Celem tego czteroletniego projektu była poprawa jakości kształcenia poprzez rozszerzenie i zróżnicowanie oferty kursów zawodowych. Przeprowadzono 12 nowych krótkich kursów i cztery dłuższe, w ramach których kobiety opanowywały nietradycyjne umiejętności techniczne.
Była to również okazja dla ośrodków salezjańskich do zrewidowania swojej polityki dotyczącej równości płci, środowiska, zasobów ludzkich i zapobiegania sytuacjom niebezpiecznym. Osiągnięto pewne postępy w zmniejszaniu stopnia zanieczyszczenia lokalnego środowiska, przeprowadzono kampanie zalesiania i polepszono gospodarkę zarządzania odpadami.
Salezjanie postawili sobie również za cel zapewnienie płynnego przejścia od ścieżki edukacyjnej na rynek pracy. Biura pośrednictwa pracy wspierały absolwentów ośrodków w tym procesie, zawierając 166 umów z lokalnymi firmami. Kluczowym wydarzeniem w 2025 roku była pierwsza edycja Salezjańskiego Kongresu na temat Zatrudnialności, który zgromadził licznych przedstawicieli świata biznesu, edukacji i sektora społecznego, którzy dyskutowali na temat wyzwań związanych ze współczesnym rynkiem pracy i stawienia im czoła.
Młode kobiety, które brały udział w kursach, pochodzą ze środowisk znajdujących się w trudnej sytuacji społeczno-ekonomicznej, z obszarów o ograniczonym dostępie do odpowiedniej jakości kształcenia technicznego i o wysokim wskaźniku bezrobocia; należą one do rodzin o dochodach poniżej progu ubóstwa, a wiele z nich było narażonych na ryzyko nielegalnej migracji lub rekrutacji przez grupy przestępcze; musiały one zmierzyć się i pokonać dodatkowe przeszkody związane z zatrudnieniem, takie jak dodatkowe obowiązki domowe, wcześniejsze braki w edukacji technicznej czy kwestia miniejszego udziału kobiet w formalnym rynku pracy.
Dzięki temu projektowi salezjanie zdołali zwiększyć liczbę kobiet, które uzyskały odpowiednie certyfikaty. W ciągu czterech lat w kursach tych uczestniczyło 1169 kobiet, a certyfikaty uzyskało 974, co znaczeni przekroczyło oczekiwania tych wszystkich sześciu ośrodków.
Jedną z kobiet, które skorzystały z tej pomocy, była Josseline Beatriz García de Aguilar, pochodząca z Chalchuapa w Salwadorze. García de Aguilar opisała swoje życie jako pełne napięcia, rozdarte pomiędzy głęboką miłością rodzinną a trudną rzeczywistością związaną z niedostatkiem. W mieście, gdzie tradycyjne role, także te zawodowe, pełnią mężczyźni, nie dając szans kobietom, żyła w stanie skrajnej bezbronności.
„Pamiętam dzień, który stał się punktem zwrotnym w moim życiu. Był to dzień, w którym nie mogłam sobie pozwolić nawet na zakup mleka dla mojego syna. To uczucie bezradności jest ciężarem, który wyobrazić sobie może tylko ten, kto tego doświadczył”.
Jej główną motywacją do zdobycia umiejętności zawodowych było właśnie zapewnienie godnych warunków życia swoim dzieciom. Początkowo jej celem była po prostu zmiana swojej bieżącej sytuacji, ale wkrótce przerodziło się to w pragnienie niezależności zawodowej i opanowania zawodu. García de Aguilar stwierdziła: „Zdecydowałam się zapisać na ten kurs, czyniąc to z sercem pełnym wątpliwości, ale z z rękami gotowymi do pracy. Świadomość, że mam to wsparcie, sprawiła, że doceniałam każdą minutę szkolenia. To była dla mnie idealna zachęta”.
Projekt bezpośrednio zmniejszył jej wydatki, które musiałaby ponieść, zapewniając bezpłatne szkolenia i odpowiednie materiały i narzędzia. Mogła zdobyć umiejętności przekrojowe, które pozwoliły jej przejść od sprzedaży domowej do formalnej działalności gospodarczej. W tym kontekście mówi: „Warsztaty nie tylko nauczyły mnie zawodu, ale przywróciły mi godność. Dzisiaj mamy dwa stoiska na targu miejskim w Chalchuapa, dostarczamy towar także do domu i mamy trzy osoby do pomocy”.
Patrząc w przyszłość, García de Aguilar zamierza dalej rozwijać swoją małą firmę, wykorzystując media społecznościowe do promocji sprzedaży hurtowej.
Według Banku Światowego, prawie 22% ludności Salwadoru żyje w ubóstwie. Młodzież w tym kraju boryka się nie tylko z ubóstwem, ale także z niestabilnością, wysokim poziomem przemocy i niewystarczającym dostępem do możliwości edukacji. Pomimo dobrych stosunkowo wskaźników ekonomicznych potrzeba kształcenia zawodowego w Salwadorze jest nagląca niż kiedykolwiek, ponieważ 12% młodzieży w wieku od 15 do 24 lat pozostaje bez pracy, a 41% jest zatrudnionych poniżej swoich kwalifikacji.
Źódło: Mission Newswire
