Po pierwszych wystąpieniach wprowadzających niektórych bardzo młodych osób, gospodarz spotkania, ks. Leonardo Mancini, przełożony okręgu Włochy-Piemont i Dolina Aosty (ICP), powitał wszystkich obecnych. „Mam nadzieję, że przyjmiemy DDRS 2026 jako nową okazję do wzrostu w wierze – rozumianej jako słuchanie Boga w Jego Słowie, w młodych ludziach i w historii – i że nasze słuchanie będzie się nieustannie przekształcać w wolną i radosną służbę, w życie Ewangelią!” – powiedział na początku swojego przemówienia.
Następnie dwójka prowadzących, Roberto i Silvia, zaprosiła na scenę ks. Joana Lluísa Playę, delegata Przełożonego Generalnego ds. Rodziny Salezjańskiej, który, oprócz pierwszych informacji dotyczących spotkania, przekazał również swoje pozdrowienia, zwracając uwagę przede wszystkim na bogactwo minionego roku: „Ileż wydarzeń miało miejsce w ostatnich miesiącach! Kapituła Generalna Salezjanów, wybór ks. Fabio Attarda, pożegnanie papieża Franciszka i wybór papieża Leona XIV, wydarzenia związane z Jubileuszem, kanonizacja Marii Troncatti, 150. rocznica pierwszej salezjańskiej wyprawy misyjnej…”.
A potem, w kontekście tegorocznych Dni, stawiających w centrum uwagi opowiadanie o weselu w Kanie, które stanowiło inspirację dla tematu tegorocznej Wiązanki, stwierdził: „Niech kontemplacja Maryi i znaku Jezusa obudzą również w nas głębszą wiarę, tak jak stało się to w przypadku uczniów, którzy «uwierzyli w Niego»”.
Po chwili modlitwy i wezwaniu Ducha Świętego i Maryi w kontekście tych Dni nastąpiły projekcja komentarza wideo do Wiązanki i wystąpienie Przełożonego Generalnego ks. Fabio Attarda. W zaciemnionym pomieszczeniu sali teatralnej obecni w skupieniu obejrzeli wspomniany filmik, który zrodził pierwsze spostrzeżenia i sugestie. A zaraz potem głos zabrał Przełożony Generalny, który nawiązał z obecnymi szczery i otwarty dialog, wyjaśniając przesłanie zawarte w tegorocznej Wiązance.
W swoim wystąpieniu Przełożony Generalny mówił o genezie tematu tej Wiązanki, będącego kontynuacją poprzedniego. Jeśli rok 2025 dla Rodziny Salezjańskiej – podobnie jak dla całego Kościoła w kontekście obchodów jubileuszu – upłynął pod znakiem nadziei, a nadzieja chrześcijańska nie jest uczuciem, „ale osobą, Jezusem Chrystusem”, to dla ks. Attarda naturalnym było podjęcie kolejnego kroku, który należy zaproponować wszystkim salezjanom i Rodzinie Salezjańskiej: zaufać tej Osobie, uwierzyć w Nią i ostatecznie bardziej szukać i słuchać Jej głosu i Jej woli.
Stąd też sugestia, aby skorzystać ze wskazań zawartych w Wiązance; nie tylko obejrzeć komentarz wideo do Wiązanki, ale również wgłębić się w jej treści, powracając do nich w ciągu roku, odważnie konfrontując się z postawionymi pytaniami i propozycjami działań, które są zaproponowane na końcu poszczególnych rozdziałów.
Przez godzinę i kwadrans ks. Attard odpowiadał następnie na przygotowane wcześniej pytania dotyczące różnych kwestii: „Czego można się nauczyć od pierwszych misjonarzy salezjańskich? Co zrobić, aby poprawić nasze słuchanie Boga dzisiaj? Jak Rodzina Salezjańska powinna reagować na wyzwania związane ze współczesnością? Jak sprawić, aby działania duszpasterskie i wychowawcze nie były tylko ludzkimi planami i projektami, ale owocem prawdziwego słuchania woli Bożej? Jak obecnie wygląda relacja świeccy a osoby konsekrowane w kontekście wspólnej misji salezjańskiej?”.
Przełożony Generalny wezwał wszystkich, aby nie szukali gotowych rozwiązań dla obecnych wyzwań, ale przyjęli postawę Marii w Kanie, tę samą, jaka stała u podstaw całej działalności duszpasterskiej Księdza Bosko, a która była również postawą jego misjonarzy. „Co zrobiłby Ksiądz Bosko dzisiaj? Czy patrzymy na rzeczywistość w świetle Słowa, czy też ograniczamy się do bezstronnego obserwowania?” – to tylko niektóre z pytań, jakie zostały postawione XI następcy Księdza Bosko, który na zakończenie swojego wystąpienia ponowił zaproszenie do poszukiwania stałej relacji z Bogiem jako pierwszego i fundamentalnego kroku poprzedzającego każde działanie.
Po zakończeniu pierwszej sesji w sali teatralnej, w Bazylice Matki Bożej Wspomożycielki została odprawiona Msza św. W homilii Przełożony Generalny odniósł się do Ewangelii z dnia, mówiącej o uzdrowieniu trędowatego (Mk 1,40-45), podkreślając, że prawdziwe uzdrowienie rodzi się z odwagi uwierzenia w to, że Bóg pragnie naszego dobra. Jezus, dotykając wykluczonego człowieka, odwraca niejako logikę czystości: nie zaraża, ale oczyszcza. Tak samo jest w przypadku wychowawców, którzy są zachęceni do pokonywania wszelkich barier biurokratycznych i „zarażania się” współczuciem. Co więcej, ks. Attard zauważył również, że doświadczenie związane z uzdrowieniem trędowatego, nie jest prywatne, ponieważ Pan odsyła tego trędowatego do kapłana i wspólnoty; tak samo jest z łaską, wychowaniem i towarzyszeniem, które prowadzą do integracji w wymiarze kościelnym i społecznym.
Na sam koniec ks. Attard wezwał Rodzinę Salezjańską do podjęcia czterech kroków – uwierzyć, dotknąć, powrócić i oddać chwałę Bogu – czując się jak oczyszczeni trędowaci, proste narzędzia, dzięki którym każdy młody człowiek może czuć się ukochanym dzieckiem Kościoła.
Dodatkowe zdjęcia z tego dnia są dostępne na stronie ANSFlickr.