Jest to ważne, ponieważ pokazuje, że nawet w sytuacji politycznej zdominowanej przez dyskusje na temat konkurencyjności i bezpieczeństwa Parlament Europejski jest w stanie skupić się także na innej drodze: drodze, która traktuje ubóstwo jako naruszenie godności ludzkiej i praw człowieka oraz uznaje potrzebę skoordynowanych i holistycznych rozwiązań angażujących wszystkie szczeble zarządzania i społeczeństwo obywatelskie.
Dla Sojuszu i jego członków stanowi to również kamień milowy w ich działalności rzeczniczej i politycznej. Dzięki stałemu zaangażowaniu zainteresowanych stron w Parlamencie Europejskim udało się przeforsować silny rozdział poświęcony ochronie dzieci i ubóstwu wśród dzieci.
Głównym osiągnięciem jest tutaj wniosek Parlamentu o przeznaczenie na Europejską Gwarancję dla Dzieci specjalnego budżetu w wysokości co najmniej 20 mld euro w następnych wieloletnich ramach finansowych na lata 2028–2034 (WRF – budżet europejski), realizowany za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Społecznego+. Towarzyszy temu wzmocnione zobowiązanie państw członkowskich do przeznaczenia co najmniej 5 % środków z EFS+ na projekty i inwestycje strukturalne mające na celu walkę z ubóstwem dzieci, przy czym co najmniej 10 % tych środków zostanie przeznaczonych dla państw członkowskich, w których ubóstwo dzieci i wykluczenie społeczne przekraczają średnią UE. Jest to dokładnie to, czego oczekiwaliśmy: przewidywalne, związane z konkretnymi celami i wieloletnie środki, które odpowiadają rzeczywistości kryzysu dotykającego prawie jedno na czworo dzieci w UE.
Zasadniczo w tym oświadczeniu Parlamentu zostało również stwierdzone, że Gwarancja dla Dzieci już funkcjonuje i przynosi rezultaty. Krajowe plany działania, inwestycje w ramach EFS+, dwuletnie sprawozdania i skoordynowane wdrażanie poszerzyły programy żywienia w szkołach, wzmocniły środki na rzecz włączenia społecznego i wsparły nowe modele innowacji społecznych, które nie istniałyby bez tych europejskich ram. W sprawozdaniu podkreślono wyraźne zaangażowanie na rzecz profilaktyki i dobrostanu dzieci we wszystkich podstawowych usługach: jakości edukacji i opieki nad małymi dziećmi poprzez zapewnienie odpowiednich środków finansowych i ludzkich, opieki pozaszkolnej i zwalczania przedwczesnego kończenia nauki, wzywając do wzmocnienia szkolenia personelu i systemów wczesnego ostrzegania. Takie wczesne i zapobiegawcze działania nie są „opcjonalnymi wydatkami socjalnymi”, ale najskuteczniejszym sposobem na zmniejszenie nierówności społecznych i przerwanie błędnego koła ubóstwa.
We wspomnianym dokumencie popiera się również podejście do ochrony socjalnej skoncentrowane na dzieciach i młodzieży, obejmujące ukierunkowane świadczenia i praktyczne środki, takie jak zasiłki rodzinne, posiłki szkolne oraz programy obniżające koszty zajęć kulturalnych, sportowych, rekreacyjnych i pozaszkolnych. Jest to zgodne z postulatem DBI i Sojuszu na rzecz systemów opieki społecznej, które zapobiegają deprywacji, wspierają rodziny i zmniejszają długoterminowe koszty społeczne.
Równie ważny jest silny wymiar zapobiegania i ochrony dzieci dla Parlamentu: domaga się on zagwarantowania każdemu dziecku prawa do życia rodzinnego, aby ubóstwo nie było jedyną przyczyną umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczej, a także inwestowania w pomoc rodzinną i społeczną, w tym w bezpieczne systemy opieki zastępczej. W oświadczeniu potępiono przemoc, wykorzystywanie, wyzysk i porzucanie dzieci oraz wezwano do inwestowania w zintegrowane systemy ochrony dzieci, w tym w walkę z nękaniem i przemocą w Internecie, które w nieproporcjonalny sposób dotykają dzieci znajdujące się w trudnej sytuacji.
I wreszcie, potwierdzono to, co od dawna było wiadome: eliminacja ubóstwa wymaga skoordynowanego i holistycznego podejścia, angażującego państwa członkowskie, władze lokalne i regionalne, partnerów społecznych i społeczeństwo obywatelskie. To stanowisko parlamentarne musi teraz przełożyć się na zdecydowane działania ze strony Komisji Europejskiej, która zamierza wzmocnić Europejską Gwarancję dla Dzieci.
