Inicjatywa ta, wpisująca się w obchody dziesiątej rocznicy adhortacji apostolskiej papieża Franciszka “Amoris Laetitia”, zrodziła się ze świadomości, że związek między małżeństwem, wiarą i głoszeniem Ewangelii stanowi dziś kwestię duszpasterską i formacyjną o szczególnym znaczeniu. W czasach naznaczonych głębokimi zmianami kulturowymi ten dzień studium miał na celu stworzenie okazji do refleksji nad tym, w jaki sposób towarzyszyć młodym ludziom, narzeczonym i małżonkom oraz jak przygotować duszpasterzy i pracowników duszpasterskich zdolnych do wspierania tej drogi z większą świadomością i kompetencją, proponując kapłanom formację mniej abstrakcyjną, bardziej otwartą na konkretne życie rodzin i małżonków, stanowiącą odpowiedź na pytania młodych ludzi i przemiany związane z kulturą emocjonalną.
W swoim wystąpieniu wprowadzającym kardynał Kevin Farrell LC, prefekt Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia, przytoczył słowa papieża Leona XIV, przypominając, że „w rodzinie wiara jest przekazywana wraz z życiem, z pokolenia na pokolenie”. Jednak według najnowszych badań „przekazywanie wiary w rodzinach wydaje się znacznie słabsze niż w przeszłości”, a w latach 1991–2021 odnotowano spadek liczby chrztów udzielonych dzieciom poniżej 7. roku życia na całym świecie o 31% oraz liczby ślubów katolickich o 48%.
Chcąc zapobiec rezygnacji z posługi na tym polu ze strony duchownych – co łączy się z trudnościami, jakie „wielu duszpasterzy napotyka w skutecznym zbliżaniu się do świata młodzieży i rodziny” – Kościół postanowił odpowiedzieć odnowionym zaangażowaniem w formację duszpasterzy. I właśnie to seminarium, które odbyło się w Casina Pio IV stanowiło niewielką, ale znaczącą inicjatywę w tym względzie.
W swoim wystąpieniu ks. Bozzolo szczegółowo przeanalizował związek między chrześcijańskim małżeństwem a wiarą w świetle współczesnych przemian kulturowych. Zauważył, że nawet dzisiaj pragnienie posiadania rodziny jest żywe, ale związek partnerski coraz częściej zakłada wspólne zamieszkanie jako wstępny etap, przez co małżeństwo staje się często ewentualną opcją.
Dzisiejsza rzeczywistość doprowadziła do wypaczonych interpretacji nawet w Kościele, gdzie panuje tendencja do postrzegania ważności małżeństwa wyłącznie w kategoriach minimalnych wymogów prawnych, bez należytego uwzględnienia wiary małżonków – problem ten nasila się potem na kolejnych etapach duszpasterskiego towarzyszenia.
Podkreślając następnie, że związek mężczyzny i kobiety zawiera pytanie o sens, które w naturalny sposób otwiera się na wiarę, ks. Bozzolo zaznaczył, odwołując się również do Księgi Rodzaju, że sakrament małżeństwa nie uświęca rzeczywistości świeckiej, ale uznaje obecność Boga, który już działa w relacji wzajemnej miłości.
Reasumując, ks. Bozzolo podkreślił zatem potrzebę nowego duszpasterstwa małżeństw, które towarzyszyłoby narzeczonym nie poprzez formalne kursy czy omawianie pojedynczych zagadnień, ale było realizowane w ramach ich własnej drogi uczuciowej, proponując wspólną formację dla świeckich, osób konsekrowanych i duchownych, aby w tym kontekście lepiej zrozumieć powołanie do życia w rodzinie – ze szczególnym uwzględnieniem wychowania emocjonalnego i seksualnego młodzieży, biorąc również pod uwagę i to, że chrześcijańska edukacja w tym względzie często dociera dziś do chłopców i dziewcząt w sposób niepełny lub zniekształcony.
Po przerwie na kawę głos zabrał ks. Fabio Rosini, wykładowca na Papieskim Uniwersytecie “Santa Croce” i dyrektor Służby Powołań diecezji rzymskiej, który w swoim referacie „Wiara i owocność w perspektywie munus docendi i sakramentu małżeństwa” wyszedł od spostrzeżenia, że dzisiejsza formacja kapłańska nadal uwzględnia „tylko treści Soboru Watykańskiego II, a nie jego styl”.
W swoim wystąpieniu wezwał zatem do stworzenia systemu edukacji, który nie wykorzystuje „poczucia winy”, oraz do przywrócenia języka, który uwzględniałby nomistyczny, proroczy i mądrościowy wymiar Biblii, tak aby stał się on językiem dydaktyczno-edukacyjnym, zdolnym towarzyszyć współczesnym mężczyznom i kobietom na drodze ich życia i życia chrześcijańskiego. Jest to zatem proces, który również według ks. Rosiniego wymaga „nowej pedagogiki w seminariach i w formacji ciągłej”.
Po obu raportach odbył się długi dialog na zgromadzeniu pomiędzy wszystkimi uczestnikami.
Podsumowanie wideo wydarzenia jest dostępne na stronie Dykasterii na Facebooku
{gallery}Vaticano – Evento Pam – Bozzolo 2026{/gallery}
