W swoim przemówieniu otwierającym to sympozjum ks. Sebastian Kurichel, przełożony inspektorii Guwahati, złożył na początku hołd pionierom misyjnym, których poświęcenie przyczyniło się do znacznego rozwoju Kościoła w tym regionie. Następnie, uznając dziedzictwo, które przekazali, wezwał uczestników do przeanalizowania własnego zaangażowania misyjnego i postawienia sobie pytania, czy pozostają „misjonarzami płonącymi ogniem Chrystusa”, czy też stali się „zwykłymi strażnikami instytucji”.

Pierwszy dzień obrad poświęcony był podstawom i metodom ewangelizacji. Ksiądz Jose Varickasseril podkreślił rolę parafii jako dynamicznego ośrodka ewangelizacji, zakorzenionego w modlitwie, życiu sakramentalnym, głoszeniu Słowa Bożego i duszpasterstwie. Natomiast ksiądz Joy Kachappilly podzielił się refleksjami na temat postawy pierwszych misjonarzy, których świadectwo, służba, zaangażowanie w edukację i duszpasterstwo młodzieży zmieniły sytuację społeczności w całym regionie.

Następnie wielu misjonarzy weterenów podzieliło się swoimi doświadczeniami związanymi z pracą wśród grup etnicznych Bodo, Rabha, Garo, Karbi, Tiwa, a także wśród ludności Adivasi, podkreślając wrażliwość kulturową, osobiste towarzyszenie i holistyczny rozwój jako kluczowe elementy skutecznej ewangelizacji.

Ksiądz Deli Kapani, wikariusz przełożonego inspektorii Dimapur, podkreślił ze swojej strony, że duch misyjny ma kluczowe znaczenie dla powołania salezjańskiego. Zaś ks. Nazarius Lakra wskazał na potrzebę wzmocnienia katechezy poprzez dobrze przygotowanych katechetów i formację w wierze dostosowaną do danego kontekstu. Odnosząc się do wyzwań i możliwości ery cyfrowej, ks. Bivan Rodrigues Mukhim zachęcił ludzi Kościoła do wykorzystania mediów społecznościowych, przeprowadzania transmisji na żywo, korzystania ze sztucznej inteligencji i katechezy cyfrowej w językach lokalnych, widząc w nich nowe obszary misyjne. 

Drugi dzień obrad poświęcony był analizie różnych praktycznych podejść do ewangelizacji we współczesnych kontekstach edukacyjnych, kulturowych i społecznych. Głos zabrali: ks. John Parankimalil, który mówił na temat ewangelizacji w placówkach szkolnych; ks. Lukose Cheruvalil, który omówił temat ewangelizacji poprzez świadectwo; ks. Jogesh B. Sangma – o działalności misyjnej na terenach Wzgórz Garo; ks. Joseph Langne Teron – o ewangelizacji w regionach Karbi Anglong i Dima Hasao; ks. Ethelbert Minj wraz ze swoim zespołem – o ewangelizacji wśród społeczności Adivasi, a także ks. Sebastian Ishorary – o pracy duszpasterskiej wśród społeczności Bodo.

Proponowane treści wywołały ożywione dyskusje na temat inkulturacji, duszpasterstwa młodzieży, edukacji, zaangażowania społecznego oraz praktyk duszpasterskich uwzględniających różnice kulturowe. Uczestnicy wskazali również na potrzebę stosowania kreatywnych i dostosowanych do kontekstu form ewangelizacji, które odnoszą się do współczesnych realiów, pozostając jednocześnie mocno zakorzenionymi w Ewangelii.

Sympozjum zakończyło się podsumowaniem, którego dokonał ks. Joy Kachappilly, po którym miały jeszcze miejsce wypowiedzi uczestników, podziękowania ks. Kurichela, a także została odmówiona modlitwa na zakończenie, którą poprowadził ks. Francis Cheeramben.

Przez cały czas trwania sympozjum powracała zachęta do odnowienia misyjnego zaangażowania i bycia uczniem misjonarzem skoncentrowanym na Chrystusie. Uczestnicy potwierdzili zgodnie, że przyszła żywotność Kościoła zależy nie tylko od siły jego instytucji, ale przede wszystkim od misjonarzy, którzy emanują swoją prostotą, świętością, poświęceniem, oddają się katechezie, okazują miłość do młodzieży i z odwagą wyruszają na nowe misyjne tereny.

Mukhim Bivan

Źródło: Don Bosco South Asia