Środa, 3 czerwca, rozpoczęła się udziałem delegatów w audiencji środowej z papieżem Leonem XIV na Placu św. Piotra, co było znaczącym wyrazem jedności wspólnoty kościelnej, odnawiając jej zapał misyjny.
Po południu sesja, która się odbyła, była poświęcona środowiskom duszpasterskim, a punktem odniesienia był rozdział VII “Podstawy programowej”. We wstępie ks. Rafael Bejarano, radca generalny ds. duszpasterstwa młodzieży, podkreślił związek między artykułami Konstytucji Salezjańskich dotyczącymi dzieł i środowisk apostolskich (art. 40–44) a ich praktycznym odzwierciedleniem w tym dokumencie.
Następnie członkowie zespołu Sektora Duszpasterstwa Młodzieży Zgromadzenia omówili specyficzne cechy różnych środowisk duszpasterskich, prezentując szczegółowy obraz dzieł salezjańskich na świecie. Sesja zakończyła się chwilą dzielenia się, podczas której uczestnicy podzielili się swoimi refleksjami i propozycjami dotyczącymi możliwego rozwoju i odnowy dzieł w odpowiedzi na obecne wyzwania.
Czwartek, 4 czerwca, poświęcony był natomiast rozdziałowi VI “Podstawy”, ze szczególnym uwzględnieniem Salezjańskiego Programu Wychowawczo-Duszpasterskiego (SPWD). Podczas pierwszej sesji ks. Bejarano podkreślił rozległość i bogactwo SPWD, przedstawiając go jako podstawowe narzędzie operacyjne do animacji inspektorii.
W szczególności zostało podkreślone, że SPWD, wraz z Programem Organicznym Inspektorii (POI), sprzyja rozwijaniu mentalności planowania, zapewniając jasne wytyczne dotyczące działań wychowawczo-duszpasterskich. Jednocześnie zwrócono uwagę na ryzyko nakładania się różnych narzędzi lub, przeciwnie, braku orientacji, gdy dokumenty te nie są odpowiednio wykorzystywane.
Kolejne sesje poprowadził ks. Michal Vojtaš, wykładowca pedagogiki na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim (UPS) w Rzymie, który zachęcił do refleksji nad koniecznością promowania autentycznych i pilnych procesów planowania. W swoim wystąpieniu podkreślił, że planowanie nie powinno ograniczać się do spełniania formalnych wymagań, ale powinno wynikać z umiejętności rozpoznawania rzeczywistych potrzeb młodzieży i kontekstów.
Wśród omawianych kwestii znalazło się także zagadnienie znaczenie autentycznego i spójnego przywództwa, zdolnego do budowania konstruktywnych relacji oraz pobudzania do głębokiej refleksji w ramach inspektorii.
Ostatnią sesję dnia poprowadził ks. Stefano Martoglio, wikariusz Przełożonego Generalnego, który w świetle nauczania Kościoła i norm salezjańskich pogłębił rolę delegata ds. duszpasterstwa młodzieży w kontekście inspektorii i Rady inspektorialnej.
Zwracając się do uczestników, z naciskiem podkreślił: „Wasza służba, drodzy bracia, ma kluczowe znaczenie dla teraźniejszości waszych inspektorii i dla budowania przyszłości. Ta kluczowa rola realizuje się w kolegialności, poprzez budowanie sieci i dbanie o podstawowe obszary, w szczególności o relacje z lokalnym Kościołem, życie inspektorii oraz wspólnoty wychowawczo-duszpasterskie”.
Na koniec tego dnia miała miejsce celebracja eucharystyczna, której przewodniczył sam ks. Martoglio, a koncelebrował ks. Vojtaš; była to również czas duchowego podsumowania dotychczasowej drogi.
W tej atmosferze pogłębiania wiedzy i dzielenia się doświadczeniami uczestnicy nadal budują coraz bardziej świadomą i spójną wizję misji salezjańskiej, starając się odpowiedzieć, w duchu kreatywności i wierności, na wyzwania współczesnego świata młodzieżowego.
{gallery}RMG – Scuola Delegati PG 5 2026{/gallery}
