Szczególnie znacząca była obecność animatorów Gonzalo Sanchima i Alberto Jimpitika, młodych Achuarów z Ekwadoru należących do Salezjańskiego Ruchu Młodzieżowego, którzy dali konkretne świadectwo przywództwa, poświęcenia i wiary. Ich długa podróż – trzy dni spędzone w słońcu, deszczu i wśród typowych dla Amazonii trudności – stała się sama w sobie znakiem zaangażowania i przywiązania do charyzmatu.
Zorganizowanie tego spotkania w wiosce Kuyuntsa, w miejscu, w którym spoczywają szczątki sługi Bożego ks. Luisa (Luigiego) Bolli – znanego również jako “Yánkuam Jintia” wśród rdzennych ludów, którym służył – było doświadczeniem o wielkim znaczeniu misyjnym, powołaniowym i kulturowym. W tym miejscu, głęboko związanym z pamięcią o tym misjonarzu, który oddał życie za lud Achuar, młodzież mogła na nowo odkryć, że również ich droga może stać się hojną odpowiedzią na Boże wezwanie, radosną służbą i zaangażowaniem na rzecz własnej kultury i wiary, a także że może ona kontynuować marzenie salezjańskiego misjonarza, który marzył o młodzieży Achuar zdolnej oświecić swoją przyszłość uzasadnioną nadzieją.
Wielu uczestników tego spotkania musiało pokonać trudną drogę, aby dotrzeć do Kuyuntsy: ci, którzy mieszkali najbliżej, potrzebowali na to trzech lub czterech godzin, podczas gdy inni, pochodzący z bardziej odległych społeczności, takich jak Chichirat i Yankuntich, podróżowali nawet cztery dni. Obecne były również delegacje z dorzeczy Chankuap (Huasaga), rzeki Maki (Huituyacu) oraz Manchari. Dla wielu młodych ludzi była to pierwsza wizyta w miejscu, gdzie spoczywają szczątki ks. Bolli.
W ciągu pięciu dni spotkania na przemian odbywały się ceremonie powitania, zajęcia szkoleniowe, formacyjne, duchowe, animacyjne i wzmaniało życie wspólnotowe. Już od pierwszego dnia stopniowe przybywanie uczestników sprzyjało tworzeniu atmosfery braterstwa i integracji, której kulminacją było serdeczne powitanie w duchu salezjańskim, z pieśniami, animacjami i modlitwą w języku Indian Achuar.
Spotkanie odbywało się pod hasłem Wiązanki na rok 2026: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”, stając się jego motywem przewodnim przez cały czas trwania. Młodzież pogłębiała, poprzez refleksje, pracę w grupach i chwile dzielenia się, cztery główne kwestie: odczuwanie, głębokie słuchanie, dokonywanie wyboru i działanie. Treści, przedstawiane w języku hiszpańskim i Indian Achuar, zostały dostosowane do konkretnej sytuacji uczestników, sprzyjając ich aktywnemu i świadomemu uczestnictwu.
Oprócz szkolenia teoretycznego dużą uwagę przywiązano do aspektu doświadczenia. Ćwiczenia grupowe, zajęcia rekreacyjne, wspólne przerwy oraz wspólna degustacja tradycyjnego napoju masato-nijamanch wzmocniły więzi między uczestnikami – z których wielu znało jedynie rówieśników z tej samej społeczności czy kilka innych osób – i poczucie przynależności do grupy. Wielkim powodzeniem cieszyły się zwłaszcza wieczorne spotkania kulturalne i artystyczne, podczas których młodzież prezentowała swoje talenty, wykonując tańce i pieśni oraz dzieląc się świadectwami związanymi z ich tożsamością.
Wieczory te obejmowały również projekcje filmów oraz słowa zachęty ze strony przywódców i młodzieży z plemienia Achuar, często wygłaszane w ich języku ojczystym. Wystąpienia, jakie miały miejsce, podkreślały znaczenie zachowania kultury przodków, obrony terytorium i ochrony przyrody, a więc tych elementów, które są kluczowe dla ludu Achuar.
Szczególnie intensywnym momentem była celebracja Słowa Bożego i Eucharystii w lokalnym kościele (Umpak), w czasie których wiara chrześcijańska i tożsamość kulturowa Achuarów harmonijnie się przeplatały. Wielu młodych ludzi przyjęło komunię świętą i przystąpiło w tych dniach spotkania do sakramentu pojednania.
Zajęcia rekreacyjne, prowadzone w ramach świątecznego oratorium — gry, tor przeszkód i zawody drużynowe — dodatkowo sprzyjały integracji, współpracy i przyjaźni, wzmacniając takie wartości, jak solidarność, szacunek i wspólna radość, zgodnie z salezjańskim stylem wychowawczym.
W końcowej fazie spotkanie skupiono się na podsumowaniu przeżytych doświadczeń. W blasku zapalonych świec młodzi ludzie odnieśli się do sytuacji swoich rówieśników na terytorium Achuarów oraz we współczesnym świecie, dzieląc się wrażeniami i spostrzeżeniami, podejmując również osobiste zobowiązania. Dyskusje w grupach pozwoliły na wyrażenie swoich opinii i przełożenie zdobytego doświadczenia na konkretne postanowienia dotyczące przyszłości.
Ostatni dzień poświęcono na pożegnania; był to czas powrotu uczestników spotkania do swoich wspólnot. Zgodnie z tradycją Achuarów, goście zostali pożegnani słowami zachęty, z prośbą, aby przenieśli do swoich społeczności to, czego doświadczyli podczas spotkania.
Doświadczenie, które było ich udziałem, umocniło ich wiarę, tożsamość kulturową i pozycję młodzieży, jawiąc się jako znacząca przestrzeń integralnej formacji, wspólnoty i zaangażowania na rzecz lepszej przyszłości ludu Achuarów.
{gallery}PER – Incontro giovanile Kuyuntsa 2026{/gallery}
