Pogorszyło to jeszcze bardziej dotychczasową sytuację, którą cechuje ubóstwo, brak bezpieczeństwa żywnościowego i brak dostępu do podstawowych usług. W tym regionie Amazonii wiele rodzin utrzymuje się z rolnictwa na własne potrzeby, rybołówstwa i handlu barterowego. Powodzie zniszczyły uprawy, zburzyły tradycyjne domostwa i poważnie ograniczyły mobilność oraz dostęp do żywności, wody pitnej i opieki zdrowotnej.

W La Esmeralda najniżej położone obszary zostały całkowicie zalane. Uszkodzeniu uległo również lądowisko, co sparaliżowało ruch lotniczy i utrudniło transport chorych oraz niezbędnych dostaw. W Mavaca powódź uszkodziła struktury misji salezjańskiej, szkoły, stołówki i miejsca spotkań. Wiele rodzin z ludu Yanomami zostało zmuszonych do przeniesienia się w głąb dżungli, co czyni ich jeszcze bardziej bezbronnymi, utrudniając znacznie dostarczanie im pomocy. 

Ponadto utrata conucos – upraw gorzkiego manioku, bananów, cambur i innych podstawowych produktów spożywczych – oraz niemożność normalnego łowienia ryb grozi głodem w dotkniętych katastrofą społecznościach, podczas gdy brak wody pitnej i stojąca woda zwiększają ryzyko chorób.

Ta sytuacja kryzysowe obejmuje równiez brak wyżywienia, ochrony zdrowia, poważnie utrudniając codzienne życie społeczności tubylczych.

Powodzie zakłóciły również funkcjonowanie szkół. Wiele dziewcząt i chłopców nie może uczęszczać do szkoły, która w tych społecznościach jest również miejscem schronienia, wyżywienia i wsparcia. Dla rodzin z dżungli dotkniętych tą katastrofą szkoła salezjańska stanowi podstawową sieć wsparcia. 

Salezjanie i córki Maryi Wspomożycielki od dziesięcioleci towarzyszą tym tubylczym społecznościom z regionu Górnego Orinoko. W La Esmeralda misja salezjańska działa od lat 60. XX wieku, zapewniając edukację, ewangelizację i pomagając rdzennej ludności zachować tożsamość. W Mavaca salezjanie są od 1976 roku, obejmując opiekę Yanomamów z takich wiosek, jak Platanal, Mavaquita i Ocamo. Ta ich stała obecność pozwoliła nawiązać relacje bazujące na wzajemnym zaufaniu, co teraz jest bardzo owocne, pozwalając na organizowanie wsparcia na miejscu i przeprowadzenie skoordynowanej z przywódcami społeczności akcji pomocy, obejmując nią przede wszystkim rodziny, które najbardziej ucierpiały w tej powodzi.

Aby im pomóc, opracowany doraźny projekt, którego celem jest wsparcie 750 rodzin dotkniętych katastrofą rodzin: 350 w La Esmeralda i 400 w Mavaca. Pomoc ta jest skierowana przede wszystkim do rodzin z dziećmi, kobiet i osób w podeszłym wieku, a także do tych, którzy stracili domy, plony lub źródła utrzymania.

W najbliższych miesiącach salezjanie zamierzają rozdać potrzebującym zestawy z niepsującą się żywnością, wodą pitną i środkami higieniczno-sanitarnymi, a także podjąć inicjatywy w zakresie higieny i ochrony zdrowia. Dostarczone zostaną również hamaki i moskitiery, podstawowe leki oraz podstawowe artykuły służące zapobieganiu różnym chorobom. Ponadto 450 rodzin otrzyma narzędzia, dzięki którym będą mogły przywrócić do użytku zniszczone obszary uprawne i wznowić działalność rybacką w perspektywie odzyskania samowystarczalności żywnościowej.

Pomoc doraźna może dziś ratować życie, a jutro przywrócić środki do życia.

Działania salezjanów nie ograniczają się do pierwszej pomocy doraźnej, ale mają na celu pomóc przetrwać i przywrócić godność dotkniętym kataklizmem rodzinom, pomagając im znaleźć środki do życia i powrócić do uprawy roli, połowów i w miarę normalnego funkcjonowania, gdy poziom wody zacznie opadać.

Logistyka stanowi obecnie jedno z największych wyzwań. Izolacja obszaru, zalana infrastruktura i trudności transportowe wymuszają konieczność zainwestowania znacznych środków, aby dostarczyć żywność, leki, materiały na nieszkania, narzędzia i paliwo do najbardziej dotkniętych społeczności.

„MISIONES SALESIANAS”, Salezjańska Prokura Misyjna z siedzibą w Madrycie, wspiera tę akcję ratunkową w regionie Górnego Orinoko i apeluje o współpracę wszystkich.

Źródło: MISIONES SALESIANAS