Święto Księdza Bosko, które przypada 31 stycznia, nie jest momentem nostalgii czy rutynową coroczną uroczystością. Jest to zaproszenie do zatrzymania się i zadania sobie osobistego pytania: „Co pozostało we mnie z tego spotkania z Księdzem Bosko?”. To, co zapalił w nas, było ogniem, który nigdy nie powinien zgasnąć.
Ksiądz Bosko to nie wspomnienie z przeszłości
Ksiądz Bosko nie może być traktowany jedynie jako postać historyczna lub ograniczać się do nazwy instytucji. Jest on żywym duchem, który ukształtował nas i przekazał nam oryginalny sposób postrzegania życia oraz przeżywania naszej wiary w Boga. Jego zaufanie, radosny optymizm, świętość i zdolność dostrzegania dobra nie pozostały na Valdocco, ale przeniknęły i ukształtowały nasze życie, nasze rodziny, naszą pracę, nasze obowiązki i nasze zmagania. Niezależnie od tego, czy dziś czujemy się blisko Księdza Bosko, czy daleko od niego, jego głos nadal do nas dociera, nie po to, abyśmy go podziwiali, ale abyśmy żyli tym, co powiedział.
Na nowo rozpalić ogień
Doświadczenie salezjańskie nigdy nie było postrzegane jako zamknięty rozdział, ale jako początek. Dzisiaj miliony byłych wychowanków salezjańskich i przyjaciół Księdza Bosko to już dorośli ludzie, którzy kształtują społeczeństwo i przyczyniają się do dobra wspólnego. Coroczne święto Księdza Bosko staje się wezwaniem: nie pozwólcie, aby ten ogień zgasł w waszych wspomnieniach; nie pozwólcie, aby zniknął jako coś, co „należało do innej epoki”; pozwólcie, aby stał się żywy w was i przełożył się na działanie.
Architekci, a nie tylko ci, którzy się przyglądają
Ksiądz Bosko nie wychował widzów, ale protagonistów. Dzisiaj byli i obecni wychowankowie oraz przyjaciele Księdza Bosko są wezwani do urzeczywistnienia jego obecności w rodzinach, miejscach pracy, szkołach, przestrzeniach cyfrowych oraz życiu społecznym i kulturalnym. Wszędzie tam, gdzie młodzi ludzie szukają sensu, wsparcia i zaufania, duch salezjański może nadal się urzeczywistniać. Każdy wybór na rzecz dialogu zamiast dystansu, zachęty zamiast obojętności, nadziei zamiast cynizmu przyczynia się do budowania bardziej ludzkiego społeczeństwa.
Aktywni rzecznicy i ambasadorzy Księdza BoskoCharyzmat salezjański nigdy nie ograniczał się do instytucji czy tekstów. Ten żyje wszędzie tam, gdzie ludzie decydują się wychowywać, towarzyszyć i troszczyć się w duchu Księdza Bosko. Byli wychowankowie salezjańscy i przyjaciele Księdza Bosko są już obecni w miejscach, do których sam Ksiądz Bosko nie może dzisiaj fizycznie dotrzeć. Dzięki uczciwości, radości i trosce o młodych i najbardziej bezbronnych, jego obecność staje się namacalna.
Bycie ambasadorami Księdza Bosko nie oznacza tylko przekazywania przesłania, ale ucieleśnianie jego ducha. Oznacza przyzwolenie, aby jego sposób kochania młodych ludzi kształtował codzienne życie; mówienie o nim w sposób naturalny i z wdzięcznością, a także dawanie świadectwa, że wiara w młodych ludzi pozostaje odważnym i koniecznym wyborem. Doświadczenia, które łączy się z przyjęciem, kierowaniem zachęty, korygowaniem z cierpliwością oraz odpowiedzialnością, nie można zachować dla siebie, ale je przykazywać dalej. Nie chodzi przede wszystkim o to, aby robić więcej, ale o to, aby żyć inaczej, ucieleśniając rozpoznawalny styl salezjański, który przemawia nawet bez słów.
Podtrzymać misję Księdza Bosko
Misja salezjańska jest jasna: być znakami i nosicielami miłości Boga do młodzieży, zwłaszcza tej najbiedniejszej. Byli i obecni wychowankowie oraz przyjaciele Księdza Bosko dzielą tę misję wszędzie tam, gdzie żyją, wspierając dzieła salezjańskie, ofiarując swój czas, umiejętności i środki; angażując się w mentoring i towarzyszenie; podejmując odpowiedzialność w ramach Stowarzyszeń Byłych Wychowanków Salezjańskich i Rodziny Salezjańskiej w szerokim słowa tego znaczeniu; zapewniając stałą obecność osób dorosłych w parafiach, szkołach, oratoriach i stowarzyszeniach, a przy tym świadcząc swoim życiem, że droga wskazana przez Księdza Bosko pozostaje aktualna również dzisiaj.
Apel do serca
Dla byłych i obecnych wychowanków salezjańskich oraz przyjaciół Księdza Bosko to święto nie jest formalnością. Jest wezwaniem. Ksiądz Bosko bez wahania wierzył w młodzież; dziś jest to zadanie tych, którzy kontynuuje jego sen. Świat potrzebuje dorosłych, którzy nie rezygnują z młodzieży. Rodzina Salezjańska potrzebuje ludzi, którzy pozostają związani z dziełem salezjańskim i zaangażowani. Młodzi ludzie potrzebują świadków, którzy uwierzą w nich, jeszcze przedtem zanim oni uwierzą w siebie.
Jeśli sen Księdza Bosko żyje w waszych sercach i potwierdzacie to waszymi rękoma, to on naprawdę jest obecny w świecie. Dzięki wam niezliczeni młodzi ludzie będą nadal znajdować dom, który ich przyjmie, szkołę, która przygotuje ich do życia, parafię, która ewangelizuje, i podwórko, na którym kwitnie przyjaźń i radość Ewangelii.
Przede wszystkim zechciejcie stać się dla jakiegoś potrzebującego młodego człowieka przewodnikiem, nauczycielem, bratem, przyjacielem, ojcem, matką – tak jak Ksiądz Bosko był dla was.
Bryan Magro
Prezes Światowej Konfederacji Byłych Wychowanków Salezjańskich i Przyjaciół Księdza Bosko