Tematem przewodnim tego dwudniowego spotkania, które odbywało się w dniach 8-9 maja, było „Analiza i jakość: ocena systemu edukacyjnego”, skupiając się na potrzebie promowania kultury samooceny i ciągłego doskonalenia.
Proponowane sesje zachęcały uczestników do refleksji nad tym, w jaki sposób przełożyć i lepiej uwidocznić tożsamość i charyzmat salezjański w konkretnym działaniu. Ta inicjatywa zyskała wsparcie ze strony Ministerstwa Edukacji, zwłaszcza gdy chodzi o Raport samooceny (RAV), Trzyletni program oferty edukacyjnej (PTOF) oraz Sprawozdanie społeczne.
Program zjazdu obejmował na przemian sesje plenarne i warsztaty w ramach grup roboczych. Bardzo ważnym punktem programu było wystąpienie Damiano Previtaliego (przewodniczącego CSPI), który dokonał analizy nowych wyzwań w dziedzinie edukacji, od włączania kompetencji przekrojowych i pozapoznawczych po najnowsze narzędzia służące do indywidualizacji ścieżek edukacyjnych.
Z tego ogólnego obrazu wyłonił się obraz szkoły salezjańskiej przechodzącej głęboką transformację, wspieraną przez zespół pedagogiczny, w którym obecnie zdecydowaną większość stanowią nauczyciele świeccy.
Punktem kulminacyjnym zjazdu była prezentacja i dyskusja nad dokumentem programowym “Visioni di Futuro” (Wizje przyszłości”), który wytycza strategiczne kierunki działania na najbliższe lata. Podstawowym celem będzie przezwyciężenie obecnego rozdrobnienia na poziomie lokalnym w perspektywie stworzenia bardziej skoordynowanego i rozpoznawalnego krajowego systemu szkolnictwa.
Ta systemowa wizja opiera się na czterech filarach: doskonałego poziomu oferty edukacyjnej, promowaniu jasnej i dostrzegalnej tożsamości charyzmatycznej, operacyjnej współpracy między różnymi podmiotami sieci wewnętrznej oraz silnej reprezentacji instytucjonalnej w kontaktach z instytucjami cywilnymi i kościelnymi we Włoszech i w Europie.
Aby zrealizować te cele, Zjazd wskazał na szereg priorytetów o dużym i średnim znaczeniu. Wśród najpilniejszych kwestii na pierwszy plan wysuwają się takie, jak inwestowanie w ciągłe doskonalenie zawodowe całego personelu oraz dążenie do większej stabilności finansowej. Zwrócono szczególną uwagę na to, by nie czynić tożsamości salezjańskiej zwykłym “hasłem”, ale przełożyć to na język techniczny, jaki wymagany jest przez Ministerstwo, a przede wszystkim na „praktyki’, które są “obserwowalne” w każdej szkole, co ma się wyrażać w sposobie przyjmowania uczniów, przeprowadzania rozmowy rekrutacyjnej oraz stosowania systemu prewencyjnego w ocenie.
I wreszcie, „Wizje przyszłości” wytyczają nowy kierunek w komunikacji społecznej: od szkół oczekuje się przyjęcia bardziej proaktywnego podejścia, aby czynić szkoły nowoczesnymi i bardziej pociągającymi. W kontekście wprowadzania tej zmiany będą realizowane nowe projekty badań edukacyjnych mające na celu wykazanie wartości dodanej modelu salezjańskiego, a także zostanie uruchomione cyfrowe archiwum służące wymianie najlepszych praktyk między wszystkimi placówkami należącymi do sieci szkół salezjańskich.
Reasumując, ten Krajowy Zjazd w Neapolu nakreślił obraz systemu szkolnictwa salezjańskiego, który jest świadomy wyzwań związanych ze współczesnością, ale pozostaje mocno zakorzeniony w swojej historycznej misji: zapewnieniu integralnego dobrastanu młodzieży oraz byciu nadal przyjaznym „domem” dla tych, którzy pragną rozwijać się poprzez dobrą edukację.
Źródło: Don Bosco Italia
