W centrum dyskusji znalazło się wspólne przekonanie, że skuteczną ochronę dzieci można osiągnąć jedynie poprzez ścisłą współpracę wszystkich zaangażowanych podmiotów. W trakcie tego spotkania przedstawiciele organizacji społeczeństwa obywatelskiego, instytucji publicznych oraz sieci zajmujących się dziećmi analizowali, w jaki sposób zintegrowane podejścia angażujące wiele zainteresowanych stron mogą usprawnić mechanizmy prewencji, wczesnego rozpoznawania zagrożeń oraz skoordynowanego reagowania na potrzeby dzieci i rodzin.

Kluczowym elementem programu konferencji było położenie nacisku na formy uczestnictwa, często inicjowane przez dzieci i młodzież, wykraczające poza tradycyjne prezentacje. Warsztaty oraz „Biblioteka Ludzka”, zorganizowane w trakcie sesji, dały uczestnikom możliwość bezpośredniej interakcji z osobami, które osobiście doświadczyły tych trudnych sytuacji.

Ta interaktywna przestrzeń umożliwiła głębszą refleksję na temat praw dzieci i systemów ochrony dzieci, pozwalając uczestnikom wysłuchać osobistych historii, zadawać pytania ich bohaterom oraz zastanowić się nad różnymi uprzedzeniami. Taka wymiana poglądów przyczyniła się do bardziej konkretnego i ludzkiego zrozumienia wyzwań, przed jakimi stają dzieci i młodzież w całej Europie.

Tworząc przestrzeń dialogu opartą na rzeczywistych doświadczeniach, konferencja podkreśliła znaczenie metod sprzyjających włączeniu społecznemu, które wzmacniają empatię, świadomość i zdolność do odpowiedniego reagowania na problemy zarówno na forum politycznym, jak i w praktyce.

Również przedstawiciele organizacji “DBI” wzięli udział w konferencji, wnosząc swój wkład w kontekście szerszego zaangażowania europejskiego społeczeństwa obywatelskiego, co świadczy o jej nieustannym zaangażowaniu w towarzyszenie młodzieży w całej Europie oraz promowanie salezjańskich systemów ochrony dzieci, które mają charakter zarówno prewencyjny, jak i oparty na działaniach społeczności lokalnej.

Konferencja, która odbyła się na Cyprze, ponownie podkreśliła jasne przesłanie: ochrona praw dzieci wymaga nie tylko zaangażowania instytucjonalnego i samego opracowywania polityki, ale także ciągłego dialogu i wspólnej odpowiedzialności całego społeczeństwa.