Film, który pierwotnie miał być zaprezentowany w czasie samych obrad KG29, jest udostępniany teraz, po upływie roku, nabierając jeszcze większego znaczenia: staje się nie tylko wspomnieniem, ale i inspirującą refleksją nad drogą Zgromadzenia.
Jest on czymś więcej niż tylko przeglądem szczególnych chwil minionego wydarzenia. Jest to też mistrzowsko zrealizowana duchowa i instytucjonalna podróż przez decydujące momenty, które ukształtowały Zgromadzenie Salezjańskie od jego początków aż do dnia dzisiejszego. Poprzez sugestywne obrazy, pamięć historyczną i ciągłość tematyczną, film ten ukazuje, w jaki sposób poszczególne Kapituły Generalne ukierunkowywały Zgromadzenie na drodze jego rozwoju, zachowując wierność charyzmatowi Księdza Bosko oraz rozeznając uważnie znaki czasu.
Kapituły Generalne: bicie serca i prorocza ciągłość
Od pierwszej Kapituły Generalnej w 1877 roku w Lanzo Torinese, której przewodniczył sam Ksiądz Bosko, Kapituły Generalne wyznaczają rytm historii salezjańskiej. Nie są to zwykłe zgromadzenia związane z zarządzaniem; są one biciem serca Towarzystwa Salezjańskiego – wyjątkowymi chwilami łaski, rozeznania i odważnych decyzji, mających na celu podtrzymanie wizji Księdza Bosko dotyczącej młodzieży, zwłaszcza tej najbiedniejszej i opuszczonej.
Pierwsze Kapituły, kierowane przez Księdza Bosko i jego bezpośrednich następców, położyły fundamenty pod dalszy rozwój Zgromadzenia: wyjaśniając Konstytucje, organizując życie wspólnotowe, wzmacniając formację i otwierając horyzonty misyjne, co wkrótce sprawiło, że charyzmat salezjański zawitał na wszystkich kontynentach.
Każda z tych Kapituł z uwagą i odwagą odpowiadała na zmieniające się potrzeby Kościoła i społeczeństwa: dostosowując się do Kodeksu Prawa Kanonicznego, umacniając struktury zarządzania, odnawiając życie zakonne w świetle Soboru Watykańskiego II, pogłębiając współpracę z świeckimi, zatwierdzając ostatecznie Konstytucje Salezjańskie i potwierdzając tożsamość salezjańską w duchu motta „Da mihi animas, cetera tolle” .
W ten sposób Kapituły ukazują głęboką proroczą ciągłość: pozostają wierne swoim korzeniom, ale zawsze są otwarte na odnowę. Każda z nich, w swoim historycznym kontekście, była okazją do wsłuchania się w Ducha Świętego i rozeznania najlepszego sposobu służby młodzieży w zmieniających się realiach kulturowych i społecznych.
Film przedstawia właśnie tę drogę, pokazując, w jaki sposób Zgromadzenie rozwijało się w sposób organiczny: jako żywa tradycja łącząca pamięć i misję.
KG29: Kapituła Generalna, która już przynosi owoce
I w tym szerszym kontekście historycznym XXIX Kapituła Generalna stanowi najnowszy wyraz tej dynamiki ciągłości. Skupiając się na temacie „Zafascynowani Jezusem Chrystusem, oddani młodzieży”, wezwała ona Zgromadzenie do odnowienia życia duchowego, wzmocnienia życia braterskiego oraz weryfikacji struktur zarządzania w celu osiągnięcia większej skuteczności misyjnej.
Szczególny nacisk położono na troskę o konkretne życie każdego salezjanina, na głębszą wspólnotę i dzielenie się misją ze współpracownikami świeckimi – z młodzieżą i dla młodzieży – oraz na odnowione zaangażowanie misyjne zakorzenione w autentycznym spotkaniu z Chrystusem.
Rok po zakończeniu KG29 przynosi już widoczne owoce w całym świecie salezjańskim. Jej wytyczne przełożyły się na odnowiony zapał duszpasterski, bardziej ukierunkowane procesy formacyjne, wzmocnione braterstwo w ramach wspólnot oraz większą uwagę poświęcaną towarzyszeniu młodzieży, zwłaszcza tej najbardziej potrzebującej. To, co było przedmiotem rozeznania w sali obrad, zaczęło teraz nabierać kształtu w codziennym życiu.
Decyzje Kapituły nie były zwykłymi zmianami organizacyjnymi, ale nasionami zasianymi w wierze. Dzisiaj te nasiona kiełkują cicho, ale nieustannie w inspektoriach i wspólnotach na całym świecie.
Pamięć, która kształtuje przyszłość
Wspominanie Kapituł Generalnych to nie wyraz nostalgii, a raczej – wierności i nadziei. W tradycji salezjańskiej pamięć ma charakter dynamiczny: rozbudza na nowo pasję, umacnia tożsamość i otwiera nowe drogi.
Rok po KG29 to „nostalgiczne spojrzenie” staje się odnowionym zobowiązaniem do pogłębiania naszej salezjańskiej tożsamości, wzmacniania wspólnoty w ramach Zgromadzenia i Rodziny Salezjańskiej oraz ponownego podjęcia misji z odwagą i przekonaniem.
Sen Księdza Bosko pozostaje żywy. Jest realizowany wszędzie tam, gdzie salezjanie prawdziwie kochają Jezusa i są w pełni oddani młodzieży.
