W Ewangelii \u0141ukasza, na pocz\u0105tku rozdzia\u0142u 10 (wersety 1–19), Jezus rozszerza swoj\u0105 misj\u0119, nie ograniczaj\u0105c jej do grana Dwunastu: wysy\u0142a przed sob\u0105 siedemdziesi\u0119ciu dwóch uczniów, aby przygotowali mu drog\u0119. Jest to moment prze\u0142omowy: ta misja nie jest ju\u017c zarezerwowana dla w\u0105skiego kr\u0119gu aposto\u0142ów, lecz rozci\u0105ga si\u0119 na szersz\u0105 grup\u0119 zwyk\u0142ych na\u015bladowców. Wniosek jest jasny: ka\u017cdy ucze\u0144 jest misjonarzem, wys\u0142anym do swojego konkretnego zak\u0105tka \u015bwiata, aby uczyni\u0107 tam Chrystusa obecnym.<\/p>\n
Dla dzisiejszych chrze\u015bcijan, którzy pracuj\u0105 w biurach lub szpitalach, wychowuj\u0105 dzieci w domu lub ucz\u0105 w szko\u0142ach, zarz\u0105dzaj\u0105 przedsi\u0119biorstwami lub opiekuj\u0105 si\u0119 osobami starszymi, ten fragment odnosi si\u0119 bezpo\u015brednio do naszego powo\u0142ania chrzcielnego. My równie\u017c jeste\u015bmy pos\u0142ani. Nasze miejsca pracy, dzielnice, rodziny i kr\u0119gi przyjació\u0142 to „miasta i miejsca”, do których Chrystus zamierza przyj\u015b\u0107, i wysy\u0142a nas tam przed sob\u0105, aby\u015bmy przygotowali Mu drog\u0119.<\/p>\n
Wskazówki, które daje Chrystus, nie s\u0105 przeznaczone tylko dla duchownych czy zakonników, ale dla wszystkich, którzy “nosz\u0105 Jego imi\u0119”. S\u0105 to zalecenia, które pokazuj\u0105, jak powinno wygl\u0105da\u0107 chrze\u015bcija\u0144skie \u015bwiadectwo w ka\u017cdym kontek\u015bcie: wyrusza\u0107 w drog\u0119 z lekkim baga\u017cem, nie\u015b\u0107 pokój, leczy\u0107 rannych, g\u0142osi\u0107 blisko\u015b\u0107 Królestwa w konkretnej rzeczywisto\u015bci naszego \u017cycia.<\/p>\n
W kontek\u015bcie kultury, która cz\u0119sto traktuje wiar\u0119 jako spraw\u0119 prywatn\u0105, sprowadzaj\u0105c j\u0105 jedynie do udzia\u0142u w niedzielnym nabo\u017ce\u0144stwie, ewangelista \u0141ukasz w rozdziale 10 pokazuje nam, \u017ce ca\u0142e \u017cycie nale\u017cy postrzega\u0107 jako teren misyjny.<\/p>\n
I w tych trzech poni\u017cszych rozwa\u017caniach zastanawiamy si\u0119, w jaki sposób s\u0142owa Jezusa skierowane do siedemdziesi\u0119ciu dwóch uczniów rzucaj\u0105 \u015bwiat\u0142o na to, co oznacza \u017cy\u0107 jako uczniowie wys\u0142ani przez Jezusa w zwyk\u0142ych okoliczno\u015bciach codziennego \u017cycia.<\/p>\n
1. Wyrusza\u0107 w drog\u0119 z lekkim baga\u017cem: wolno\u015b\u0107 od ci\u0119\u017caru samowystarczalno\u015bci <\/strong><\/p>\n “Nie no\u015bcie z sob\u0105 trzosa ani torby, ani sanda\u0142ów”. Jezus wysy\u0142a swoich uczniów, aby byli \u015bwiadomie bezbronni, ca\u0142kowicie zale\u017cni od Boga i od go\u015bcinno\u015bci innych ludzi. Ta wskazówka podwa\u017ca podstawowe za\u0142o\u017cenia wspó\u0142czesnego \u017cycia: \u017ce bezpiecze\u0144stwo wynika z gromadzenia dóbr; \u017ce warto\u015b\u0107 \u0142\u0105czy si\u0119 z samowystarczalno\u015bci\u0105; \u017ce zawsze musimy mie\u0107 wszystko pod kontrol\u0105.<\/p>\n Dla chrze\u015bcijan zmagaj\u0105cych si\u0119 z wymogami dnia codziennego – obowi\u0105zkami rodzinnymi czy zawodowymi, presj\u0105 finansow\u0105 – to wezwanie do ewangelicznego ubóstwa nie oznacza rezygnacji z rozwa\u017cnego planowania czy odpowiedzialnego gospodarowania. Stawia ono raczej g\u0142\u0119bsze pytanie duchowe: na czym tak naprawd\u0119 polegamy?<\/p>\n \u017byjemy w kulturze, która ka\u017ce nam polega\u0107 na w\u0142asnej zdolno\u015bci do radzenia sobie z ka\u017cd\u0105 ewentualno\u015bci\u0105. Gromadzimy certyfikaty, referencje, kontakty – tworz\u0105c coraz wi\u0119ksze „baga\u017ce”. I wyczerpujemy si\u0119, próbuj\u0105c podtrzyma\u0107 iluzj\u0119 samowystarczalno\u015bci.<\/p>\n Nauczanie Jezusa uwalnia nas od tego ci\u0119\u017caru. Przemieszczanie si\u0119 z lekkim baga\u017cem oznacza uznanie naszej fundamentalnej zale\u017cno\u015bci od Bo\u017cej opatrzno\u015bci, od wspólnoty wierz\u0105cych, od \u0142aski, której nie mo\u017cemy sobie sami udzieli\u0107. Oznacza to gotowo\u015b\u0107 do przyznania si\u0119, \u017ce nie znamy odpowiedzi, \u017ce potrzebujemy pomocy, \u017ce nasze starannie opracowane plany si\u0119 rozpadaj\u0105 i musimy zaufa\u0107, \u017ce Bóg zapewni nam inn\u0105 drog\u0119. Nie jeste\u015bmy powo\u0142ani do bycia chrze\u015bcijanami, którzy sprawiaj\u0105 wra\u017cenie, jakby mieli wszystko pouk\u0142adane. Jeste\u015bmy wezwani do odkrycia, \u017ce Chrystus wystarcza, \u017ce Jego \u0142aska naprawd\u0119 wystarcza, \u017ce poleganie na Bogu to czysta wolno\u015b\u0107.<\/p>\n 2. Po pierwsze pokój: obecno\u015b\u0107 w podzielonym \u015bwiecie<\/strong><\/p>\n “Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi!”. Zanim zaczniemy cokolwiek robi\u0107 czy wykonywa\u0107, niech najpierw zapanuje pokój. \u017byjemy w rozbitym na kawa\u0142ki \u015bwiecie: tysi\u0105c rzeczy naraz, tylko po\u0142owicznie jeste\u015bmy obecni w rozmowach. Jezus posy\u0142a nas, aby\u015bmy nie\u015bli pokój. Ale uwaga: nie jest to pokój powierzchowny, wynikaj\u0105cy z z\u0142udzenia, \u017ce wszystko mamy pod kontrol\u0105, ale prawdziwy, g\u0142\u0119boki pokój, który wyp\u0142ywa ze \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce Bóg nas wspiera nawet w chaosie.<\/p>\n Ten spokój jest \u015bwiadectwem wbrew panuj\u0105cej kulturze. Wtedy to, kiedy koledzy s\u0105 zestresowani, my zachowujemy spokój – nie przez negacj\u0119, ale dzi\u0119ki wierze. Kiedy w dzielnicach panuje niepokój, a my jeste\u015bmy spokojni, nie wynika to z naszej naiwno\u015bci, ale nadziei. <\/p>\n Pomy\u015blmy o codziennych „domach”, do których wchodzimy, a którymi s\u0105: miejsca pracy, nasze domy, si\u0142ownie, szko\u0142y naszych dzieci, dzielnice… To niesienie pokoju mo\u017ce oznacza\u0107: nieuczestniczenie w plotkach w \u015brodowisku pracy, ale mówienie o ka\u017cdym z szacunkiem; tworzenie domowej atmosfery, w której ludzie mog\u0105 odetchn\u0105\u0107 i gdzie jest miejsce na cisz\u0119, albo te\u017c bycie s\u0105siadem, który s\u0142ucha bez os\u0105dzania.<\/p>\n Ten pokój nabiera wtedy szczególnej mocy i znaczenia dla tych, którzy zmagaj\u0105 si\u0119 z trudno\u015bciami. Ilu\u017c to ludzi d\u017awiga niewidzialne brzemi\u0119: zmaga si\u0119 z problemami psychicznymi, obawami o finanse, kryzysami w relacjach, egzystencjaln\u0105 rozpacz\u0105. Nie potrzebuj\u0105 oni gotowych rozwi\u0105za\u0144. Potrzebuj\u0105 kogo\u015b, kto potrafi towarzyszy\u0107 im w bólu, nie trac\u0105c przy tym równowagi, i kto promieniuje pokojem, który wska\u017ce solidny grunt w tym chaosie.<\/p>\n Nasze chrze\u015bcija\u0144skie \u015bwiadectwo zwi\u0105zane jest przede wszystkim z tym, kim jeste\u015bmy: lud\u017ami, którzy znale\u017ali pokój, którego \u015bwiat nie mo\u017ce ani da\u0107, ani odebra\u0107.<\/p>\n 3. Uzdrowienie i g\u0142oszenie: uwidacznia\u0107 Królestwo <\/strong><\/p>\n “Uzdrawiajcie chorych, którzy tam s\u0105, i mówcie im: Przybli\u017cy\u0142o si\u0119 do was królestwo Bo\u017ce”. S\u0142owo i czyn s\u0105 nieroz\u0142\u0105czne. Oznacza to dostrzeganie ran wokó\u0142 nas i reagowanie na nie konkretnymi gestami empatii. Dostrzeganie poczucia pustki i braku sensu, które nosz\u0105 w sobie ludzie obok nas, a tak\u017ce bezlitosnej rywalizacji i wypalenia zawodowego w przypadku innych, oferuj\u0105c im dar obecno\u015bci, która potrafi s\u0142ucha\u0107 bez os\u0105dzania. Bycie blisko tych, którzy czuj\u0105 si\u0119 odizolowani, osób w podesz\u0142ym wieku, czyni\u0105c to poprzez ma\u0142e i proste gesty, które jednak pozostawiaj\u0105 \u015blad w cierpi\u0105cym sercu.<\/p>\n Królestwo staje si\u0119 bliskie, gdy ludzie mog\u0105 powiedzie\u0107: „Spotka\u0142em tu co\u015b innego. Zosta\u0142em przyj\u0119ty, doceniony, od\u017cy\u0142em”.<\/p>\n W ten sposób rozwija\u0142 si\u0119 pierwotny Ko\u015bció\u0142 – nie tyle dzi\u0119ki elokwentnym kazaniom, co dzi\u0119ki wspólnotom, które \u017cy\u0142y w sposób tak odmienny, \u017ce ludzie byli sk\u0142onni pyta\u0107: „Co macie, czego my nie mamy? Dlaczego tak kochacie? Sk\u0105d pochodzi ta nadzieja?”.<\/p>\n Nasze \u017cycie staje si\u0119 wtedy g\u0142oszeniem. A kiedy ludzie pytaj\u0105, dlaczego tak si\u0119 dzieje, jeste\u015bmy gotowi wskaza\u0107 \u017aród\u0142o: „Królestwo Bo\u017ce jest blisko was. Mi\u0142o\u015b\u0107, której do\u015bwiadczyli\u015bcie, nie pochodzi tylko od nas; pochodzi od Chrystusa, który uczyni\u0142 wszystko nowym i który zaprasza was do tej nowej rzeczywisto\u015bci”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W Ewangelii \u0141ukasza, na pocz\u0105tku rozdzia\u0142u 10 (wersety 1–19), Jezus rozszerza swoj\u0105 misj\u0119, nie ograniczaj\u0105c jej do grana Dwunastu: wysy\u0142a […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2028341,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[794],"tags":[],"class_list":["post-1037155","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-przelozony-generalny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1037155","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1037155"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1037155\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2028341"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1037155"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1037155"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/infoans.news\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1037155"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
W praktyce oznacza to w\u0142a\u015bnie: przyznanie si\u0119, \u017ce nie jeste\u015bmy idealni i \u017ce utrzymywanie idealnego wizerunku w ko\u0144cu czyni nas niewolnikami, a tak\u017ce bycie szczerym wobec dzieci w kwestii naszych trudno\u015bci, jak równie\u017c wybieranie prostoty zamiast kumulowania, obecno\u015bci zamiast produktywno\u015bci, zaufania zamiast niepokoju.<\/p>\n