Na początku obrad tego dnia ks. Marco Rossetti SDB, wykładowca Pisma Świętego na Wydziale Teologicznym w Turynie-Crocetta, poprowadził “Lectio Divina”, wychodząc od fragmentu o Dobrym Pasterzu (J 10,11-16), pomagając wszystkim obecnym wsłuchać się w głos Pana poprzez Jego Słowo.

Salezjanin starał się uświadomić uczestnikom, że miłość człowieka do Boga jest niczym innym jak odpowiedzią na Jego miłość; ten zachęcił do skupienia wzroku na Nim, aby uczyć się od Niego miłości, a na koniec wezwał do tego, aby nigdy nie zapominać o tym ostatecznym celu – zarówno indywidualnym, jak i wspólnotowym – który Ksiądz Bosko zawsze lubił podkreślać: o Raju.

Po czasie poświęconym indywidualnej i wspólnej refleksji nad przedstawionymi treściami, na koniec czasu przedpołudniowego miała miejsce celebracja eucharystyczna, podczas której ks. Fabio Attard, Przełożony Generalny, podkreślił znaczenie pokory dla bycia apostołami wierzącymi i wolnymi, aby służyć, ponawiając przy tym zachętę do pogłębienia wartości i roli systemu prewencyjnego w życiu każdego z nas i w rzeczywistości każdej grupy.

Głównym punktem programu tego dnia było jednak mające miejsce wczesnym popołudniem wystąpienie ks. Rossano Sali, profesora zwyczajnego teologii pastoralnej i duszpasterstwa młodzieży na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim (UPS) oraz redaktora naczelnego czasopisma „Note di Pastorale Giovanile”, którego tematem było: „System prewencyjny w obliczu wyzwań trzeciego tysiąclecia. Prorocza aktualność naszej metody wychowawczej i duszpasterskiej”.
Ten rozpoczął od stwierdzenia, że współczesny świat przechodzi głębokie przemiany, w których przyspieszenie technologiczne, fragmentacja relacji, osłabienie tradycyjnych punktów odniesienia w edukacji oraz pojawienie się nowych form ubóstwa młodzieży stawiają przed osobami zaangażowanymi na polu edukacji i wychowania zupełnie nowe wyzwania.

Dalej ks. Sala zauważył, że „nigdy nie istniała złota era, w której wszystko zawsze układało się doskonale”; każda epoka ma swoje trudności. Dlatego zaproponował postrzeganie systemu prewencyjnego jako żywej i dynamicznej koncepcji, którą należy na nowo zrozumieć i przełożyć na współczesne realia.
W swojej refleksji podkreślił także, że siła pedagogicznej intuicji Księdza Bosko nie polega jedynie na mądrym wzajemnym przenikaniu się i twórczej równowadze jego trzech filarów: rozumu, religii i miłości wychowawczej.

“Dowartościowanie rozumu w edukacji ma kluczowe znaczenie w salezjańskiej propozycji pedagogicznej” – zauważył ks. Sala, stwierdzając dalej: „W gruncie rzeczy chodzi o uwzględnienie możliwości osoby, których cennym i centralnym źródłem są kultura, wiedza i racjonalność”.

W centrum tych trzech filarów – zauważył prelegent – znajduje się religia, ponieważ „bez kontaktu z transcendencją brakuje nam tlenu i pozostajemy zamknięci w nieznośnej immanencji, która w gruncie rzeczy grozi doprowadzeniem nas do rozpaczliwego przesytu”. 

I wreszcie, w epoce „charakteryzującej się niemal patologicznym skupieniem się na sobie samym” odwołanie się do miłości wychowawczej (amorevolezza) stanowi impuls niezbędny do pielęgnowania więzi „w erze samotności”, gdzie młody człowiek nie jest postrzegany jako bierny odbiorca działań wychowawczych, ale jako podmiot, któremu należy towarzyszyć na drodze integralnego rozwoju, mając zaufanie do potencjału, jaki w nim drzemie, kierując się przy tym przekonaniem, że każda osoba posiada odpowiednie możliwości rozwoju, które dotrzeba uznać i dowartościować.

Mówca w swoim wystąpieniu nawiązał również do niektórych elementów składowych pierwotnego doświadczenia Valdocco, przypominając, że oratorium nigdy nie było postrzegane wyłącznie jako przestrzeń fizyczna czy dzieło wychowawcze, ale jako środowisko zdolne do budowania poczucia przynależności, zaufania i rozwoju.   

System prewencyjny – powiedział na koniec ks. Sala – pozostaje zatem wciąż prawdziwą duchowością wychowawczą, zdolną angażować wychowawców i młodzież we wspólną drogę dojrzewania ludzkiego i chrześcijańskiego. Zachęcił przy tym do patrzenia w przyszłość z pozytywnym nastawieniem: nie chodzi tylko o zachowanie odziedziczonej spuścizny, ale o jej nieustanne odnawianie, aby mogła ona nadal przemawiać do nowych pokoleń i odpowiadać na ich najgłębsze pytania.

Dopełnieniem tego dnia były chwile wspólnego braterstwa, modlitwa wspólnotowa, “słówko wieczorne” s. Zoili Caal Cacao, Przełożonej Generalnej Sióstr Zmartwychwstanek, i kolejny dzień nowenny przed uroczystością Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych.

{gallery}ICP – Consulta Mondiale FS – 2 – 2026{/gallery}