 do 20 lat, przedstawiając jasny, a momentami zaskakujący obraz pierwszej części włoskiego pokolenia Z.

Temu stanowi często towarzyszy powszechne poczucie niepewności: tylko nieco ponad połowa młodzieży czuje się zadowolona z siebie, a ponad 50% przyznaje, że odczuwa stres i presję.

Sama zmiana, jak to miało miejsce w przypadku Joana, nie następuje nagle, ale nabiera kształtu powoli, jak drzwi, które otwierają się stopniowo. Dzięki projektowi edukacyjnemu uruchomionemu w La Spezia przez organizację „Salesiani per il sociale” Joan mógł spotkać wychowawców i wychowawczynie, którzy potrafią się zatrzymać, wysłuchać i towarzyszyć. I wtedy dzięki tej obecności coś zaczęło się w nim odblokowywać, wpuszczając nowe światło, pełne możliwości i przyszłości.

Na początku przeważa nieufność, ale potem, dzień po dniu, te drzwi naprawdę się otwierają. Dzięki wsparciu wychowawców przedmioty szkolne nie są już nieprzekraczalnymi murami, a nawet matematyka, która zawsze stanowiła dla niego barierę, stała się wyzwaniem, które można podjąć: „Zawsze miałem czwórki, ale na ostatnim sprawdzianie dostałem szóstkę. To był dla mnie ogromny powód do zadowolenia”. 

To nie tylko ocena, ale pierwszy sygnał, konkretna iskierka nadziei, która przywraca zaufanie. Na tej drodze są również chwile wymiany poglądów i refleksji poprzez wspólne działania, które pomagają tym młodym ludziom na nowo spojrzeć na własne doświadczenia i dostrzec swoje słabości, nie dając się im przytłoczyć. To realna potrzeba, jeśli weźmie się pod uwagę, że obecnie tylko 42% młodych ludzi deklaruje dobre samopoczucie psychiczne, co stanowi wynik znacznie niższy w porównaniu z postrzeganiem własnego zdrowia fizycznego: „Zrozumiałem, że każdy z nas może upaść, ale ważne jest, aby się podnieść i dalej walczyć”.

Joan zaczął również uczęszczać na zajęcia pozalekcyjne w oratorium, które szybko zmieniło się z prostego miejsca do nauki w przestrzeń, w której poczuł, że należy do konkretnej grupy; w otwarte drzwi, gdzie nie trzeba niczego udowadniać, by zostać przyjętym, gdzie można być sobą bez obawy przed osądem, a relacje stają się najważniejszym narzędziem wychowawczym: „Stało się ono moim drugim domem”.

Dzisiaj Joan spogląda w przyszłość innym spojrzeniem, bardziej otwartym i świadomym, i chodzi do szkoły z nową motywacją: „Zrozumiałam, że jeśli chce się coś zmienić, trzeba się zaangażować i nie poddawać”.

Program, w którym uczestniczy, realizowany w ramach Terytorialnej Społeczności Edukacyjnej w La Spezii przez Stowarzyszenie Wsparcia Społecznego „Il Galeone”, wpisuje się w zakres inicjatyw podejmowanych przez organizację “Salesiani per il sociale”, mających na celu przeciwdziałanie przedwczesnemu kończeniu nauki i oferowanie młodzieży konkretnych możliwości edukacyjnych.

Więcej informacji można znaleźć na stronie: www.salesianiperilsociale.it