Początek tegorocznych Igrzysk charakteryzował się ożywioną atmosferą, w której radość, entuzjazm i spotkanie drużyn z różnych placówek salezjańskich z Portugalii i Wysp Zielonego Przylądka nadały ton doświadczeniu wykraczającemu daleko poza samą rywalizację.
Ceremonia otwarcia, która odbyła się na arenie w Évorze, była jednym z najważniejszych momentów tej edycji. Ludzie młodzi byli protagonistami wielkiego widowiska pełnego muzyki, kolorów i ruchu wg pomysłu Matilde Trocado, które było również wyrazem uhonorowania salezjanów z okazji stulecia ich obecności w Évorze.
Z każdym dniem Igrzyska rozkręcały się coraz bardziej. Rozgrywki odbywały się w różnych miejscach miasta, zawsze w atmosferze radości, szacunku i przyjaźni. To spotkanie, stojące pod znakiem pogodnych rywalizacji, było doświadczeniem, które zbliżyło i wzmocniło więzi przyjaźni między młodymi ludźmi pochodzącymi z różnych środowisk.
W czasie Igrzysk w Évorze nie liczyły się tylko wyniki – było to prawdziwe „podwórko Księdza Bosko”: miejsce, w którym sport staje się drogą do wychowania, przyjaźni i rozwoju. Podczas każdego meczu, na każdej trybunie i w każdej chwili wspólnego spędzania czasu dało się odczuć tego ducha rodziny, który nadaje sens i tożsamość Krajowym Igrzyskom Salezjańskim.
Ceremonia zamknięcia
Ostatni dzień Krajowych Igrzysk Salezjańskich zbiegł się z obchodami Dnia Matki w całym kraju, tak więc pamiętano również o wszystkich mamach, które okazują często ciche i nieustanne wsparcie, kierują słowa zachęty, okazują troskę i zaufanie, jakie tylko matka potrafi okazać.
W kontekście obchodów tego Dnia młodzi sportowcy zostali zaproszeni do pozostawienia swojego „śladu” na pamiątkowej ramie, upamiętniając tę szczególną datę i wpisując ją w to wielkie święto młodzieży.
Najważniejszym momentem ostatniego dnia była bez wątpienia celebracja Eucharystii. Ta odbyła się w szkolnej hali sportowej, przewodniczył jej ks. Tarcízio Morais, przełożony inspektorii, a uczestniczyły w niej liczne delegacje sportowców i ich rodziny, w sumie około 2 tysięcy osób.
W homilii ks. inspektor stwierdził m.in., że słowa Jezusa „nie tracą na aktualności”: „W świecie tak często niespokojnym, wymagającym, konkurencyjnym, który – podobnie jak w sporcie – domaga się podium za wszelką cenę, gdzie rywalizacja sprawia, że jesteśmy niespokojni i zdyszani, te słowa bardzo uciskają”.
W kontekście Święta Matki ks. inspektor podkreślił również rolę matek w życiu młodych ludzi: „Często są one tą dyskretną „ścieżką”, którą przechodzi Bóg. Są obecnością, która wspiera, słowem, które dodaje otuchy, spojrzeniem, które wierzy, nawet gdy nikt inny już nie wierzy”.
Po Eucharystii odbyła się ceremonia zamknięcia Igrzysk. Ks. David Teixeira, dyrektor salezjanów w Évorze, pożegnał wszystkich i podziękował za zaangażowanie wszystkim, którzy przyczynili się do pomyślnego przebiegu tego spotkania: „Jedyne słowa, które mają teraz sens, to ‘gratuluję’ i ‘dziękuję’. Zapewniam was, że od tej pory będę wielokrotnie powtarzał te dwa słowa!” – stwierdził na koniec.
Uczestnicy byli też bardzo ciekawi, gdzie odbędą się kolejne Igrzyska w przyszłym roku. Poinformował ich o tym na sam koniec ks. Morais, podając do wiadomości, że salezjanie z Lizbony będą gospodarzami przyszłorocznych Igrzysk.
Ta XXX edycja Krajowych Igrzysk była potem kontynuowana osobiście przez każdego wracającego młodego człowieka do swojego środowiska, wzbogaconego teraz o to wszystko, czego ten doświadczył: przyjaźń, nową wiedzę, rozwój oraz poczucie przynależności do większej rodziny.
To, co przeżywano w Évorze, to było coś znacznie więcej niż tylko sport: był to sposób wychowania, życia i rozwoju, zgodny z duchem Księdza Bosko i misją salezjańską.
Więcej informacji można znaleźć na stronie: www.jogosnacionais.salesianos.pt/
wp-content/uploads/images/Portogallo - XXX Giochi Nazionali 2026