Zaskakujące „my”: ks. Mattia i teatr Emanuele Fanta
Otwarcie w sobotę zrobiło wrażenie zarówno na sercach, jak i umysłach uczestników. Emanuele Fant, wykładowca i artysta, przełamał pierwsze lody, zamieniając scenę w salę wykładową, a salę wykładową w teatr, proponując wykład-spektakl, który potrafił cały czas przykuwać uwagę obecnych, nie pozwalając im się nudzić ani przez chwilę.
Po nim głos zabrał ks. Mattia Ferrari, kapelan organizacji pozarządowej „Mediterranea Saving Humans”, zajmującej się ratowaniem migrantów na morzu, który zawsze używał liczby mnogiej – “my”, co było owocem modlitwy i konkretnej jego pracy na rzecz rozbitków. W centrum jego wystąpienia znalazły się dwa szczególne symbole: Eucharystia i Krzyż Chrystusa, postrzegane nie jako abstrakcyjne pojęcia, ale jako “kompasy” dla tych, którzy decydują się stanąć po stronie najuboższych i najbardziej potrzebujących.
Panel Kobiet: Kiedy pokój ma oblicze odwagi
W niedzielę rano, 8 marca, w Międzynarodowy Dzień Kobiet, podczas panelu „Budowniczy pokoju”, którego moderatorem był Fabio Carminati, dziennikarz “Avvenire”, można było wysłuchać świadectw czterech kobiet, które wzbudziły szczególne zainteresowanie obecnych. Te cztery kobiety opowiedziały o tym, w jaki sposób można budować pokojową przyszłość.
Daniela Pompei, odpowiedzialna za Wspólnotę “Sant’Egidio”, “siła napędowa” inicjatywy “korytarzy humanitarnych”, podkreśliła, że bezpieczeństwo łączy się z legalnym przyjmowaniem uchodźców, a integracja to niekończący się proces.
Gemma Flaha, syryjska dentystka, która przybyła do Włoch dzięki tym właśnie “korytarzom humanitarnym”, opowiedziała o trudach i pokorze związanych z koniecznością rozpoczęcia wszystkiego od nowa, powrotem do szkoły, aby odbudować swoją tożsamość i godność.
Lucia D’Anna, włoska wiolonczelistka mieszkająca w Jerozolimie, w przesłaniu wideo, zaświadczyła o tym, w jaki sposób muzyka może być „mostem kulturowym” i neutralną przestrzenią, w której nawet osoby wychowane w nienawiści mogą uznać się za braci i siostry.
Na koniec Sara Sechi, sekretarz wykonawcza „Don Bosco International”, przybliżyła swoje zaangażowanie w informowanie i proponowanie różnych inicjatywy pokojowych w kontaktach z kręgami decyzyjnymi Parlamentu Europejskiego, przekładając inicjatywy podejmowane w duchu charyzmatu salezjańskiego na konkretne propozycje legislacyjne dotyczące praw dzieci i młodzieży.
Pragnienie, które nie kończy się na tym
Na podwórkach Instytutu Salezjańskiego i domów rodzin z Brescii, które gościły młodzież, panowała atmosfera zarówno poważna, jak i braterska. Pojawiło się wiele pytań, ale silne było również pragnienie nie poprzestawania na nich, wykazując przede wszystkim chęć dalszego słuchania.
Dyrektor dzieła salezjańskiego w Brescii, ks. Damiano Galbusera, stwierdził przy tej okazji: „Przemoc zaskakuje nas, gdy jest ‘wielka’, ale często nie zdajemy sobie sprawy, jak atakuje nasze serca w słowach, w mediach społecznościowych i w milczeniu. Podobnie jak ‘Cierpiący Sługa’ z Księgi Izajasza, jesteśmy wezwani, aby nie odpowiadać na przemoc tym samym, odwołując się do tego samego jej mechanizmu. Przesłanie Forum jest następujące: zaryzykujcie przebaczenie”.
Sądząc po spojrzeniach ludzi młodych po Mszy świętej i czuwaniu animowanym przez chór MGS, ta lekcja została przyswojona: pokój nie jest opcją dyplomatyczną, ale codziennym wyborem, który nie jest “uleganiem rezygnacji”. A te słowa „przekażcie sobie znak pokoju” nigdy nie wybrzmiały poważniej.
{gallery}ILE – Forum MGS 2026{/gallery}
