Warsztaty miały na celu zapoznanie salezjańskich kierowników z kompetentnym i ewangelicznym kierowniem ludźmi, wspólnotami i instytucjami, kierując się takimi salezjańskimi kryteriami, jak wyrazistość zarządzania, dyscyplina w planowaniu i celowa komunikacja, a wszystko to z zachowaniem wierności misji Księdza Bosko dzisiaj.
Ks. Orendain przybył do Lagos 2 lutego, gdzie spotkał się najpierw z salezjanami i personelem Domu inspektorialnego, a następnie udał się do postnowicjatu w Ibadan. Tam spędził wieczór w braterskiej atmosferze z postnowicjuszami i podzielił się z nimi krótką refleksją. Następnego dnia, 3 lutego, przewodniczył tam Eucharystii, po czym powrócił do Lagos, gdzie miało miejsce oficjalne otwarcie seminarium.
Przewodzenie i zarządzanie wpisuje się w salezjańskie powołanie
Zabierając głos, ks. Orendain odniósł się najpierw do kluczowego wyzwania związanego z formacją salezjańską, stwierdzając przy tym, że podczas gdy duchowość i gorliwość duszpasterska są dobrze w niej zaznaczone, kwestia przywództwa i zarządzania nie jest często dostatecznie uwypuklone. Zachęcił uczestników do spojrzenia na przywództwo i zarządzanie nie jako na kwestię administracyjną, ale jako na nieodłączony wymiar powołania salezjańskiego i wyraz duszpasterskiej miłości.
„Zarządzanie nie jest sprzeczne z naszym powołaniem, ale wypływa z niego” – zauważył radca generalny. „Miłość do młodych ludzi dzisiaj oznacza również odpowiedzialne kierowanie, podejmowanie decyzji, planowanie i komunikowanie się dla dobra misji”.
Bazując na Podręczniku Salezjańskiego Dyrektora, podkreślono konieczność połączenia:
- przywództwa (leadership), które zapewnia wizję i kierunek działania;
- zarządzania, które łączy się z angażowaniem ludzi, procesami i środkami;
- autorytetu, który łączy się z odpowiedzialnością i wiarygodnością w procesie podejmowania decyzji.
Uczestnicy zostali zachęceni do unikania skrajności w postaci autorytarnej kontroli i nieśmiałości w decydowaniu, ucząc się zamiast tego sprawowania władzy w sposób kompetentny, przejrzysty i motywowany Ewangelią.
Wspólnota wychowawczo-duszpasterska w centrum misji
Istotnym punktem warsztatów była Wspólnota Wychowawczo-Duszpasterska (WWD), opisana jako „zwyczajny i konkretny podmiot misji salezjańskiej”. Poprzez refleksję z przewodnikiem i ćwiczenia w zakresie pełnienia różnych ról, uczestnicy przeanalizowali stan przywództwa i odpowiedzialności w odniesieniu do salezjanów, współpracowników świeckich i członków Rodziny Salezjańskiej.
Ks. Orendain podkreślił również, że salezjanin nie jest jedynym decydentem, ale animatorem i strażnikiem charyzmatu, powołanym do promowania wspólnoty, wspólnego rozeznania i współodpowiedzialności. Zauważył, że dobrze funkcjonujące WWD zapobiegają nadużyciom na poziomie przywództwa i wzmacniają zarówno skuteczność misji, jak i życie wspólnotowe.
Planowanie, komunikacja i wspólna odpowiedzialność
Warsztaty pozwoliły również zrozumieć fundamentalną rolę planowania i komunikacji na polu organizacyjnym w kontekście wspierania misji. Uczestnicy stwierdzili, że słabe planowanie i niejasna komunikacja często prowadzą do marnowania energii, zamieszania i podejmowania równoległych decyzji. Natomiast ukierunkowana komunikacja, inspirowana systemem prewencyjnym Księdza Bosko, buduje zaufanie, pobudza do zaangażowania i wzmacnia poczucie przynależności do wspólnoty.
Komunikacja salezjańska, podkreślił ks. Orendain, musi być relacyjna, edukacyjna, prewencyjna i duszpasterska, a nie tylko techniczna czy biurokratyczna. „Władzę w życiu salezjańskim sprawuje się głównie poprzez komunikację: obecność, dialog, słuchanie i wyjaśnianie” – przypomniał uczestnikom.
W kierunku przywództwa kompetentnego i partycypacyjnego
Warsztaty przewidywały trzy dni praktycznego ćwiczenia, co łączyło się z wykonywaniem powierzonych zadań, które były związane z rozwojem umiejętności, wspólnym zarządzaniem, rozwiązywaniem konfliktów i komunikacją w sytuacjach kryzysowych. Szkolenie to wskazało również, że nie wystarczy dobra wola, ale trzeba także zainwestować w szkolenie, rozwój umiejętności i zdolności kierowniczych, co dotyczy zwłaszcza świeckich partrnerów naszej misji.
Podczas warsztatów uczestnicy zostali zachęceni do postrzegania zarządzania nie jako dodatkowego obowiązku, ale jako sposobu na realizację swojego powołania w służbie drugiemu człowiekowi, społecznościom, a zwłaszcza młodzieży, zachowując wierność, wiarygodność i żywotność misji salezjańskiej w zmieniającym się świecie.
