I tak, w czwartek po południu, w dniu 28 maja, podczas webinarium koordynator zespołu organizacyjnego wspomnianego Kongresu Misyjnego, ks. Francisco Chimento SDB, rozpoczął refleksję, stwierdzając: „W naszym zaangażowaniu misyjnym dziś i zawsze mobilizuje nas osoba Jezusa, Jego posłanie i Jego czyny, które dotykają zranionego ciała świata, będąc dotykiem Dobrego Samarytanina”.
A potem dodał: „Wychodząc od duchowości troski i współczucia, jesteśmy zaproszeni do tego, aby uczynić z powierzonej nam misji spotkanie międzykulturowe z tym, kto jest inny, a staje się bratem, z tym, co jest odmienne, a staje się szansą, oraz z tym, co ma lub robi druga osoba – nie po to, by konkurować, ale by dzielić się, wzajemnie się wzbogacając i ucząc się duchowości Księdza Bosko, który nauczył nas patrzeć na oblicze młodzieży i ubogich jako na miejsce teologiczne w Misji”.
Następnie, po przemówieniach powitalnych rektorów UPS z Ekwadoru, ks. Juana Cárdenasa Tapii SDB, oraz “Unisal”, ks. Guillermo Tanosa SDB – którzy podkreślili, jak ważne jest, aby środowisko akademickie nie narzucało prawdy „z góry”, ale podążało razem z ludźmi, prowadząc badania w perspektywie międzykulturowej – głos zabrał dr José Juncosa z salezjańskiego wydawnictwa „Abya Yala” należącego do ekwadorskiego UPS.
W swoim wystąpieniu dr Juncosa zaproponował, aby wyjść od historycznej obserwacji, która obejmuje zarówno przeszłość, jak i teraźniejszość: „Misje salezjańskie odzwierciedlają bardzo szczególne i silne powiązania między wiedzą a misją. A to dlatego, że misjonarze i misjonarki wczoraj i dziś są gośćmi na terytoriach, które nie są ich i których nie znają; są przyjmowani przez ludzi, których języki i kody komunikacyjne, których zbiorowe życie nie tylko nie są im znane, ale często są też niedostępne”.
Stwierdził przy tym, że „związek między wiedzą a misjami nie jest automatyczny i ma tendencję do zanikania, gdy kryzysy rozwiązują się wraz z powrotem do normalności”; oraz że „kroniki misyjne uczą nas, że w czasach kryzysu potrzebna jest nowa wiedza, nowe sposoby patrzenia i ustawienia się w danej rzeczywistości, aby możliwe były pewne postępy”.
Z kolei radca generalny ds. misji Zgromadzenia Salezjańskiego, ks. Jorge Mario Crisafulli, po przekazaniu uczestnikom webinarium pozdrowień od Przełożonego Generalnego, ks. Fabio Attarda, powiedział: „Aby ożywić misje, musimy dokonać osobistego i wspólnotowego nawrócenia. Żaden projekt nie przetrwa w Kościele i w Zgromadzeniu, jeśli najpierw nie nawrócimy się osobiście, stając się bardziej wrażliwymi słuchaczami Słowa Bożego, zakochanymi w Jezusie Chrystusie i skupionymi na zbawieniu dusz”.
Podkreślając znaczenie synodalności w misji, przytoczył afrykańskie przysłowie: „Jeśli idziesz sam, idziesz szybciej. Jeśli idziesz z innymi, dotrzesz dalej”. Przypomniał też o ks. Agostino Radrizzanim, salezjaninie, który był jego formatorem w okresie po nowicjacie: „Zawsze nam powtarzał, że lepiej zrobić niewiele razem, niż wiele samemu”. I w tym kontekście zaprosił do „współpracy z innymi instytucjami, grupami, diecezjami i innymi zgromadzeniami”.
Na koniec poprosił, abyśmy „nie naśladowali Księdza Bosko, ale raczej starali się przyswoić sobie jego sposób życia, aby odpowiedzieć na nowe wyzwania naszych czasów; rozeznać, c co prosi nas dzisiaj Jezus?”.
Na koniec dr Mariana Hernández, koordynatorka ds. życia akademickiego w “Unisal”, wraz z panem Juanem Pablo Tobanellim SDB, delegatem ds. animacji misyjnej w inspektorii Argentyny Północnej, przywołali wnioski końcowe z Kongresu Misyjnego z 2025 r., odczytując zatwierdzoną wówczas przez wszystkich uczestników deklarację zatytułowaną „Misje łączy nas w punkcie wyjścia”: „Podwórka misyjne to peryferie: świat młodzieży, ludy tubylcze, nowe formy ubóstwa wywołane globalizacją, świat cyfrowy, ekologia, uzależnienia, sfera uczuciowo-seksualna, zdrowie emocjonalne, sprawiedliwość społeczna”.
Webinarium zakończyło się błogosławieństwem udzielonym wszystkim uczestnikom przez przełożonych salezjańskich inspektorii: Ekwadoru (ECU) – ks. Marcelo Farfána, i Północnej Argentyny (ARN) – ks. Julio Boffelliego, a także Południowej Argentyny (ARS) – ks. Manuela Cayo
Kongres Misyjny Ameryki „Entrelazando Caminos” miał na celu połączenie bogatej historii misji salezjańskich z pewnymi refleksjami krytycznymi w perspektywie skuteczniejszej ewangelizacji kulturowej w Ameryce. Ten był zorganizowany we współpracy UPS z Ekwadoru i “Unisal” z Argentyny w ramach obchodów 150. rocznicy przybycia pierwszej wyprawy misyjnej salezjanów do Ameryki w grudniu 1875 roku.
Dla wszystkich zainteresowanych dostępne jest nagranie z tego wydarzenia.
