Ks. Silvio Roggia, radca generalny ds. formacji, podkreślił pilną potrzebę opracowania bardziej ujednoliconego, spójnego i lepiej ukierunkowanego podejścia do formacji specyficznej salezjanów koadiutorów. Odnosząc się do szerszego kontekstu formacji początkowej – od prenowicjatu do postnowicjatu i specyficznej formacji – radca generalny wskazał na potrzebę solidnych podstaw teologicznych, kompetencji zawodowych i silnej tożsamości salezjańskiej zakorzenionej w charyzmacie Księdza Bosko. Wskazał przy tym także na pewne kluczowe wyzwania, w tym na kwestię niespójności w postrzeganiu formacji specyficznej, różną jakość towarzyszenia i na potrzebę wzmocnienia klarowności powołania i wierności misji.
Uczestnicy, włączając się w dyskusję, podkreślili, że specyficzna formacja jest decydującym etapem dla wzmocnienia tożsamości salezjanina laika. Podkreślili przy tym znaczą rolę wspólnot formacyjnych dla salezjanów koadiutorów, a także stałych i dobrze przygotowanych formatorów – w szczególności salezjanów koadiutorów jako formatorów – oraz odpowiedniego indywidualnego i synodalnego towarzyszenia, autentycznego życia wspólnotowego i znaczącego zaangażowania apostolskiego.
Spotkanie zakończyło się zobowiązaniem do zatroszczenia się bardziej wyraźne cele formacji specyficznej salezjanów koadiutorów, solidniejsze struktury formacyjne, holistyczną metodę i większą autonomię domów formacyjnych, a więc te wszystkie elementy, które służą zapewnieniu spójnej formacji, ukierunkowanej na misję i wiernej powołaniu salezjańskiemu w obecnej sytuacji.
