W czwartek 28 maja zajęcia poprowadził ks. Rossano Sala, który podzielił się swoimi refleksjami na temat drugiego rozdziału “Podstawy programowej dla salezjańskiego duszpasterstwa młodzieżowego”. Najpierw się odniósł do kwestii „Ewangelizacja dzisiaj: kryteria chrystologiczne i eklezjologiczne”, przedstawiając nową interpretację misji Kościoła w świetle perspektywy synodalnej.
W centrum jego uwagi znalazła się “droga do Emaus” jako trwały wzór dla duszpasterstwa młodzieży: droga, która prowadzi od słuchania, poprzez głoszenie, aż do misji. W tej perspektywie spotkanie ze zmartwychwstałym Chrystusem przemienia rozczarowanie w nadzieję i staje się wzorem towarzyszenia wychowawczego i duchowego. Ta droga oświeca szlak powołaniowy młodzieży i stanowi fundamentalny punkt odniesienia dla charyzmatu salezjańskiego oraz dla życia Kościoła.
Druga refleksja, będąca kontynuacją poprzedniej, dotyczyła tematu: „Od Chrystusa ewangelizatora do Kościoła ewangelizującego”, podkreślając odpowiedzialność wspólnoty chrześcijańskiej za kontynuację misji Jezusa.
Ewangelizacja jawi się zatem nie jako zwykłe przekazywanie treści, ale jako żywe spotkanie, które rodzi wspólnotę i duchową odnowę.
W piątek 29 maja głos zabrał ks. Paweł Wątor, skupiając się na wyzwaniu ewangelizacji dotyczącym cyfrowego świata. Podkreślił on w swoim wystąpieniu, że rewolucja cyfrowa głęboko zmienia sposoby komunikowania się, pracy i nawiązywania relacji, wpływając również na misję ewangelizacyjną Kościoła.
Rozpatrując rzeczywistość cyfrową w kontekście wielkich współczesnych przemian kulturowych, zostało podkreślone, że duszpasterstwo stoi dziś przed wyzwaniem związanym ze środowiskiem charakteryzującym się technologiami interaktywnymi, sztuczną inteligencją i globalnymi połączeniami. W tym kontekście przekazywanie wiary wymaga nowych języków i form, które będą w stanie dostosować się do zachodzących zmian bez utraty autentyczności i głębi.
Czas przedołudniowy w sobotę 30 maja poświęcony był pogłębieniu “Podstawy programowej” oraz omówieniu programu sześcioletniego zaproponowanego przez Przełożonego Generalnego. Ks. Rafael Bejarano, radca generalny ds. duszpasterstwa młodzieży, przedstawił w tym kontekście podstawowe wskazania w tym względzie, podkreślając ich wartość jako wytycznych dla animacji duszpasterskiej w poszczególnych inspektoriach.
Doceniając kreatywny i odporny świat młodzieży, salezjanie stają przed poważnymi wyzwaniami związanymi z takimi zjawiskami, jak ubóstwo, migracja, przemoc i kryzys klimatyczny. Zaangażowanie duszpasterskie przekłada się zatem na obecność wychowawczą, towarzyszenie oraz tworzenie konkretnych możliwości dla młodzieży.
W drugiej części czasu przedpołudniowego ks. Joebeth Vivo pomógł uczestnikom podsumować dotychczas przebytą drogę, proponując odpowiednie kryteria i narzędzia, by możliwa była spójna synteza omawianych treści. W tym kontekście zostało zaprezentowane praktyczne narzędzie, które ma pomóc delegatom w powiązaniu i pogłębieniu podstawowych koncepcji salezjańskiej duszpasterstwa młodzieży, wychodząc od “Podstawy programowej”.
Jak podkreślił sam ks. Vivo, „tworzenie syntezy oznacza naukę łączenia tego, co przeżywamy, o czym myślimy i czym się dzielimy, aby przekształcić to wszystko w konkretne wytyczne dla realizowanej misji”. W tej perspektywie synteza jawi się jako ćwiczenie się w łączeniu doświadczenia, refleksji i planowania, mając na celu zbudowanie spójnej i znaczącej wizji posługi wychowawczo-duszpasterskiej.
W sobotę po południu i w niedzielę uczestnicy odwiedzili Muzeum-Dom Księdza Bosko w Siedzibie Generalnej Salezjanów oraz zwiedzili Rzym z salezjańskiej perspektywy, odwiedzając miejsca, w których przebywał Ksiądz Bosko podczas jego pobytów w stolicy. Te chwile, przeżywane w braterskiej atmosferze, łączyły doświadczenie duchowe z czasem rekreacji, wzmacniając ducha wspólnoty i relację z salezjanami z Siedziby Generalnej.
I w tym klimacie braterstwa i refleksji uczestnicy Szkoły wchodzą w drugi tydzień formacji, czyniąc to z nową energią.
{gallery}RMG – Scuola PG 28-31-05-2026{/gallery}
