Pielgrzymka, odbywająca się pod hasłem „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”, była przeżywana w duchu odnowy, mając na celu ponowne umieszczenie Chrystusa w centrum misji wychowawczej i duszpasterskiej oraz odkrycie na nowo Maryi jako Tej, która towarzyszy, kieruje i prowadzi do spotkania z Jezusem.
Prezentacja Wiązanki Przełożonego Generalnego na rok 2026
Cechą charakterystyczną tej edycji pielgrzymki była prezentacja Wiązanki Przełożonego Generalnego na rok 2026: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. Wierzymy, służymy w wolności”. Ta prezentacja, tradycyjnie odbywająca się na początku roku, w styczniu, zostało tym razem przeniesione na czas majowej pielgrzymki w Fatimie, jako że niesprzyjające warunki pogodowe nie pozwoliły na to w przewidzianym tereminie.
Podczas sesji otwierającej to spotkania, w sobotę rano w Ośrodku Duszpasterskim im. Pawła VI, przełożony inspektorii Portugalii, ks. Tarcízio Morais, odniósł się do hasła obecnej pielgrzymki w kontekście zachęty do rozumienia wiary nie jako abstrakcyjnej idei, ale jako konkretnego doświadczenia, które kieruje życiem i misją. Wiara, podkreślił, nie jest elementem dekoracyjnym ani odległym, ale płomieniem zdolnym oświecić całe życie.
Wychodząc w swojej refleksji od ewangelicznego fragmentu o weselu w Kanie Galilejskiej, w którym Maryja zachęca sługi, by uczynili „wszystko, co On powie”, uwypuklił cztery postawy, które są kluczowe dla Rodziny Salezjańskiej: widzieć, słuchać, wybierać i działać. Ks. Morais podkreślił, że wychowywanie w stylu salezjańskim nie oznacza oferowania gotowych odpowiedzi, ale pomaganie młodym ludziom w słuchaniu Jezusa. Maryja została wskazana jako wzór towarzyszenia i autentycznej wolności.
Wezwał przy tym do konkretnej misji: wychowywać do dojrzałej wiary, formować do prawdziwej wolności i towarzyszyć młodym ludziom z odwagą, bliskością i nadzieją.
Spotkanie to ubogacił występ muzyczny przygotowany przez salezjanów z Porto, którzy wykonali piosenkę nawiązującą do tematu tegorocznej Wiązanki. Zaś siostra Deolinda Teixeira, przełożona inspektorii córek Maryi Wspomożycielki, przedstawiła ponadto postać św. Marii Troncatti.
Pielgrzymka nabrała szczególnego znaczenia również ze względu na obchody 150. rocznicy założenia Stowarzyszenia Salezjanów Współpracowników, przedstawionych jako żywy owoc zamysłu Księdza Bosko: rozległej sieci świeckich powołanych do uświęcania świata poprzez wychowanie i służbę młodzieży.
Dzień MGS: podwórze radości i misji
Łączący się z tą pielgrzymką Krajowy Dzień MGS przekształcił Fatimę w prawdziwe podwórze salezjańskie. Poranek rozpoczął się powitaniem przybyłych i modlitwą, po których miało miejsce wydarzenie „Święci w Fatimie”, inspirowane przypowieścią o talentach.
Najmłodsi uczestnicy mogli skorzystać z propozycji dwudziestu stanowisk z grami, z których każde było związane z jednym świętym i jednym darem. Poprzez różne zajęcia i zadania do wykonania ludzie młodzi odkrywali i dzielili się swoimi talentami, otrzymując w zamian symboliczne znaki namalowane na swoich twarzach, które pod koniec poranka stały się widzialnym świadectwem otrzymanych darów.
Starsza młodzież mogła wziąć udział w spotkaniach formacyjnych i wysłuchać świadectw, którymi dzielili się: Francisca Opinião, rodzina Corrêa d’Oliveira i Henrique Gonçalves. Panel dyskusyjny, który potem się odbył, z udziałem siostry Marisy i Miguela Cabrala Silvy, dodatkowo ubogaciły to spotkanie. Jego program był tak zaplanowany, aby sprzyjać relacji między wiarą, kulturą, przyjaźnią i rozeznaniem, w autentycznym duchu salezjańskim.
„Saltibanco”: marzenie, które staje się drogą
Jednym z najbardziej oczekiwanych momentów było przedstawienie musicalu „Saltimbanco”, zaprezentowanego dwukrotnie. W tym spektaklu, wyreżyserowanym przez Matilde Trocado, z muzyką Carlosa Meirelesa i reżyserią aktorską João Duarte Costy, wystąpiło 23 młodych artystów pochodzących z różnych środowisk salezjańskich.
Było to coś więcej niż zwykły musical – było to doświadczenie edukacyjne i artystyczne głęboko zakorzenione w duchu Księdza Bosko. Historia opowiada o drodze Łukasza, młodego, kreatywnego i niespokojnego chłopca, który czuje w sobie powołanie, by wyruszyć do Valdocco, miejsca symbolizującego początki dzieła salezjańskiego. Prowadzony przez tajemniczą Marię Argentinę, spotyka ludzi naznaczonych wykluczeniem. Razem stają się „akrobatami”, wspólnotą przyjaźni i nadziei w drodze.
Przesłanie było jasne: tam, gdzie jest marzenie, zawsze jest droga prowadząca do jego realizacji, a najpiękniejszą częścią tej drogi są ci, którzy ją z nami pokonują.
Maryja w centrum pielgrzymki
Późnym popołudniem w sobotę Rodzina Salezjańska zgromadziła się w Kaplicy Objawień, aby oddać cześć Maryi. Była to prosta i głęboko maryjna chwila, która odnowiła sedno przesłania: słuchać Maryi, aby dotrzeć do Chrystusa.
Pielgrzymka zakończyła się celebracją eucharystyczną w Bazylice Trójcy Przenajświętszej, której przewodniczył ks. Tarcízio Morais. W homilii ks. inspektor przypomniał, że Wniebowstąpienie nie jest odejściem, ale początkiem misji Kościoła. Odwołując się do tradycji wychowawczej salezjanów, stwierdził, że chrześcijanie żyją z nogami na ziemi, a sercem w niebie, tak jak pragnął tego Ksiądz Bosko, zachęcając wszystkich do zejścia z gór i wejścia na podwórka świata, gdzie młodzież oczekuje słów życia.
Pielgrzymka, która jest kontynuowana
W przesłaniu końcowym ks. Artur Pereira, delegat inspektorialny, podkreślił, że pielgrzymowanie oznacza przyzwolenie na przemianę i odnowę w misji. Na koniec ten wezwał uczestników, by powrócili do własnych wspólnot jako żywe znaki nadziei i obecności wychowawczej.
74. Krajowa Pielgrzymka Rodziny Salezjańskiej potwierdziła się tym samym jako jedno z głównych corocznych wydarzeń ruchu salezjańskiego w Portugalii, które gromadzi różne pokolenia wokół wiary, wychowania i wspólnego zaangażowania na rzecz młodzieży.
wp-content/uploads/images/POR - Fatima 2026