Pomimo długiej podróży międzykontynentalnej Przełożony Generalny wyraził radość z tego, że w końcu postawił stopę na wyspie, gdzie współbracia i młodzież z niecierpliwością oczekiwali jego wizytę. Po przybyciu do Domu Inspektorialnego w Dungalpitiya poświęcił kilka godzin poranka na odpoczynek, przygotowując się do pierwszych oficjalnych spotkań w ramach wizyty.
Program rozpoczął się wieczorem od celebracji Mszy świętej wraz z Przełożonym LKC, ks. Roshanem Mirandą, i jego Radą. Msza święta, pełna skupienia i wdzięczności, nadała duchowy ton nadchodzącym dniom. W homilii Przełożony Generalny zaprosił współbraci, aby przeżyli tę wizytę animacyjną jako czas łaski – okazję do odnowienia osobistej wierności Chrystusowi i zaangażowania w misję Księdza Bosko wśród młodzieży, zwłaszcza tej najbiedniejszej i opuszczonej.
Po celebracji eucharystycznej odbyło się posiedzenie Rady Inspektorialnej, które trwało około dwóch i pół godziny. Dyskusja skupiała się na ważnych aspektach życia i misji Wizytatori: formacji, duszpasterstwie młodzieży, powołaniach, stabilności finansowej oraz wyzwaniach, przed którymi stoi dziś Kościół i społeczeństwo na Sri Lance. Przełożony Generalny uważnie wysłuchał przedstawionych spraw i udzielił wskazówek oraz słów otuchy, potwierdzając znaczenie jedności, rozeznania i odważnej wierności charyzmatowi salezjańskiemu.
Dzień zakończył się uroczystą kolacją w atmosferze braterstwa i radości. Był to prosty, ale znaczący moment, który zapoczątkował wizytę, która zapowiada się jako czas wspólnoty, refleksji i odnowionego entuzjazmu misyjnego dla salezjanów ze Sri Lanki.