W wydarzeniach wzięło udział ponad 140 osób, reprezentujących 14 z 16 Centrów Lokalnych Prowincji Wrocławskiej, a także wspólnota z Poznania. Obecni byli nie tylko członkowie SSW, ale również aspiranci, osoby rozeznające powołanie oraz całe rodziny – w tym ponad 20 dzieci.
Wśród uczestniczących Centrów Lokalnych znalazły się m.in.: Wrocław NSJ, Wrocław św. Michała Archanioła, Wrocław św. Jadwigi, Wrocław Chrystusa Króla, Wschowa, Dzierżoniów, Twardogóra, Lubin, Chocianów, Środa Śląska (SDB i FMA), Ostrów Wielkopolski oraz Grabów nad Prosną.
Znaczącym znakiem jedności była obecność gości z Prowincji Pilskiej, na czele z delegatem inspektorialnym ds. SSW, ks. Mateuszem Kopanieckim SDB, wraz ze współpracownikami i sympatykami z Aleksandrowa Kujawskiego i Lądu.
Pierwsze spotkanie (we Wrocławiu) miało charakter wprowadzający i duchowo inicjujący cały proces. Konferencja s. Angeliki Piechockiej FMA skoncentrowała się na pytaniu o ludzkie pragnienia, odwołując się do scen z Kany Galilejskiej i spotkania Jezusa z Samarytanką. Ukazała codzienność jako przestrzeń działania łaski.
W pracy grupowej uczestnicy szukali odpowiedzi na pytanie, jak przejść od postawy trwania do postawy drogi. Wnioski były jednoznaczne: fundamentem jest modlitwa, wspólnota i otwartość na Ducha Świętego.
Centralnym punktem była Eucharystia pod przewodnictwem ks. Piotra Lorka SDB, która ukazała serce chrześcijanina jako zdolne do miłości na wzór Serca Chrystusa. Dzień zakończyła adoracja Najświętszego Sakramentu – moment osobistego spotkania i decyzji.
Drugie spotkanie (w Środzie Śląskiej) ukazało w pełni wymiar wspólnotowy charyzmatu salezjańskiego. Szczególnym momentem było przyjęcie do Stowarzyszenia nowych członkiń – Anny i Agnieszki – oraz rozpoczęcie aspirantatu przez Judytę z Poznania.
Konferencja s. Angeliki Piechockiej FMA podkreśliła prymat obecności nad działaniem. W świecie zdominowanym przez aktywność, to właśnie obecność – wierna i autentyczna – staje się przestrzenią wychowania w duchu ks. Bosko.
W homilii ks. Bartłomieja Janke SDB wybrzmiało wezwanie do realizowania misji salezjańskiej w codzienności: w rodzinie, pracy i relacjach. Podkreślono także zagrożenie aktywizmem pozbawionym zakorzenienia w Bogu.
Istotnym elementem był panel powołaniowy, w którym osoby na różnych etapach życia dzieliły się swoim doświadczeniem. Pokazał on, że powołanie rodzi się zawsze ze spotkania, które domaga się odpowiedzi.
Ostatnie spotkanie (w Ostrowie Wielkopolskim) miało charakter najbardziej osobisty i prowadziło do konkretnej decyzji. Konferencja s. Angeliki Piechockiej FMA ponownie wskazała na istotę powołania salezjańskiego jako obecności, która prowadzi drugiego człowieka ku prawdzie.
Centralnym momentem była Eucharystia z udziałem młodzieży Inspektorialnej Rady Młodych Sióstr Salezjanek oraz odnowienie przyrzeczeń przez członków SSW – znak aktualizacji powołania „tu i teraz”.
W homilii ks. Mateusza Kopanieckiego SDB wybrzmiał obraz człowieka spragnionego „wody żywej”, którą daje Chrystus.
Końcowa konferencja koordynatorki prowincjalnej Agaty K. Kołakowskiej oraz świadectwo Kamili Radożyckiej, radcy ds. formacji, podkreśliły, że ożywienie – w kontekście przygotowań do 150-lecia Stowarzyszenia – oznacza powrót do tożsamości i współodpowiedzialności za misję ks. Bosko.
Wielkopostne Dni Skupienia SSW w Prowincji Wrocławskiej ukazały wyraźną dynamikę: od spotkania – przez doświadczenie – ku decyzji i świadectwu.
Nie były jedynie wydarzeniem, ale drogą, która prowadzi dalej – do codzienności, gdzie realizuje się powołanie świeckiego salezjanina.
Wdzięczność wobec organizatorów, gospodarzy i uczestników łączy się dziś z odpowiedzialnością. Bo – jak pokazuje doświadczenie tych dni – charyzmat ks. Bosko nie zatrzymuje się na spotkaniu. On zawsze prowadzi dalej.