Piętnastu badaczy zajmujących się historią polityczną, historią Kościoła, pedagogiką, duchowością, komunikacją społeczną i językami kreatywnymi proponuje innowacyjne klucze interpretacji, kładąc nacisk na zasadnicze treści oraz historyczne, kulturowe, religijne i społeczne implikacje tego cennego zbioru listów. Wyłania się z nich zdecydowanie nieznany dotąd profil Księdza Bosko, uchwycony z bliska i w dynamicznej perspektywie, osadzony w kontekście politycznym, kościelnym i społecznym, bogatym w różne postacie i kwestie, przedstawiony także w kontekście kulturowym charakteryzującym się ideami i cechami charakterystycznymi dla XIX-wiecznych Włoch i nie tylko.

Jeden z badaczy pisze: „Jego [księdza Bosko] listy są tak przekonujące dla adresatów, ponieważ nie ucieka się on do retoryki, nie popada w komplementy i pochwały, nie błaga. Ksiądz Bosko opowiada o tym, co widzi, przedstawia to, czego mu brakuje, by pomóc innym, nie musi nawet wyolbrzymiać skali nieszczęść, na które natrafia, nie wykorzystuje ich oportunistycznie, nie czerpie z nich satysfakcji, jest jasny i szczery. Jego listy są oczywiste, brak jest w nich niepotrzebnych złudzeń i utopijnych marzeń; nie schlebia adresatowi, nie rozpieszcza go, ten może jedynie wybrać, czy pomóc, ratując przy tym swoją duszę, czy też odwrócić się w drugą stronę. Nic dziwnego, że tak wielu go posłuchało”. Przede wszystkim są to i byli salezjanie dnia wczorajszego, dnia dzisiejszego i jutra, gdziekolwiek działają na rzecz zbawienia dusz „biednej i opuszczonej młodzieży”, jak to stale powtarzał Ksiądz Bosko w swojej niemal codziennej korespondencji.

Szczególnie interesujące dla członków Rodziny Salezjańskiej są zwięzłe refleksje końcowe autora opracowania, stanowiące wyraźne zaproszenie do chronologicznej i przekrojowej lektury listów Księdza Bosko, będąc swego rodzaju duchowym testamentem osoby, która spędziła dziesiątki lat z listami świętego założyciela w rękach.