System prewencyjny jako motyw przewodni

Głównym tematem spotkania było „Pogłębienie i przeżywanie systemu prewencyjnego Księdza Bosko jako Rodzina Salezjańska”. Wybór tego tematu nie był przypadkowy. Został on wybrany w kontekście przygotowań do Międzynarodowego Kongresu nt. Systemu Prewencyjnego, zaplanowanego na kwiecień 2027 roku w Rzymie, co łączy się ze 150. rocznicą wydania broszury autorstwa Księdza Bosko, w której ten przybliża swoją metodę pedagogiczną i duchową.

Ks. Felipe Bauzière, przełożony inspektorii Brazylii-Manaus pw. św. Dominika Savio (BMA), jako inspektor odpowiedzialny za Rodzinę Salezjańską w Brazylii, w ten sposób opisał RS w kraju: „W Brazylii mamy 15 różnych grup, a na całym świecie jest ich 32 (…). To kluczowy moment, aby poczuć się bardziej zjednoczoną rodziną salezjańską i podążać razem”.

Propozycja dotycząca życia, a nie tylko wychowania

W dalszej cześci swojej refleksji ks. Bauzière podkreślił, że system prewencyjny wykracza daleko poza mury szkoły i stanowi propozycję dotyczącą życia: „Ksiądz Bosko miał bardzo szczególne wyczucie właśnie dzięki systemowi prewencyjnemu (…) Ten jest nie tylko całościową propozycją pedagogiczną, ale także duchową” – stwierdził, mówiąc o nim jako sposobie naśladowania Jezusa Chrystusa w stylu salezjańskim. Oprócz niego w spotkaniu wziął również udział przełożony innej brazylijskiej inspektorii salezjańskiej, którym był ks. Adalberto Alves de Jesus, przełożony inspektorii Campo Grande pw. św. Alfonsa Marii de Liguoriego (BCG).

Powrót do źródeł charyzmatu

Siostra Maria Américo Rolim,  przełożona inspektorii CMW i odpwiedzialna za Rodzinę Salezjańską, prowadziła dalszą refleksję, dokonując również jej podsumowania. W swoim wystąpieniu podkreśliła, że system prewencyjny nie powinien być postrzegany jedynie jako technika pedagogiczna, ale jako tożsamość, która przemienia: „Nie wystarczy myśleć o nim jak o metodzie: jest to sposób bycia i życia, który przede wszystkim przemienia nasze życie”.

Według niej, tego typu spotkania stanowią powrót do korzeni charyzmatu; porównała to doświadczenie do „ciągłego powrotu do domu, do oratorium”. Co więcej, podkreśliła, że pomimo różnic między poszczególnymi grupami wszystkie łączy pewien wspólny element: „Mamy wspólne oblicze. A to wspólne oblicze nazywa się duchowością salezjańską”.

Udział inspektorii Campo Grande

Delegat inspektorialny ds. Rodziny Salezjańskiej okręgu BCG, ks. Wagner Luís Galvão, przypomniał, że jednym z największych współczesnych wyzwań związanych z charyzmatem salezjańskim wśród młodzieży jest kwestia współistnienia różnych form duchowości, które przyciągają młodzież do Kościoła katolickiego. „Charyzmat salezjański jest w stanie przyjąć różne sposoby przeżywania wiary przez współczesną młodzież. Jednak takie otwarcie nie oznacza rezygnacji z naszej salezjańskiej tożsamości charyzmatycznej” – zaznaczył.

Wyzwania związane ze współczesnością

Ks. Bauzière wskazał dalej również na dwa aspekty, które stanowią wyzwanie dla życia charyzmatem we współczesnym świecie. Pierwszy dotyczy obecności: „Oznacza to bliskość, zażyłość, bycie obecnym. Czasami to, co nazwałbym ‘światem z jego wymaganiami’ – zwłaszcza tymi administracyjnymi – grozi tym, że nas przytłoczy, pozbawiając nas tej żywej obecności wśród ludzi”. Drugim jest tożsamość duchowa, przedstawiona jako „wyzwanie, by żyć naszą duchowością, naszą tożsamością dzisiaj” w spolaryzowanym i nieustannie zmieniającym się świecie.

Zgromadzenie, które puka do drzwi Rodziny Salezjańskiej

W spotkaniu wziął również udział ks. Enésio Severino da Silva SJC. Zgromadzenie “Sociedade Joseleitos de Cristo”, które reprezentował, założone w 1950 roku w brazylijskim stanie Sergipe przez sługę Bożego ks. José Gumercindo de Jesusa – wcześniej salezjanina kapłana – jest potencjalnym kandydatem do przyjęcia do Rodziny Salezjańskiej. Ks. Enésio podkreślił, że jego zgromadzenie już teraz stosuje w codziennym życiu typowo salezjańskie praktyki, takie jak głoszenie “słówek na dobranoc”, które są wieczornymi chwilami refleksji i dialogu z młodzieżą, jak również nieformalne spotkania wspólnotowe zwane „tertúlias”. Wdraża również zasady systemu prewencyjnego w swoich środowiskach wychowawczych, zachowując to, co on sam określił jako „charakterystyczny styl św. Jana Bosko”.

Młodzież jako horyzont i wyzwanie

Ks. da Silva mówił również o wyzwaniach, przed jakimi stoi jego zgromadzenie, gdy chodzi o dostosowanie charyzmatu salezjańskiego do brazylijskiej rzeczywistości. Jego zdaniem praca z dziećmi i młodzieżą okazuje się „bardzo wymagająca”, ponieważ młodzi ludzie „bardzo potrzebują punktów odniesienia”. W tym kontekście podkreślił, że Ksiądz Bosko pozostaje niezbędnym punktem odniesienia, będąc jednym z patronów jego zgromadzenia. Wskazał ponadto na potrzebę wzmocnienia wymiaru instytucjonalnego w celu zachowania korzeni przekazanych przez założyciela, zaznaczając, że systemu prewencyjnego nie da się wdrożyć za jednym zamachem: jest to styl życia, o którym należy dawać świadectwo dzień po dniu.

Msza święta na koniec spotkania i zobowiązanie

Spotkanie zakończyło się w niedzielę 14 czerwca podsumowaniem obrad i Mszą świętą. Była to też okazja do podjęcia zobowiązania przez przedstawicieli poszczególnych grup RS do tzw. „kreatywnej wierności” charyzmatowi salezjańskiemu w kontekście bycia punktem odniesienia dla młodzieży brazylijskiej. 

Euclides Brites

{gallery}Brasile – Incontro Naz FS 2026{/gallery}